Part

 1 1 |          szumiały, zniżając pręty aż do samej ziemi. Kartofliska,
 2 1 |   pewnikiem..."). Przymaszerowała aż do nozdrzy zabitego konia,
 3 1 |          nim, dotarła szczęśliwie aż do głowy i poczęła dobijać
 4 1 |      kamieniach.~Chłop spojrzał i aż zakrył sobie oczy z obrzydzenia.
 5 2 |       zaczynał się las, sięgający aż owych wydmuchów nad brzegiem
 6 2 |        brwiami, głową potakiwał - aż nagle przerwał:~- Miód u
 7 2 |        tylko imienia Jego wzywał. Aż raz w nocy rozum i statek
 8 3 |      ducha biedna odwaga smutnych aż do śmierci: zapuścić sondę
 9 3 | wełnianych skarpetkach nad morze, aż do miasta Hull? Czemu nie
10 3 |       odbierał po kolei wszystko, aż do ostatniej szmaty odzieży
11 3 |     ukazywał się on znowu i ginął aż w oddali, jednocząc się
12 3 |          czasów kołodzieja Piasta aż do dublańczyka Polichnowicza
13 3 |           natarczywym i okrutnym, aż zaczęły dzwonić w uchu bez
14 3 |           Znowu nastało milczenie aż do chwili, kiedy młody człowiek
15 4 |         atakom nudy, osłabiającej aż do takiego stanu, jaki graniczy
16 4 |    wybijano je odtąd periodycznie aż do chwili sprawienia dębowych
17 4 |          Doktór Obarecki wiedział aż nadto dobrze, dlaczego farmaceuta
18 4 |         się stało, jakim sposobem aż dotąd zaszedł, dlaczego
19 4 |         Doktór Paweł pochylił się aż do samej twarzy chorej i
20 4 |          mgłach. Po nerwach jego, aż do najdalszych ich gałązeczek,
21 4 |      koleżanek! Rozmawiał z nią i aż do nieprzyzwoitości tracił
22 5 |         Zofii tak zapalczywie, że aż omdlewałem z gorąca. Upalne
23 5 |           zazwyczaj druga, nieraz aż trzecia godzina po południu.~
24 5 |           na świat, bo mię tu coś aż dusić zaczęło od tej cichości;
25 6 |         dziedzictwa nie oparł się aż w Warszawie, gdzie teraz
26 6 |          kopał, mierzył, wąchał - aż wreszcie wymyślił rzecz
27 6 |          sadzawkę wybierać niżej, aż ich się kilkanaście uzbiera;
28 6 |           kopanie na łące, obojgu aż się oczy zaświeciły. Sam
29 6 |      tkactwem u ludzi dorabiając.~Aż tu rządcy po trzydzieści
30 6 |        swe ręce, wsiąkają w ciało aż do kości, drapią w gardzieli
31 6 | niecierpliwa troska, podniecająca aż do bólu. Chwilami baba zamierza
32 7 |      chorągwie i zrzucać obrazy - aż wreszcie poczyna bić głową
33 7 |           się i jakby zaokrąglał, aż wreszcie rozlał się pieśnią
34 9 |    młodych studentów, zabłoconych aż do bród-mierzwinek, zmęczonych
35 9 |        bez granic, który zachodzi aż w dziedzinę mądrości. Wiedziałem,
36 10|          znowu dźwigała się hardo aż na szczyt wzgórza, skąd
37 11|       falistych tarasach podgórza aż do wód jeziora, niebieściejących
38 11|        szerokie i zupełne od brwi aż po szyję. Zniosła ona niemało
39 11|              Ty, chłopie...~- Tum aż zaszedł uciekając od waszych
40 12|    koleinami, co teraz wdarły się aż pod szczyt Radostowej i
41 13|          podsuwano pod nie deski, aż cały samochód wydźwignięto
42 13|          podpisany, wieloletnim i aż do znudzenia wytrwałym antyalkoholikiem.