Part

 1 11|     Legenda o "bracie leśnym"~ ~Rudolf von Speerbach zatrzymał
 2 11|       czaszka nie pękła - toteż Rudolf nad cudnej roboty mediolańskie
 3 11|       obuchem. Pomimo bowiem że Rudolf błąkał się teraz po lasach
 4 11| człowieka siąpawice. Owego dnia Rudolf był senny od rana, toteż
 5 11|      mało chmurnego światła, że Rudolf ledwie mógł rozpoznać rysy
 6 11|       progu wyszczerzając zęby. Rudolf machnął nań ręką i zagadał
 7 11|    czole. W wąskiej szyi doliny Rudolf odwiązał nieznacznie linkę
 8 11|         przełęczy w las gęstszy Rudolf rozchylał co moment gałęzie
 9 11|        i ocieniały ją zupełnie. Rudolf schyliwszy się na szyję
10 11|    wpadał przez nie do wnętrza. Rudolf zsunął się z konia, podszedł
11 11|    poziomek.~Przez długą chwilę Rudolf przypatrywał się dziadkowi.
12 11|       stary grzybie! - krzyknął Rudolf wchodząc do izby.~Gdy stanął
13 11|        zbójem nazwać! -wrzasnął Rudolf chwytając starca za kołnierz
14 11|   przeklniesz? Ty mnie? - wołał Rudolf trupio blady. - Ty, chłopie...~-
15 11|       przerażeniu i wściekłości Rudolf chwycił za rękojeść miecza
16 11|            Recho... - wyszeptał Rudolf upuszczając w trwodze miecz
17 11|        pokutę.~- Dziadu - rzekł Rudolf rzucając mu się do nóg i
18 11|    pokutę.~- Dziadu... - błagał Rudolf nie odejmując ust od nogi