Part

 1 2 |                plecami o krzaki oparty, stary chłop - pastuch. Był to
 2 2 |                    A co to majstrujesz, stary? -zawołałem pochylając się
 3 2 |       Młodziuteńki ty... A ja, widzisz, stary, dawno ja to już słyszałem,
 4 3 |            Cedzyny ciemno i cicho, choć stary jegomość nie śpi. Oparłszy
 5 3 |              kącie pokoju kołace głucho stary zegar szafkowy, ostatni
 6 3 |               jego łysy czerep, gdy ten stary niedojda mruknął:~- Tam
 7 3 |        właściwie chciałem Ci pisać, Mój Stary, Mój Drogi Stary... Jestem
 8 3 |             pisać, Mój Stary, Mój Drogi Stary... Jestem sam na świecie
 9 3 |             nadaremnie!...~W tej chwili stary szlachcic czuje znowu w
10 3 |               koniec świata. Cóż znaczy stary jakiś dziad, któremu los
11 3 |            inżynier wie dobrze - myślał stary szlachcic - co wart jest
12 3 |            Dominik Cedzyna jest w domu?~Stary zerwał się na równe nogi.
13 3 |             niebieskim mroku przedświtu stary nie mógł rozpoznać rysów
14 3 | niewypowiedzianą słodyczą:~- To ojciec.~Stary Cedzyna głucho szlochając
15 3 |               doktorowego posłania stał stary zegar. Wahadło kołysało
16 3 |               światła. Wydawało się, że stary perpendykuł rozdziawia usta
17 3 |                 palcami.. Te łzy - gada stary zegar - były cieńszymi niż
18 3 |           raptem jakiś kataklizm, jakby stary zegar przyciął sobie język
19 3 |        zataczaty się w wyboje i zatoki. Stary jegomość otulał się zrudziałymi
20 3 |                 Wziął w rękę niewielki, stary, zatłuszczony notes, obwiązany
21 3 |               mi spokój! - odpowiedział stary Cedzyna opierając głowę
22 3 |            trumny nad drogimi zwłokami.~Stary obojętnie i z pogardą patrzał
23 3 |       protegował jakiś profesor - rzekł stary oschle. - Jesteś w niezgodzie
24 3 |                 dobrze, pókim czysty...~Stary roześmiał się. Znowu nastało
25 4 |              wniosła "Ruchowi" w posagu stary dywan, dwa rondelki, gipsowy
26 5 |            ufarbowany już na granatowo. stary surdut syberynowy na mundur,
27 11|         dziedzictwem w jego rodzie hełm stary, roboty prostackiej, pokazujący
28 11|                A ty co za jeden jesteś, stary grzybie! - krzyknął Rudolf
29 11|             dziad spojrzał na niego, na stary hełm, zmrużył powieki i
30 11|             sprzeciwiać zamierzał.~Wtem stary pustelnik wyrwał się z rąk
31 12|               Przyrosły czary nowe. Gdy stary zakonnik, kapelan u Świętej
32 12|             szeptem najstarsi, że wtedy stary brat Kazimierz przez Przenajświętszy