Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |            razem wydzierać. Ja - wy wiecie - człowiek spokojny, zaopatruję,
 2   1,  7 |      dozwolicie. Kogo wołać i kędy? Wiecie to dobrze, że Chwostek ma
 3   1,  8 |         tylko na innego zamienić... Wiecie, dobrze, iż on pierwszy
 4   1,  8 | Pomilczawszy chwilę począł dalej:~- Wiecie nowinę?~- Cóż tam za nowina? -
 5   2,  18|         gościnę prosicie, chodźcie. Wiecie to, że u nas się jej i wrogowi
 6   2,  18|           należycie - odezwał się - wiecie, że czasu wojny posłuszeństwo
 7   2,  18|         Myszko z krwawą szyją - nie wiecie, co się stało! Chcieliśmy
 8   3,  22|          robić trzeba, to wy lepiej wiecie...~Ścibor mu się uśmiechnął
 9   3,  22|            patrzał.~- Czyńcie, jako wiecie, ale wiec szanujcie - rzekł
10   3,  26|          mówić poczynał.~- Azaż nie wiecie, co czynić? - zawołał. -
11   3,  27|        ośmielili wnijść tu... wy... Wiecie, że ojciec mojego syna zabić,