Part

 1 3|                                       Doktór Piotr ~W pokoju pana Dominika
 2 3|             pokój - przerwał mu młody doktór - tu ciepło. Ja bym się,
 3 3|            się z mieszkania. Zaledwie doktór Piotr przyłożył głowę do
 4 3|               i począł palić w piecu. Doktór jak przez mgłę widział jego
 5 3|          wasągiem... W domu czeka pan doktór Piotr Cedzyna! Cha, cha!...
 6 3|               We drzwiach pokoju stał doktór Piotr.~- Co to? Ciebie,
 7 3|            czasu?~- Tak! - powiedział doktór Piotr szorstko; - ja...
 8 3|             oczach migotał zły ogień.~Doktór Piotr, blady jak papier,
 9 3|       Odetchnął głęboko w nadziei, że doktór Piotr wraca. Wkrótce zrównał
10 4|              humorze powrócił do domu doktór Paweł Obarecki z winta,
11 4|            Klwowa, Kurozwęk lub - jak doktór Obarecki - do Obrzydłówka,
12 4|           właściwie proces umierania. Doktór Paweł, w epoce jego życia,
13 4|         Alexisa.~"Metafizyka", jakiej doktór Paweł doświadczał ostatnimi
14 4|              nad próchniejącą kością.~Doktór Obarecki przybył do Obrzydłówka
15 4|         skutku żadnego nie odniosły - doktór Obarecki uzbierawszy nieco
16 4|        miasteczka wieść, jakoby młody doktór obcował z duchami ciemności,
17 4|               kocie muzyki itp. Młody doktór nie zwracał na to wszystko
18 4|       dlaczego... Już po upływie roku doktór poczuł, że jego energia
19 4|              Pewnego pięknego poranku doktór skonstatował, że ów płomyczek
20 4|            klucz do szafy zamknięta i doktór sam jedynie z niej korzystał.~
21 4| niewspółczesny. Jednemu z nich złożył doktór Paweł wizytę, co było pomysłem
22 4|         szynkę krając ją scyzorykiem. Doktór poczuł w sobie napływ ducha
23 4|           wlókł się codziennie biedny doktór z parasolem... Droga ta
24 4|        wspólnie "orać" w wincie, choć doktór z obrzydzeniem zawsze patrzył
25 4|             swojej pokojówki. Słuchał doktór Paweł całymi godzinami wymowy
26 4|           szesnastej godziny wintowej doktór czuł się niedobrze. Wywołał
27 4|        bezwyznaniowość jakoby popadł.~Doktór Obarecki wiedział aż nadto
28 4|            gnojówki. Przeczuwał także doktór, że nie będzie miał siły
29 4|             że doktora w domu nie ma. Doktór jednak wyszedł do kuchni,
30 4|            orację.~- Czego? - zapytał doktór.~- A to, wielmożny doktorze,
31 4|                 Daleko to? - zagadnął doktór.~- Będzie ta może z trzy
32 4|            przechylił i zaciął konie. Doktór czuł się dobrze. Minąwszy
33 4|               może być źle - zauważył doktór kryjąc nos w futro.~- A
34 4|             lecz ani ich, ani furmana doktór nie mógł dostrzec. Kłęby
35 4|     przeciągle, głucho, jednostajnie.~Doktór poczuł, że nie jadą już
36 4|               godziny, podczas której doktór szczerze namartwił się i
37 4|              znikł. Namacawszy klamkę doktór wszedł do małej, nędznej
38 4|              muszę - zawołał gniewnie doktór zdejmując futro.~Ogrzać
39 4|      rozchodziło się takie gorąco, że doktór co prędzej wsunął się do
40 4|            cień jakiejś dużej księgi. Doktór zbliżył się ostrożnie, lampę
41 4|        niecierpliwie szarpały kołdrę.~Doktór Paweł pochylił się aż do
42 4|            karp, połykając powietrze.~Doktór powiódł oczami po nagich,
43 4|               przepytam się.~Wyszedł. Doktór Paweł ściskał skronie, które
44 4|              szaliku - Ten? - zapytał doktór.~- Powiada, że pojedzie...
45 4|         bokiem się odwrócił i czekał. Doktór powrócił do stolika nauczycielki
46 4|              wsi siedzi?... -zagadnął doktór Paweł babinę, przytuloną
47 4|             do ust z głośnym świstem. Doktór Paweł usiadł obok niej na
48 4|              Była czwarta po północy. Doktór zaczął nasłuchiwać, zrywał
49 4|               nadjechał.~Przed świtem doktór Obarecki szedł wzdłuż wsi,
50 4|            drzwi wybuchał obłok pary.~Doktór odnalazł chatę sołtysa i
51 4|      parobczak zajechał przed szkołę. Doktór pożegnał chorą oczami rozszerzonymi
52 4|          półotwartych oczach umarłej.~Doktór poszedł do pokoiku nieboszczki,
53 4|            szufladzie stolika znalazł doktór rękopis owej Fizyki, o którym
54 4|             odpowiedział. Spojrzał mu doktór w oczy i dziwnego doznał
55 4|                  idź precz! - zawołał doktór, odwracając się od niego