Part

 1 1 | nieśmiertelności ogarnęła umierającego, niby przestrzeń bez końca. Z
 2 2 |              skrzepła, milcząca głucho, niby pole nagiego gruntu - jakby
 3 3 |               szronu, co zabielił szyby niby wapno, stoi na powierzchniach
 4 3 |          gońcach. Teraz przeklinam i te niby zdolności, i te głupie rachunki.
 5 3 |               się z niej kiedy niekiedy niby fantastyczne wyspy; żałośnie
 6 3 |           dalekich pól szedł gęsty opar niby dym ciepły, migał się i
 7 3 |            piersiową coś gnieść zaczyna niby obręcz żelazna i krew uderza
 8 3 |                można go widzieć?~- Pana niby? - namyślała się baba. -
 9 3 |             nieustający chrzęst trybów, niby bicie serca zestarzałego
10 3 |                na linii drogi żelaznej, niby duchy dobroczynne dające
11 4 |                o pomoc. Mózg, opleciony niby miękkim przędziwem pajęczyny,
12 4 |                 a dolegająca nad wyraz, niby ranka nad próchniejącą kością.~
13 4 |          umysłowego.~Zasadą, do której, niby do wspólnego mianownika,
14 4 |               stado koni i słychać było niby tętent ich tytanicznych
15 4 |            najwyżej, w zenicie, uderzał niby wielki, rozkołysany dzwon
16 4 |            gardło, w którym dławiły go, niby zwitki pakuł, łzy niezdolne
17 4 |                Tam usiadł w ciemności i niby skupiając ducha, niby obmyślając
18 4 |                 i niby skupiając ducha, niby obmyślając środki ratunku,
19 4 |                po głowie toczyły mu się niby koła nie nasmarowane z przeraźliwym
20 5 |                twarz żółta, ze smutnie, niby do płaczu, zagiętymi ku
21 7 |              pąki kasztanów kiwają się, niby zatopione w modlitwie, i
22 8 |           latały czerwone iskry, długie niby żyły krwawe...~
23 10|                 w przejrzystych mgłach, niby w ślubnych welonach, wśród
24 11|             przekładał ją i nosić lubił niby zakład bezpieczeństwa. Jak
25 11|                jej piersi małe i twarde niby jabłka, mięśnie rąk i nóg
26 11|              ciała i te oczy, w których niby w mroku błyszczała chytrość,
27 11|           sprawą promieni słonecznych - niby straszliwe monstrum, które