Part

 1 1 |     wojsko.~Winrych patrzał przez chwilę, przymrużywszy powieki.
 2 1 |           niewoli. Czyniąc to, na chwilę przytulił się do szyi końskiej
 3 1 |        puścił się znowu i na małą chwilę ocucił powstańca.~Powieki
 4 1 |           głosie wiatru, tylko na chwilę wstrzymując postęp trupojadów.
 5 1 |          zwaliła go na ziemię. Za chwilę jednak moriturus zerwał
 6 3 |          dziś dnia mam w sercu tę chwilę, te uczucia, jakby to było
 7 3 |          na nim, czyhały na każdą chwilę jego nieuwagi, na każdy
 8 3 |   ogromnie dawnym. Doznawał przez chwilę uczuć małego chłopca, który
 9 4 |      obijania boków pięściami.~Za chwilę mijali pędem szereg chat,
10 4 |          pragnął być choćby przez chwilę sam, aby myśleć, myśleć...~
11 4 |           i owdzie z otwartych na chwilę drzwi wybuchał obłok pary.~
12 5 |   wyrazach "sowiookiej", które na chwilę złagodzą dokuczliwą newralgię
13 5 |          do okna i stał tam przez chwilę. Ramiona jego kurczowo dźwigały
14 7 |           podmuchem - by spaść za chwilę do drgających łkań.~Melodia
15 8 |      trwać mogło.~Otrzeźwiałem na chwilę.~Wtedym poczuł, jakby mi
16 10| spracowanej twarzy chłopa, ale za chwilę uciekał, ścigany jasną smugą
17 11|         się od niej i wahał przez chwilę. Później krzyknął na Radloba,
18 11|         jej stronę spojrzenie. Na chwilę nie spuszczała z oka ani
19 11|     pełnych poziomek.~Przez długą chwilę Rudolf przypatrywał się