Part

 1 3 |       śpiewa jednę pieśń dziwną i nigdy nie słyszaną, przejmującą
 2 3 |           nie rozumiem mego syna, nigdy nie będę jego przyjacielem,
 3 3 |           będę jego przyjacielem, nigdy nie będę godnym jego współczucia,
 4 3 |          mojej nędznej śmierci... Nigdy juź nie pomacam rękami jego
 5 3 |        koło uszu i ciągle zwodzi. Nigdy nie obejmę oczami jego postaci,
 6 3 |          szlachcica nie zdradzała nigdy ani śladu gniewu, ani cienia
 7 3 |      zdawały się nic nie widzieć. Nigdy wszakże żrące go upokorzenie
 8 3 |           tym miejscu, gdzie jest nigdy nie schnąca ranka tęsknoty.
 9 3 |        jest gorzej - któż to wie? Nigdy przecie jazda saniami przez
10 3 |            tantiemy. Od sprzedaży nigdy mi jej przyznać nie chciał,
11 3 |        posadę. Bijakowski...~- Ja nigdy i nic wspólnego mieć nie
12 3 |     panami Bijakowskimi. Nikt mię nigdy nie protegował, oprócz moich
13 4 |     słodkie. Wmawiał w siebie, że nigdy o niej nie zapomniał, że
14 4 |       ucieczesz mi już... prawda? nigdy... moją będziesz na zawsze...
15 12|           słuchać warto, albowiem nigdy nie wygasa i na sile nie
16 12|           których nie wróci nikt, nigdy. Wspominały mu tajnice grzechów,
17 13|     szczęście nie znać osobiście. Nigdy nie byłem w promieniu jego
18 13|       cieszę się świadomością, iż nigdy nie widziałem ani jego twarzy,
19 13| uszkodziła i uniosła, a które już nigdy ludzkich oczu cieszyć nie
20 13|          bronił mieszkań, których nigdy nie widział i nie zobaczy,
21 13|        może ona być dla niego już nigdy domem, ni miejscem spoczynku.