Part

 1 1 |           widok publiczny, ukażą i ku czci oraz naśladowaniu podadzą.
 2 1 |     zrozumieć, czy ci ludzie sadzą ku niemu, czy się oddalają
 3 1 |        góry albo kamieniem ciskały ku ziemi. Nad padliną w polu
 4 1 |           nogi na nogę postępujące ku wozowi, koń zarżał. Zdawał
 5 1 |          za cierpienie ludu, szedł ku domowi z odkrytą głową i
 6 3 |        stara gorzelnia i wyciągała ku niebu obdarte z poszycia
 7 3 |           piszczele, nachylały się ku ziemi dachy stodół, tu i
 8 3 |         wodą. Nagle zobaczył idącą ku niemu z przeciwnego końca
 9 3 |           ręce i spokojnie poszedł ku drzwiom. Odrzucił haczyk
10 3 |            w piecu napalę.~Skoczył ku zapieckowi i począł wyrzucać
11 3 |         czapkę i wyszedł z pokoju.~Ku stacji kolejowej z wolna
12 3 |             Pan Dominik począł iść ku dworcowi wielkimi krokami.
13 3 |    przeskoczył przez rów i poszedł ku górze na przełaj przez pole.~
14 3 |         nos się wygiął i wyćiągnął ku brodzie, oczy nakryły dolnymi
15 3 |       jakim postępuje. Schylał się ku ziemi i przy świetle ostatniego
16 4 |       nabrzmiały żyły, z zagiętych ku dołowi kątów ust sączyła
17 5 |          niby do płaczu, zagiętymi ku dołowi kątami ust - przypominały,
18 6 |   jednostajne, kadłuby zginają się ku ziemi...~Kółka taczek turkocą
19 7 |          ręką. Chłopak zbliżył się ku organom. Oczy miał przysłonięte
20 7 |           i jak szalony rzucił się ku drzwiom...~
21 8 |          wysadzili okno i ciągnęli ku niemu śpiących.~Wreszcie
22 8 |      Strzał padł. Oficer wyciągnął ku mnie pałasz, mignął nim,
23 9 |      grożącym palcem wyciągała się ku niemu, jakby wiatr zawołał: -
24 11|       jednym z takich placów znowu ku szczytowi. Zwisły nad nią
25 11|    błyskiem w oczach szedł z wolna ku starcowi.~- Grozisz mi klątwą?...
26 11|      rycerstwa. Posunął się o krok ku niemu i wyciągnął rękę,
27 12|        będą, jak zawsze na wiosnę, ku drzwiom roztworzonym, przechylać
28 12|    ścieżkami, które sam jeden zna, ku Tarżkowi u brzegu rzeczki
29 12|  targowisko na Tarżku i szli nazad ku górom. Witali las radośnie,
30 12| niedosięgłym, obłok biały piął się ku szczytowi wyniosłemu, radowało
31 12|            rozszalałego. Wołały go ku modlitwie lecącej w niebo,
32 12|           go, ponęcały i powabiały ku czemuści inszemu, nieznanemu.
33 12|            z podgrodzia w Kielcach ku podgrodziu Bodzentyna -
34 12|            drzewa oliwy, co spływa ku szkarłatom róż w dole, róż,
35 12|        siebie Santa Rosa Mystica - ku drzewom czereśni i migdału,
36 12|     Istniał-li już wtedy kościołek ku czci tej świętej wzniesiony
37 12|           z dala i z bliska ciągną ku niemu wielkimi pasmami.
38 13|       kawałki wrzuciłem odruchowo, ku zgorszeniu obecnych, do