Part

 1 1|   sodowa z sokiem porzeczkowym.~Konie były głodne i zgonione tak
 2 1|      razy i uczciwie je popaść. Konie należały do pewnego szlachetki
 3 1|       gospodarzem, wyprowadzali konie cichaczem, aby nie budzić
 4 1|     spał w gąszczach leśnych, a konie się pasły Teraz niepodobna
 5 1|    stanęła w biegu... Zatrzymał konie, omotał dokoła luśni parciane
 6 1|        na nich, gdy mieli ukłuć konie ostrogami, i zaraz, jak
 7 1| popędził je, tnąc z całej mocy. Konie nagle szarpnęły, pętlica
 8 1|       pokój egzekucji. Zaprzągł konie do wozu i odjechał. Po południu
 9 3|        słychać było o pół mili, konie parskały, chłopy i Żydy
10 3|     tracił fortunę na sardynki?~Konie wbiegły na podwórze i zatrzymały
11 4|         może, pada...~- Pojadę. Konie dobre?~- A konie ta, jak
12 4|        Pojadę. Konie dobre?~- A konie ta, jak konie: śwarne gady.~
13 4|        dobre?~- A konie ta, jak konie: śwarne gady.~Podobała się
14 4|       parciane lejce z kłonicy, konie zaciął. Pomknęli.~- Daleko
15 4|         bok przechylił i zaciął konie. Doktór czuł się dobrze.
16 4|   maluśkie! - wrzasnął chłop na konie zamiast odpowiedzi.~Głos
17 4|       było dosłyszeć w wichrze. Konie biegły w cwał.~Zamieć rozszalała
18 4|       małe! - zawołał wesoło na konie woźnica, rozgrzewając się
19 4|         nadziei.~Zatrzymały się konie przed jakimś domostwem;
20 4|          aby natychmiast wysłać konie do miasta powiatowego po
21 4|     kazał natychmiast zaprzęgać konie. Sprzężono ich dwie pary
22 4|   pragnął wyskoczyć i wyścignąć konie w cwał biegnące. Zajechał
23 4|      się na twarz i poniosły go konie, duszącego się spazmatycznym
24 8|        Na twarze wrogów, na ich konie, głowice pałaszów padał