Part

 1 1 |         Za zasłoną mgły dał się nagle postrzec jakiś ruch jednostajny,
 2 1 |        smagał rzemiennym batem. Nagle pochylił się przez dyszel,
 3 1 |        tnąc z całej mocy. Konie nagle szarpnęły, pętlica zdusiła
 4 1 |         żelastwa i rzemienia...~Nagle w śmiertelnej ciszy jesiennego
 5 2 |         na mnie - i sposępniała nagle ta twarz zimna i skrzepła,
 6 2 |   brwiami, głową potakiwał - aż nagle przerwał:~- Miód u ciebie
 7 3 |  pierwsze wody wiosenne, bujne, nagłe, gwałtowne, jak łzy niespodziewanego
 8 3 |         cienkiej, jakiejś jaźni nagle skupionej i wyłamanej z
 9 3 |         kruchy i nasiąkły wodą. Nagle zobaczył idącą ku niemu
10 3 |          Wszystka krew spłynęła nagle do serca starowiny. Pośpiesznie
11 4 |         gonitwę myśli przerwały nagle wykrzykniki gospodyni, usiłującej
12 4 |     cwał.~Zamieć rozszalała się nagle. Bałwanami miotać się począł
13 4 |       chmury, łamać je i upadać nagle z łoskotem. Wtedy rozpryskało
14 4 |    samej twarzy chorej i zaczął nagle mówić głosem, który przecinało
15 4 |      może pomóc - roześmiał się nagle, wspomniawszy, że po taką
16 4 |    potrzebnych po temu książek, nagle i niespodziewanie "wziął"
17 4 |        i pragnienia zrywają się nagle i biją w niego jak porywy
18 5 |        dzieci zaczęły płakać...~Nagle odepchnął mię, skoczył we
19 6 | zostawił odłogiem i wyleciawszy nagle z dziedzictwa nie oparł
20 7 |   podobny do dźwięku poderwanej nagle palcami struny wiolonczeli.
21 7 |     palcami struny wiolonczeli. Nagle Szymek podniósł głowę, wyprostował
22 7 |    obczyzną wzrokiem odkrył się nagle krajobraz rodzinny...~Z
23 8 |         do pierwszego krzaka... Nagle - ścierpłem! Naprzeciwko
24 8 |         usłyszałem wtedy, jakby nagle zadzwoniono naraz w jakich
25 9 |         się wszystko ułoży...~I nagle - zgadłem ! - krew uciekła
26 11|        twardego snu zbudziły go nagle szmery i szepty. Zerwał
27 11|     patrzał na nią z zachwytem, nagle rzuciła się skokiem na niego,
28 11|     utajone w mroku fioletowym. Nagle rycerz posłyszał w głębokiej
29 13|     doskonały, poczułem się oto nagle jego prawowitym właścicielem