Part

 1 1|        znaczeniu tego słowa, to on, Winrych. On jeden jeszcze
 2 1|     tego słowa, to on, Winrych. On jeden jeszcze chodził po
 3 1|      upadał na duchu. Gdyby nie on, i sama partia byłaby się
 4 1|         w bezdenną jamę trwogi, on się, jak to mówią, zawziął.
 5 1|         capiamus, fugiamusque - on czuł w sobie upór coraz
 6 2|       cóż, raki ci się łowią?~- On by się i łowił, rak bestyja,
 7 2|       Panu Jezusowi - a na mnie on nie wejrzał, a na cały naród
 8 3| skończonego posągu, podczas gdy on, prócz idealnego w duszy
 9 3|           Nazwisko chyba, które on po nowomodnemu lekceważy
10 3|       wezwie go telegraficznie, on, przy największym pośpiechu,
11 3|         głosu. Zapomniałem, jak on mówi, i nie mogę sobie przypomnieć
12 3|         mroźne powiewy obawy.~- On zupełnie o mnie zapomni -
13 3|           Ale co.. nie pomyśli! On dobrowolnie, umyślnie zerwie,
14 3|  kartofli -za nimi ukazywał się on znowu i ginął aż w oddali,
15 4|       Antosia, niech przepisze; on to dla mnie zrobi. Ach,
16 6|          Ona taczki naładowuje, on po tarcicach rzuconych przez
17 6|      kani na pustkowiu. Rozlega on się w jej uszach, nęka jakieś
18 6|        ona jego gniew, wie, jak on umie chwycić pod żebro,
19 6|        między szuwary. Wie, jak on potrafi zedrzeć jej szmatkę
20 9|    posuwa się dlań pociąg, jaki on zmęczony, jak by chętnie