Part

 1 1 |             prawie po powierzchniach tych pól obumarłych i przez deszcz
 2 1 |             świata. Przez długi czas tych ludzi ściganych, głodnych,
 3 1 |       zamiarem puszczenia na wolność tych towarzyszów niewoli. Czyniąc
 4 1 |             mu drgnęły i wymówiły do tych chmur szybko pędzących ostatnią
 5 1 |         przepuszczał wodę do wnętrza tych dworskich piwnic zimowych,
 6 1 |        wodnistego błota. Do jednej z tych dziur zaciągnął włościanin
 7 3 |        wzięło życie? Gdzie przyczyna tych wszystkich wypadków? Dlaczego
 8 3 |           matematyczny i przy pomocy tych i tamtych dostał się do
 9 3 |             kwas węglany wypędzony z tych brył został, jak unikać
10 3 |         pomyśl... gdyby choć jedna z tych łez upadła na twoją duszę! ...
11 3 |                Komu masz zwracać? Ja tych pieniędzy nie przyjmę...
12 3 |        okrutnej drodze. Nad każdym z tych śladów zatrzymywał się,
13 5 |      przemywać łzy gorzkie! W oczach tych było coś, co raziło dokuczliwie,
14 6 |              pniaki, to kamienie. Od tych punktów świecących odbijają
15 11|        Műrtschensteinu wałęsał się w tych miejscach. Właśnie przed
16 11|           tutaj, ażeby bronić od was tych, których okradacie. Patrz
17 12|             nic ważył się napastować tych bezbronnych pątników. Ciążyła
18 12| Człowieka-Boga.~Być może, iż jeden z tych to anachoretów, co polskiej
19 12|             czyjekolwiek by było, do tych przyszłych barbarzyńców
20 13|             wówczas przypuścić, że w tych niepokaźnych figurach dwojga
21 13|               Proletariatu". Jeden z tych, których dumne cienie w
22 13|              Zresztą tyle już razy o tych rzeczach pisano! Przyszli
23 13|           kule. Stojąc przy jednym z tych okien i przez dziurę w szkle
24 13|            ci trzej goście, którzy w tych izbach mienili się rządem
25 13|           nas samych. Za zniszczenie tych przedmiotów ci komisarze
26 13|              przykutego do roli, dla tych komorników, wyrobników,
27 13|        ojczyźnie. Nikt nie wysłuchał tych głosów. Gdyby nie było na
28 13|           los szczęśliwy nam danych, tych rzesz bez roli, które na
29 13|         bielsze. Śmiano się z głosów tych. I oto teraz na ostrzu bagnetu
30 13|            ziemi polskiej nie ma dla tych ludzi już ani tyle miejsca,