Tom,  Rozdzial

 1   2,  14|   przyniesie... on się nie waży uczynić ci nic złego...~To mówiąc
 2   2,  15| Chwostek słuchał.~- Mów, jak to uczynić; ty masz rozum niemiecki.
 3   2,  21|    ziemi siedzimy, warto by mir uczynić, a nie zabijać się na pociechę
 4   3,  22|       starcowi bezbronnemu miał uczynić? - odezwał się Wizun. -Zatrzymywali
 5   3,  26|      Nim się opatrzono, co chce uczynić, i zdołano zapobiec temu,
 6   3,  26|        je i w nim panu obranemu uczynić dwór, jaki dla knezia przystał.~-
 7   3,  26|         była, nowej więc szkody uczynić nie mógł, a w lasach spodziewano
 8   3,  27|         byli, przelękli tym, co uczynić musieli.~Litość się w nich
 9   3,  28|         miłość wasza chciała to uczynić - szepnął Niemiec - znaleźlibyśmy
10   3,  30|        zgodą.~- Radźmy, jako je uczynić mamy - odparł Piastun -
11   3,  30|        i uwieźć, a w domu panią uczynić.~Dobek leżał jeszcze na