Part

 1 1 |        dźwignęły się i oczy po raz ostatni zobaczyły obłoki.
 2 2 |        imienia Jego wzywał. Aż raz w nocy rozum i statek na
 3 3 |     ogarnęła go chęć zajrzenia raz jeszcze nieszczęściu w same
 4 3 |        figle... Skoro człowiek raz w to błoto wlezie, jeżeli
 5 3 |        o tej dziurze. Pamiętam raz... Po długich i tęgich mrozach,
 6 3 |      zmarznie, i wyciągałem po raz pierwszy w życiu dziecięce
 7 3 |      społeczeństwa, jeżeli kto raz utraci wątek, już go niepodobna
 8 3 |         wymówił:~- Żeby to już raz, do cholery... umrzeć...~
 9 3 |    trzeźwej myśli:~Żeby to już raz...~Stukanie w szybę powtórzyło
10 3 |      skłamię... ja ci oddam...~Raz jeszcze mocno, mocno ścisnął
11 3 |        wolna, a po niej migały raz za razem różowe, pełzające
12 3 |     tęsknota... Spojrzyj tylko raz, spojrzyj tylko, śpiochu,
13 4 |       dysertacje z gospodynią, raz przyzwoitsze (o niesłychanej
14 4 |    doświadczał ostatnimi czasy raz, czasami dwa razy do roku -
15 4 |       zapisane, książki, mapy. Raz jeden, czując się w posiadaniu
16 4 |  pożerał oczami "darwinistkę". Raz nawet, odprowadzając ukochaną
17 4 | dygotania całym ciałem.~Gdy po raz szósty mierzył temperaturę,
18 4 |   serca ludzkie. Zatrzymał się raz jeszcze we drzwiach, obejrzał;
19 6 |        w garść skórę, trzasnąć raz, drugi, a potem cisnąć człowiekiem
20 6 |   Potem ujął za rydel i zaczął raz za razem narzucać szlam
21 7 |      pieśnią szeroką.~Pierwszy raz słyszałem śpiew taki. Było
22 8 |     Głuchy trzask rozlegał się raz po raz: wybijano ich po
23 8 |     trzask rozlegał się raz po raz: wybijano ich po kolei jak
24 9 |     diabłów!... Zadzwoniono po raz drugi i trzeci, pocieszyciel
25 11|       jak najpilniej przejrzał raz jeszcze całą okolicę, a
26 12|    strony, przyparł do ścian i raz na zawsze otworzył. Zgniły
27 12|    napisy po ścianach, ostatni raz bielonych - na szczęście! -
28 13|       żołnierzy bolszewickich. Raz wraz przerywały jazdę popsute
29 13|       Marchlewskiego. Pierwszy raz widziałem go niegdyś, przed
30 13|   Julian Marchlewski powtarzał raz wraz melancholijnie:~Miałeś,