Part

 1 1 |        gorzałę z taką naiwnością, jakby to była woda sodowa z sokiem
 2 1 |      zawieszający tuż przed okiem jakby nieprzejrzystą zasłonę.
 3 1 |        Doznawał takiego wrażenia, jakby ktoś zagiął palec pod żyłę
 4 1 |    szarpiąca się w jego pulsach - jakby stężała i stanęła w biegu...
 5 1 |         ze łba i ściągać chomąto, jakby z zamiarem puszczenia na
 6 1 |          zaprzęgu tak gwałtownie, jakby go kto smagał rzemiennym
 7 1 |          dziwacznych. Pod wiatr i jakby na spotkanie obłoków ciągnęły
 8 2 |            tworząc z ich krawędzi jakby wywrócone schody, od krańca
 9 2 |          Zachowało ją nieświadome jakby myślenie - tę samą, z pałającymi
10 2 |           dawny to czas - szeptał jakby do siebie szyderczo. - Dawny
11 2 |        niby pole nagiego gruntu - jakby na nią cień padł znienacka.~-
12 2 |       statek na mnie przyszedł... Jakby Pan Bóg na niebie byli,
13 2 |           Pan Bóg na niebie byli, jakby był sprawiedliwy, toby na
14 3 |       sufitu i podłogi bez ruchu, jakby z zimna skostniało, takie
15 3 |      sercu tę chwilę, te uczucia, jakby to było wczoraj. Po igłach,
16 3 |         rzeczy nieciekawe - piszę jakby do siebie... Gdym tedy stał
17 3 |          czasu wsiał nas w gminy, jakby ktoś ćwierć dorodnego żyta
18 3 |     gardło ma ściśnięte i zatkane jakby skrzepami zsiadłej krwi;
19 3 |           nakrywając oczy dłonią, jakby patrzał pod słońce.~- Nie...~-
20 3 |         nie dawał mu zasnąć mocno jakby nieustający trzask dzwonków
21 3 |           iskrom i ruszał wąsami, jakby tym błędnym światełkom opowiadał
22 3 |           raptem jakiś kataklizm, jakby stary zegar przyciął sobie
23 3 |         się i nurzając w zaspach, jakby je żelaznym kadłubem roztrącał
24 3 |          i sięgał co chwila ręką, jakby z zamiarem przywołania strycharza.
25 4 |    szelest odrębny a przejmujący, jakby obok, gdzieś za węgłem domu
26 4 |       umierającymi przedwcześnie, jakby do rozwoju gałeczek zieleni
27 4 |        śmiesznie i machać rękami, jakby pragnęła doktora od siebie
28 4 |        uczucia radości i spokoju, jakby po skwarnej i dręczącej
29 4 |           i nadzieja mieszają się jakby w płomień, który liże mózg,
30 4 |      Stawał co chwila na saniach, jakby pragnął wyskoczyć i wyścignąć
31 4 |           nieboszczki, zgarbiony, jakby na ramionach dźwigał górę.
32 4 |          czyż tak?~Było mu zimno, jakby zmarzł, zmartwiał, jakby
33 4 |          jakby zmarzł, zmartwiał, jakby w nim krew zakrzepła. Nie
34 5 |    kurczowo dźwigały się do góry, jakby się przeciągał. Potem odwrócił
35 5 |          leżę, a w głowie to tak, jakby kowal bił młotem w kowadło.
36 5 |       Nieraz to mię tak ściskało, jakby we mnie jakiś człowiek wrzeszczał.
37 6 |             Gibała nie odpowiada, jakby nie dosłyszał; zabiera taczki
38 6 |        dobroć, tę twardą i surową jakby pieszczotę, bo jeśli narzucają
39 7 |           tony dziwne, niesforne, jakby obłąkane, z przyjemnością
40 7 |           ciemne kąty ostrołuków; jakby ze czcią dotyka marmurowych,
41 7 |         bardziej już twardy, lecz jakby rozbity, podobny do dźwięku
42 7 |           Głos jego wznosił się i jakby zaokrąglał, aż wreszcie
43 7 |        coś porywająco swojskiego, jakby przed zmęczonym obczyzną
44 8 |            gdyż usłyszałem wtedy, jakby nagle zadzwoniono naraz
45 8 |      niżej.~Głos dzwonów ucichał, jakby wsiąkał w głąb ziemi. Nie
46 8 |         na chwilę.~Wtedym poczuł, jakby mi się czaszka rozłupywała,
47 9 |       towarzyszowi dziwne ukłony, jakby mu groził pięściami.~W wagonie
48 9 |       dotąd i pustej - coś ożyło, jakby ręka z grożącym palcem wyciągała
49 9 |           wyciągała się ku niemu, jakby wiatr zawołał: - Strzeż
50 11|     trzęsła się jeszcze bardziej, jakby w oczekiwaniu, że teraz
51 11|       łysą jego czaszkę powlekała jakby pleśń żółtawozielona, który
52 11|       jego były mocno ściśnięte i jakby załamane boleśnie. Na nogach
53 12|      latają z miejsca na miejsce, jakby szukały tego tajnego schowania,
54 12|           i nie było nazwiska. To jakby ów rok wszystek - 1863 -
55 12|      białe poza próg spróchniały, jakby w zbożnym zamiarze, by bojownikom,
56 13|    obmierzłe wrażenie duszności i jakby torsji. Ci tedy trzej mężowie,
57 13| zasadniczej, dogmatyczno-ideowej, jakby teologicznej, "pryncypialnej".
58 13|      Ludzie, o których była mowa, jakby żywe kształty abstrakcyjnych