Part

 1 1 |       znaczną część jego majątku, bo posiadał summa summarum
 2 2 |          pałek skubać nie trzeba, bo do gliny przyschną, a jadło
 3 2 |       Gruntu mi Moskal nie oddał, bo żona, powiada, oporna jest.
 4 2 |         nie gadaj Moskalikom nic, bo mię tu znowu targać przyjdą...~
 5 3 | wyróżnienie, taki los szczęśliwy? Bo to los! W pracowni Mundsleya
 6 3 |         ludzi. Nie zasmucił ojca, bo wisiało nad nim twarde i
 7 3 |      cokolwiek po kawalersku, ale bo to z tymi sekwestratorami...
 8 3 |       razy więcej żyta wysiewa!~- Bo chłop niszczy glebę, sieje
 9 3 |        żyły dla tego, komu służy, bo to jest człowiek posiadający
10 3 |           rozumie się, przystali, bo nigdzie więcej nie zarobią,
11 3 |           nazwisko. Wskazał moje, bo uważał to za słuszne ze
12 4 |      Strzeżcie drogi, gospodarzu, bo może być źle - zauważył
13 4 |            chybaby Walkowa mieli, bo to panienka... - Gdzież
14 5 |          kiedy czesała lub myła - bo ogonek zwiniętych włosów
15 5 |         Rano wyleciałem na świat, bo mię tu coś aż dusić zaczęło
16 5 |         pięć godzin; przyszedłem, bo godziny biurowe nadchodziły -
17 5 |      zagania...~Wołać nie mogłem, bo mię w gardle ścisnęło, z
18 6 |      siedział na komornym we wsi, bo służby znaleźć nie mógł;
19 6 |          dzień nie myślała o nim, bo twarda robota rozprasza
20 6 |          surową jakby pieszczotę, bo jeśli narzucają ziemię oboje,
21 11|         duże węzły. Była półnaga, bo knechty chwytając, wiążąc
22 12|         Byłem bowiem największym (bo jedynym) na całe Świętokrzyskie
23 13|           i skarbów materialnych, bo te mają wartość względną