Part

 1 3 |   starannie, kiedy stał w pobliżu drzwi wobec Bijakowskiego rozwalonego
 2 3 |           na ganek, lecz znaleźli drzwi zamknięte. Bijakowski zastukał.~
 3 3 |            Musiały tam być jakieś drzwi, biegano bowiem tamtędy,
 4 3 |              jestem Polichnowicz.~Drzwi prowadzące z ganku do sieni
 5 3 |            Fintik! wyrzucę cię za drzwi, kpie jeden, i tyle u mnie
 6 3 |            Dał się słyszeć łoskot drzwi roztwieranych w czworakach,
 7 3 |           sieni, szeroko otworzył drzwi na ganek i stanął w progu.
 8 3 |    odwrócił plecami: Słyszał, jak drzwi z cicha skrzypnęły i zawarły
 9 4 |      godzin z rzędu. Powróciwszy, drzwi gabinetu zamknął tak szczelnie,
10 4 |        Ścisnęło i pokój.~Uchyliła drzwi do izby sąsiedniej.~- Zaraz!
11 4 |         że ktoś idzie, że otwiera drzwi, że stuka w okno... Wsłuchiwał
12 4 |      owdzie z otwartych na chwilę drzwi wybuchał obłok pary.~Doktór
13 4 |         od mrozu. ~Przez uchylone drzwi widział chłopów klękających
14 5 |       stancji cicho. Zajrzałem za drzwi i zacząłem dygotać: nie
15 5 |         odepchnął mię, skoczył we drzwi do izby i runął tam na łóżko.
16 7 |       Godzien' nie; otwieram małe drzwi i zawsze życzliwym uśmiechem
17 8 |     tłoczył się do naszej sieni z drzwi izby sąsiedniej, paliły
18 8 |         na głowie...~Skoczyłem we drzwi, skąd dym wybuchał, mijałem
19 9 |   odciskach, tłumne odpychanie od drzwi wchodowych szwajcara, gwar
20 11|       śmiechu pana Radlob uchylił drzwi i stanął u progu wyszczerzając
21 11|        drzewami na szczycie góry. Drzwi były otwarte i wielki, złoty
22 11|         klęczał na ziemi tyłem do drzwi zwrócony i śpiewał wyciągnąwszy
23 11|    wygrabek suchego siana, a obok drzwi stało kilka kazubów z olszowej
24 11| przestając śpiewać zbliżył się do drzwi. Wtedy baron zobaczył jego
25 12|          pośrodku łąki pachnącej. Drzwi twe dawno spróchniały, zamek
26 12|    otworzył. Zgniły i zapadły się drzwi w podłodze, prowadzące do
27 12|        granicy naszych pól.~Widzę drzwi, przekraczam próg... Upadam
28 13|   antyalkoholikiem. Na szczęście, drzwi mieszkania proboszcza w
29 13|           jakże by był do naszych drzwi znalazł drogę nieprzyjaciel,