Part

 1 1 |         żelaznym kilofem palnęła nim martwe oko trupa. Za przykładem
 2 1 |     Winrycha, przemaszerowała po nim, dotarła szczęśliwie aż
 3 1 |     fortecy polskiego powstania.~Nim wszakże skosztowała warcholskiego
 4 2 |     zawołałem pochylając się nad nim.~Szybko podniósł głowę i
 5 3 |         jeśli ktoś nie żył przed nim i nie pracował dla niego.
 6 3 |    zasmucił ojca, bo wisiało nad nim twarde i mocne, niepisane
 7 3 |       wiele nacałować mankietów, nim wreszcie zdał do Szkoły
 8 3 |     wielką ilość dystansów i że, nim uptynęło lat dziesięć od
 9 3 |          Dziedzic?~- Można się z nim widzieć?~Osoba znikła i
10 3 |        kamiennymi masami, które, nim uległy zuchwałej napaści
11 3 |         człowieka, mściły się na nim, czyhały na każdą chwilę
12 3 |      zamarzniętego stawu. Lód na nim był siny, kruchy i nasiąkły
13 3 |         tasiemką, i przewracał w ńim kartkę za kartką.~- Proszę
14 3 |         da Bóg, nie będę!~- I ja nim być nie chcę, mój ojcze.
15 3 |           Pan Dominik patrzał za nim ciągle, wtedy nawet, kiedy
16 4 |       mający żadnej podstawy. Za nim nadciągnęło lenistwo nieopisane,
17 4 | ramionach wyrostka i wstrząsając nim - co koń skoczy, co tchu...
18 4 |         rysach, które szło przed nim gdzieś górą. Obłok ten goniły
19 4 |     Bujna młodość zbudziła się w nim z letargu. Wszystko teraz
20 4 |       zmarzł, zmartwiał, jakby w nim krew zakrzepła. Nie cierpiał,
21 4 |       była ogromna niesymetria z nim samym, coś, co wyważało
22 5 |          się" plecami o odrzwia; nim jednak powrócił do domu
23 5 |       mówiłem pochylając się nad nim. - A nic... - odpowiedział
24 5 |         na łóżko. Gdym wszedł za nim, widziałem, jak wbił głowę
25 6 |     wielkich i głębokich taczek, nim Walek puste przyciągnie,
26 6 |         cały dzień nie myślała o nim, bo twarda robota rozprasza
27 7 |        szczelin i uciekają przed nim w wiecznie ciemne kąty ostrołuków;
28 7 |     bardzo. Minęła długa chwila, nim śpiewać zaczął. Pierwszy
29 8 | wyciągnął ku mnie pałasz, mignął nim, pochylił się na łeb konia
30 11|      młody rycerzu? Czy może sam nim jesteś, zbójem z Műrtschensteinu?~-
31 11|          jego ręce i potrząsając nim wołał:~- Prowadź mię do
32 11| ucieczesz! - wołał dziad idąc za nim. - Wróć się natychmiast
33 12|          popławach. Soczyste nad nim trawy, kaliny, tarki, wilcze
34 12|        zawartym - śpiewały przed nim własny poszum swój, puszczańskie
35 12|         bełkot niemowy - ażeby w nim znaleźć odpowiedź na niepewność,
36 13|   wydźwignięto na grunt stalszy. Nim jednak o nastąpiło, ulewa