Part

  1 1 |             uprawne i zasiane, rozmiękły na przepaściste bagna. Bure
  2 1 |              skierował się pod Nasielsk, na szerokie płaszczyzny. Porzuciwszy
  3 1 |              ruszył wprost przed siebie, na poprzek zagonów.~Przez dwie
  4 1 |                się w błoto po szynkle, a na drabiniastym wozie pod trochą
  5 1 |               jak nic robić dziesięć mil na dobę, byleby im pozwolić
  6 1 |                  pożyczał ich Winrychowi na każde zapotrzebowanie. Ten
  7 1 |                  popasać. Winrych liczył na to, że go ktoś zluzuje,
  8 1 |              czasy... Jeżeli kto jeszcze na tej ziemi walczył w całym
  9 1 |                po broń, jeden nie upadał na duchu. Gdyby nie on, i sama
 10 1 |                  się od dawna rozleciała na cztery strony świata. Przez
 11 1 |                  gdy już wszystko runęło na łeb w bezdenną jamę trwogi,
 12 1 |           milimetr rzemienia zasługujący na to, aby był absolutnie czy
 13 1 |                 po śladach, zostawionych na błocie przez te dziurawe
 14 1 |            wolnego. Teraz dopiero wyleci na świat strach o wielkich
 15 1 |          wielkich ślepiach, ze stojącymi na łbie włosami i wypędzi z
 16 1 |            zdrajcy, tyle z niego wywleką na widok publiczny, ukażą i
 17 1 |                sukmany i targały koszulę na Winrychu.~Za zasłoną mgły
 18 1 |                 piersiach i wydzierał ją na zewnątrz.~- Moskale... -
 19 1 |          ściągnął lejce, zawrócił prawie na miejscu i zaczął uciekać.
 20 1 |                Zdawało mu się, że umknie na bok nie postrzeżony. Nieszczęście
 21 1 |             skoczy. Winrych, patrząc już na to zjawisko, nie mógł zrozumieć,
 22 1 |              jakby z zamiarem puszczenia na wolność tych towarzyszów
 23 1 |         towarzyszów niewoli. Czyniąc to, na chwilę przytulił się do
 24 1 |                  Ośmiu ułanów rosyjskich na pięknych gniadych koniach
 25 1 |           Winrycha po ramieniu i mrugnął na towarzyszów. Tamci sięgnęli
 26 1 |           sięgnęli po karabinki założone na plecy. Winrych stał na miejscu
 27 1 |          założone na plecy. Winrych stał na miejscu jak przedtem, obejmując
 28 1 |          bezbrzeżna, pogarda wszystkiego na tej ziemi.~- Ty do czyjej
 29 1 |          podwładnych starszy, z naszywką na ramieniu - to powstaniec.~-
 30 1 |                poziomo. Skazany spojrzał na nich, gdy mieli ukłuć konie
 31 1 |                  splunąwszy, usunęli się na bok, wziął na cel głowę
 32 1 |                usunęli się na bok, wziął na cel głowę powstańca. Pociągnął
 33 1 |              naręcznego konia, zabiła go na miejscu. Zwierzę stęknęło
 34 1 |                żałośnie i padło bez tchu na nogi konającego Andrzeja.
 35 1 |                gorzałkę, rozbili butelkę na jego czaszce i podarli mu
 36 1 |           podarli mu ostrogami policzki. Na głos sygnału, wzywającego
 37 1 |                ich do powrotu, wskoczyli na siodła i nabrawszy z wozu
 38 1 |                po broń zostawioną w polu na wozie Winrychowym. Tymczasem
 39 1 |              rzęsisty puścił się znowu i na małą chwilę ocucił powstańca.~
 40 1 |                  Zabity koń stygł szybko na zimnie, a pozostały przy
 41 1 |                mu krwią nabiegły, grzywa na karku wzburzyła się dziko,
 42 1 |               nogami w ziemię i wierzgał na wszystkie strony w takiej
 43 1 |            rzucać się począł. Kość pękła na dwoje w taki sposób, że
 44 1 |           dziwacznych. Pod wiatr i jakby na spotkanie obłoków ciągnęły
 45 1 |                  odnosiły je i odpychały na powrót, nieraz zabawnie
 46 1 |          mocowaniu się z wichurą siadało na zagonach z daleka.~Koń żyjący
 47 1 |                  powolnymi kroki, z nogi na nogę postępujące ku wozowi,
 48 1 |                 zarżał. Zdawał się wołać na ludzi osiadłych, na plemię
 49 1 |                wołać na ludzi osiadłych, na plemię ludzkie:~- O ludzie
 50 1 |            szalonym głosie wiatru, tylko na chwilę wstrzymując postęp
 51 1 |               Wtedy bez namysłu skoczyła na głowę zabitej szkapy, podniosła
 52 1 |                  wstąpiła majestatycznie na nogę Winrycha, przemaszerowała
 53 1 |              chłop z wioski najbliższej. Na działku, który odtąd miał
 54 1 |              odtąd miał do niego należeć na zawsze, znalazły się trupy -
 55 1 |             Moskali, toteż prawie pełzał na czworakach. Paliła go żądza
 56 1 |           żelastwa, postronków i odzieży na trupie. Stanąwszy wreszcie
 57 1 |                  wzdychać - potem ukląkł na ziemi, zdjął kaszkiet, przeżegnał
 58 1 |             zupełnie. Trzeba było szkapę na nic niezdatną udusić. Założył
 59 1 |                też, nie zwlekając, linkę na kark, przywiązał ją do wagi
 60 1 |           gardziel skazańca i zwaliła go na ziemię. Za chwilę jednak
 61 1 |           Została tylko do wzięcia skóra na koniu jeszcze żywym. Chłopowina
 62 1 |             drugiej strony - bał się nie na żarty, aby ktoś w nocy nie
 63 1 |                  a dychaj se tu... I tak na jutro na rano kopyta wyciągniesz.
 64 1 |                  se tu... I tak na jutro na rano kopyta wyciągniesz.
 65 1 |                se tu, niebogo, dychaj...~Na uboczu względnie do tego
 66 1 |               odkrytą głową i z modlitwą na ustach. Dziwnie rzewna radość
 67 1 |               patrzał pod zachód słońca.~Na tle zorzy liliowej widać
 68 1 |              widać było konia, wspartego na przednich nogach. Miotał
 69 2 |                  sklepienie burych chmur na płyty tytaniczne, kładł
 70 2 |                  tytaniczne, kładł jednę na drugiej warstwami, tworząc
 71 2 |                 jej życiem, byłem "chory na Moskali", na chorobę dziwną,
 72 2 |                byłem "chory na Moskali", na chorobę dziwną, nie dającą
 73 2 |                 i bezradną nadwrażliwość na ludzką niedolę, która nęka
 74 2 |                  powierzchni falę płową, na łąkach trawy po deszczu
 75 2 |              ostre żółte jaskry pokładły na ich jasnozielonym tle smugi
 76 2 |            nieujęty czad wilgotnej łąki. Na czystych, małych kałużach
 77 2 |               się gęste zarośla, tworząc na dalekiej przestrzeni łąk
 78 2 |           zataczający półkola. Za rzeką, na nieznacznym wzgórzu piaszczystym,
 79 2 |                   Ubrany był w zgrzebny, na czerwono ufarbowany spancer,
 80 2 |                  kory olszowej, osadzony na długim kiju - do łowienia
 81 2 |                 dziadu... Zezem spojrzał na mnie i rzekł:~- Dużo ja
 82 2 |        gromadzkie bydło pasę. - Szmaciny na tobie liche...~- Dziadowskie.
 83 2 |                   Rybka, płoteczka biała na śpilkę się łapie, śliw się
 84 2 |            zapytał przewlekle: - A tobie na co, skąd ja?~- Ja ciebie
 85 2 |                  prawosławny...~- A cóż, na pastuchy zeszedłeś? Gdzież
 86 2 |                       Wywieźli?~- Coś ty na mnie ustygujesz, panulu -
 87 2 |                 Nie, bracie...~Popatrzył na mnie - i sposępniała nagle
 88 2 |              pole nagiego gruntu - jakby na nią cień padł znienacka.~-
 89 2 |              stepie po prośbie chodzi, a na synki moje cudzy człowiek
 90 2 |                   temu Panu Jezusowi - a na mnie on nie wejrzał, a na
 91 2 |                na mnie on nie wejrzał, a na cały naród chłopski nie
 92 2 |                 blask, brwi wzniosły się na czoło, zęby wyszczerzyły
 93 2 |                  wyszczerzyły i buchnęła na twarz namiętność dzika,
 94 2 |                Ja się Jego nie zapierał, na rotę-m wojska wyszedł z
 95 2 |                  leżał po całych nocach, na mnie żołdactwo pluło, grunt
 96 2 |                raz w nocy rozum i statek na mnie przyszedł... Jakby
 97 2 |               przyszedł... Jakby Pan Bóg na niebie byli, jakby był sprawiedliwy,
 98 2 |             jakby był sprawiedliwy, toby na świecie nie było tego katowstwa.~
 99 2 |             gadkę popy a księdze! Ja się na prawosławnego podpisałem,
100 2 |                 Mroki wieczorne spływały na ziemię...~
101 3 |            plecami o poduszki, wpółleżąc na łóżku, zatopiony jest w
102 3 |          zabielił szyby niby wapno, stoi na powierzchniach starych gratów,
103 3 |              musi tej nocy kłody gnijące na dnie wód przywalonych lodem.
104 3 |         zdolności do matematyki, oczy mi na wierzch wyłaziły z pychy,
105 3 |          oczekując chwili wydostania się na ten padół rachunku różniczkowego,
106 3 |                   Gdybym był pasał krowy na wygonie albo i same wieprzki...
107 3 |                 Patrzałem z podziwieniem na jego łysy czerep, gdy ten
108 3 |             trzysta franków bez procentu na trzy miesiące. Tak... tylko
109 3 |              trzy miesiące. Tak... tylko na trzy miesiące.~Zrobiło mi
110 3 |                  ja - myślałem -wziąwszy na się postać najzdolniejszego
111 3 |                  wyszedłem. Posiedziałem na Stapferwegu, a stamtąd,
112 3 |               gnany niepokojem, ruszyłem na miasto. Zamiast wszakże
113 3 |            pamiętam, kiedy znalazłem się na drodze prowadzącej do Westmünster.
114 3 |                  pięć rubli miesięcznie. Na próżno wynosiłem pod niebiosa
115 3 |                 z cholewami po dwie pary na chłopa), że naznosimy tytuniu,
116 3 |        wykręciłem się z lekcji, wypadłem na dwór, zwołałem psy folwarczne
117 3 |             brudne krople, ciężko kapały na zaspy i dziurawiły je na
118 3 |                 na zaspy i dziurawiły je na wskroś; każdy skostniały
119 3 |                żarzyć i płonąć, szerzyło na zmarzniętych towarzyszów
120 3 |              Stado wróbli wygrzewało się na gałęziach suchej wierzby
121 3 |                  wierzby i ćwierkało jak na trwogę. Rozpuszczone, jak
122 3 |                Drogi Stary... Jestem sam na świecie i Ciebie mam tylko
123 3 |                wychowana w lesie, gdy ją na środek stawu wiatr zaniesie... "~~
124 3 |             Opatrzność... Taką klątwę my na sobie dźwigamy z Piotrusiem!
125 3 |                  postępuje i sięga dalej na drodze bogactwa oraz inteligencji -
126 3 |               się, rozwija, opiera jedna na drugiej i formuje piedestał,
127 3 |             drugiej i formuje piedestał, na którym wznosi się coraz
128 3 |              sobie skronie - i straciłem na zawsze! Głos starości woła
129 3 |               zawsze! Głos starości woła na mnie o ducha i krew, a ja
130 3 |                  cóż dziwnego, że wyrósł na obcego mym wyobrażeniom,
131 3 |                 obcego mym wyobrażeniom, na nowożytnego człowieka. Czymże
132 3 |          znużeniuzdaje im się bowiem, że na najbliższym wzgórzu tej
133 3 |                  cennym zbożem, rosnącym na pocie tłumu jak na nawozie.
134 3 |              rosnącym na pocie tłumu jak na nawozie. Czy nie tworzyliśmy
135 3 |             nędznej wyki. Rozbiliśmy się na jednostki, zwyrodnieli i
136 3 |         przystosowałem się, że poszedłem na służbę do pierwszego lepszego
137 3 |            możności zgarniania pieniędzy na torach kolejowych? Co z
138 3 |               sobie obrzydzenie wsiadłem na karuzelę pojęć nowoczesnych?
139 3 |        współczucia, jego, co jest jedyną na całym szerokim świecie istotą
140 3 |         odprowadzał nie przeczuwając, że na zawsze. Do końca będę nasłuchiwał,
141 3 |                  nie obwini. Jakież jest na to prawo?~Trzeba się ratować -
142 3 |               psie figle... Dlatego leci na koniec świata. Cóż znaczy
143 3 |                  go! - skamle - wypożycz na jeden dzień cały. Więcej
144 3 |                przeszywający jak wołanie na pomoc. Potem nastaje znowu
145 3 |               pisarstwa śpiewała kantatę na cześć inżyniera i oświetlała
146 3 |                bengalskimi, ale jeszcze, na domiar szczęścia, panny
147 3 |           łabędzie i czuwając oczekiwały na kołatanie pozytywnego oblubieńca.
148 3 |              mieście Warszawie, bodaj że na Krochmalnej ulicy, gdzie
149 3 |       starozakonnym i byłby był pozostał na zawsze w stanie barbarzyństwa,
150 3 |              cicho i skromnie. Opiekunce na imieniny pisał laurki, całował
151 3 |             pochlebne, dzielna, niewinna na pozór operacyjka, co więcej,
152 3 |                  warszawski - napełniały na nowo pugilares, po jakiejś
153 3 |              przy zegarku i rujnował się na modne haweloki. Na południowym
154 3 |          rujnował się na modne haweloki. Na południowym wybrzeżu Krymu
155 3 |               mądre bowiem księgi rozdał na pamiątkę niewyspanym telegrafistom),
156 3 |               Cedzyna. Początkowo pełnił na budującym się plancie obowiązki
157 3 |       Bijakowskiego rozwalonego niedbale na krześle. Inżynier doświadczał
158 3 |            upokorzenie nie wynurzało się na zewnątrz w dźwięku mowy
159 3 |               twarz drewnianą i skrzepłą na niej troskę niweczył.~W
160 3 |                   Inżynier zwrócił uwagę na owo wzgórze zaraz po rozpoczęciu
161 3 |                   zapytał głośno stojący na progu.~- Nie, to nie Szulim -
162 3 |                   Wędrowcy nasi wstąpili na ganek, lecz znaleźli drzwi
163 3 |                zapalić lampę. Każ wnosić na powrót. Proszę panów...
164 3 |       ugrupowaniu: komoda wysunięta była na środek pokoju, na niej Leżało
165 3 |         wysunięta była na środek pokoju, na niej Leżało kilka obrazów
166 3 |          bielizny i zniszczonej odzieży. Na łóżku okrytym podartą kołdrą
167 3 |                psisko z familii dogów, a na wygniecionej kanapie spał
168 3 |               mówi zrzucając z krzesełek na ziemię porozmiatane części
169 3 |               machając ogonem zsunął się na podłogę.~- Proszę pana -
170 3 |               się Polichnowicz. - Kamień na kamieniu i trocha jałowcu.
171 3 |                zeskoczył znowu z kanapy, na którą się był wdrapał. -
172 3 |               papierosa, założywszy nogę na nogę w taki sposób, że końcem
173 3 |              głęboką zadumę.~- Dawaj pan na rękę dwieście rubli... i
174 3 |            rubelków płacę, piszemy umowę na dwie ręce... jest świadek,
175 3 |                cha!... To dopiero pogrom na ziemiaństwo! Koleje pan
176 3 |           maszyna do wyrabiania cegły, a na skałach roiły się ludzkie
177 3 |           postacie. Inżynier zjawiał się na szczycie góry i rozciągający
178 3 |              koniec sierpnia, czas orki. Na polach Polichnowicza panował
179 3 |                  Bijakowski nie znał się na gospodarce rolnej, z mozołem
180 3 |          dziedzic przychodził codziennie na górę, siadał na kamieniu,
181 3 |               codziennie na górę, siadał na kamieniu, ćmił papierosa
182 3 |                to nie ma?~- Nie znam się na tym, ale nie widzę ani żyta... -
183 3 |                pan pozwól tylko, to panu na Placu Teatralnym "zimioków"
184 3 |               lokomotywy świstać poczęły na nowej drodze żelaznej, Jules
185 3 |              pewien spoglądał z rozkoszą na pochylone pola, zapadający
186 3 |               przeznaczy się dla rządcy; na wzgórzu, frontem do plantu,
187 3 |                  o pałacyku usunąć mogło na plan drugi myśl o ugorach.
188 3 |                od podpalacza?~Przyjechać na lato do siedziby wiejskiej,
189 3 |         odwiecznych, nawet kiełbie łowić na wędkę w strumieniu - słodkie
190 3 |          siedzieć tu zimą i łypać oczami na przebiegające pociągi -
191 3 |        otrzymania posady rządcy, powrotu na wieś, do roli, rozporządzania
192 3 |       indywidualiści zwlekli się wkrótce na pola folwarku wraz z żonami,
193 3 |                studnie, grodzono płoty i na gwałt wznoszono domostwa.
194 3 |              niepokojem i serca osnuwały na nich nadzieje.~Gdy nadeszła
195 3 |                  nadeszła wiosna, wyszły na ugory pługi i odwróciły
196 3 |            Inżynier wejrzał okiem mędrca na ich wywiędłe kadłuby, na
197 3 |                 na ich wywiędłe kadłuby, na brudem obrosłe ich dzieci,
198 3 |               brudem obrosłe ich dzieci, na znikome resztki spódnic
199 3 |        szlachcica, jak się ma zapatrywać na sprawy społeczne, gdzie
200 3 |                  szczytów i kruszyły się na drobne cząstki ogromne bryły,
201 3 |              ciężkiego kilofa, pozostały na zawsze, świadcząc, ile tam
202 3 |              zastąpił prostacki "sposób" na przyrodę, wymysł nie mózgu,
203 3 |            napaści człowieka, mściły się na nim, czyhały na każdą chwilę
204 3 |               mściły się na nim, czyhały na każdą chwilę jego nieuwagi,
205 3 |              każdą chwilę jego nieuwagi, na każdy moment omdlenia. Nawisłe
206 3 |                ułamane wierzchołki stoją na tym pobojowisku jak płyty
207 3 |                 wichry zimowe wyżłabiają na ich powierzchniach tajemnicze
208 3 |             duszą. Śniło mu się, że stoi na rozmiękłej grobli, u brzegu
209 3 |                 zamarzniętego stawu. Lód na nim był siny, kruchy i nasiąkły
210 3 |            ogromnym kłębem, lód popękany na drobną krę, a na wodzie
211 3 |                popękany na drobną krę, a na wodzie rozmoczone, jasne
212 3 |            młodzieńcze to rozbiegały się na wodzie, tworząc jakoby koronę,
213 3 |                 może do siebie wreszcie.~Na pół rozebrany usiadł na
214 3 |                  Na pół rozebrany usiadł na łóżku i tępym, bezsilnym
215 3 |                jego inteligencja osiadła na jednej trzeźwej myśli:~Żeby
216 3 |                 w domu?~Stary zerwał się na równe nogi. Wszystko jedno,
217 3 |           wciągnął długie buty, zarzucił na ramiona lisiurę i pobiegłszy
218 3 |             ramiona lisiurę i pobiegłszy na palcach do okna zaczął chuchać
219 3 |           palcach do okna zaczął chuchać na szybę i wycierać w szronie
220 3 |                   szeroko otworzył drzwi na ganek i stanął w progu.
221 3 |                  ganek i stanął w progu. Na ścieżce stał młody człowiek
222 3 |                 palto, wystawił ze szafy na stół wszystkie butelki z
223 3 |               począł wyrzucać suche drwa na środek pokoju. Zaczerwieniony
224 3 |                   Pan Dominik rozpostarł na niej swoją pościel i ułożył
225 3 |              wykręcając nogi, aby stąpać na palcach, wyniósł się z mieszkania.
226 3 |        elektrycznych, utajony w nerwach. Na niezliczonej ilości stacji
227 3 |                od mrozu, gdy pociąg gnał na północ od Oderberga - i
228 3 |                   Długim szeregiem stoją na widnokręgu - het - het...
229 3 |                     Pan Dominik powrócił na paluszkach, niosąc wiązkę
230 3 |               tylko duży cień przełamany na ścianie i suficie. Morzył
231 3 |               płochliwy sen... Kiedy się na pół przebudził, przed piecem
232 3 |               jego głową. Kiedy pomykało na lewo, w cień, na upstrzonej
233 3 |                pomykało na lewo, w cień, na upstrzonej przez muchy jego
234 3 |         starszego pana Cedzyny, jak łódź na końcu katapulty, zawisła
235 3 |                 końcu katapulty, zawisła na końcu najdłuższego włosa
236 3 |               Pac! - zleciała z łoskutem na przyszwę lewego buta. Co
237 3 |               cięższa... Kap! - już wisi na wąsie. Starowina boi się
238 3 |               się bardzo, aby nie upadła na pogrzebacz i głośnym upadkiem
239 3 |                  jedna z tych łez upadła na twoją duszę! ... Ach, tylko
240 3 |         dziesiąta. Młody człowiek oczami na wpół rozwartymi wpatrywał
241 3 |        kulminacyjny moment, że to jedyny na całe życie zenit młodości!
242 3 |                 pan Piotr. -Nie nas brać na kawał! Odeślę belfrowi trzysta
243 3 |                 tułający się po dachach. Na krańcach widnokręgu uwaliły
244 3 |           uwaliły się mgły nieprzejrzane na podobieństwo niezmiernych
245 3 |                szopami, nasuwał kaszkiet na oczy i ćmiąc niekosztowne
246 3 |            zwoził tytuń i tracił fortunę na sardynki?~Konie wbiegły
247 3 |                  sardynki?~Konie wbiegły na podwórze i zatrzymały się
248 3 |                  futra ani czapki usiadł na stoliku i zwiesił głowę.
249 3 |                zwiesił głowę. Nie zważał na to, co syn robi nic nie
250 3 |              piersiach. Rad by był wyjść na świeże powietrze, ochłonąć
251 3 |           książki rachunkowe, rozrzucone na stole. Wziął w rękę niewielki,
252 3 |             notesie wyczytałem, że cięży na mnie dług, który muszę zapłacić
253 3 |                  Cedzyna opierając głowę na ręce.~- Zanim wyjadę, muszę
254 3 |            pobiera, wynosi trzysta rubli na rok. Skądże?...~- Synku
255 3 |                  słowo honoru... nie mam na sumieniu ani jednej kopiejki
256 3 |               powinieneś znać się trochę na interesach. Cały sekret
257 3 |           interesach. Cały sekret polega na tym, że Bijakowski dał mi
258 3 |              Produkuj pan taniej... a co na tym osiągniesz, to twoje".
259 3 |             przyjmę. Nie mogłem ci dawać na utrzymanie i edukację więcej,
260 3 |                   To nie ojciec dawał mi na edukację i nie ojcu mam
261 3 |                  i ze zdumieniem patrzał na syna.~- Ty chyba masz bzika,
262 3 |                  płacy najemników (dajmy na to v), i z tak zwanej wartości
263 3 |            obojętnie i z pogardą patrzał na krzątanie się doktora Piotra
264 3 |                 to za słuszne ze względu na moją porządną pracę i usposobienie
265 3 |               począł leniwie naciągać je na ramiona.~- Czyż ty naprawdę?... -
266 3 |                minut wyjrzał przez okno. Na podwórzu nie było nikogo.
267 3 |                było przedmioty wyraźnie. Na każdej szybie rysowały się
268 3 |                 kochanej matki, i patrzy na gałązeczki przymrozka...
269 3 |              wyraźniej błyskały latarnie na linii drogi żelaznej, niby
270 3 |  niebezpieczeństwie. Gdy pan Cedzyna był na połowie drogi, ujrzał z
271 3 |              zapytał go rządca ponuro. - Na stację.~- Po co?~- Zaniosłem
272 3 |             przez rów i poszedł ku górze na przełaj przez pole.~Pan
273 3 |                  dolnymi powiekami. Stał na miejscu i sięgał co chwila
274 3 |            miłosierny utrwalał dla niego na tej okrutnej drodze. Nad
275 3 |                                    tekst na podstawie edycji Stefan
276 4 |               jajka tasiemca rozproszone na trawie przez psy. Od chwili
277 4 |        spacerować po gabinecie lub leżeć na szezlongu choćby z nic zapalonym
278 4 |              bolesnym niemal oczekiwaniu na coś, co się stać musi, na
279 4 |                na coś, co się stać musi, na kogoś, kto musi nadejść,
280 4 |             przyzwoitsze (o niesłychanej na przykład wyższości pieczonego
281 4 |           rozrywkę. Wytoczy się, bywało, na połowę niebios chmura z
282 4 |                  i grożąc zawaleniem się na Obrzydłówek i dalekie, puste
283 4 |                 kropelek, które osiadają na szybach w postaci kryształków,
284 4 |          dobywające resztki jęku. Daleko na miedzach stoją pozbawione
285 4 |              dominującym i rozciągał się na sezony letnie i wiosenne.
286 4 |              prowadziło do żadnej zmiany na lepsze i przemijało, jako
287 4 |                 wszystkiej energii mózgu na wymyślanie najsmaczniejszego
288 4 |                  pięć) - nakładał haracz na jednostki pragnące powrócić
289 4 |           podbitych chadzali, zachowując na obliczach wyraz takiej powagi,
290 4 |               prowadzili księdza plebana na procesji Bożego Ciała.~Gdy
291 4 |                 ze sobą jadąc do chorych na wieś. Sam przygotowywał
292 4 |                  wieś. Sam przygotowywał na miejscu lekarstwa, udzielał
293 4 |                 Młody doktór nie zwracał na to wszystko uwagi, ufając
294 4 |               higieny upadały jak ziarna na opokę. Robił, co tylko mógł -
295 4 |                   Robił, co tylko mógł - na próżno! Szczerze mówiąc -
296 4 |                człowiek nie mający butów na zimę, wygrzebujący w marcu
297 4 |                nich podpłomyków, mielący na przednówku korę olszową
298 4 |                  przednówku korę olszową na mąkę, aby tej domieszać
299 4 |               apteczka podręczna została na klucz do szafy zamknięta
300 4 |           zagrzązł pewnego razu w bagnie na pastwisku.~Płaski krajobraz
301 4 |               sinawe pasmo lasu. Bliżej, na wydmuchach szarego piasku,
302 4 |               się bowiem wśród pastwiska na kilkanaście ścieżek i ginęła
303 4 |               Zjawiała się znowu dopiero na szczycie wydmy piaszczystej
304 4 |           ogarniała doktora, gdy patrzył na ten krajobraz, i pożerała
305 4 |              obrzydzeniem zawsze patrzył na farmaceutę. Stopniowo i
306 4 |                  pani Anieli, zachowując na obliczu uśmiech mdło uprzejmy,
307 4 |              uśmiech, jaki oglądać można na ustach młodzieńca emablującego
308 4 |                 końcem modnego kamaszka. Na rozbrzmiewające po artykułach
309 4 |                  bardzo radykalny pogląd na działalność Aleksandra VI,
310 4 |           zbliżenia się, zaprzyjaźnienia na mocy jedności poglądów...
311 4 |          zachodząc, wskazywał umiejętnie na brak kapitału, źródło "stagnacji",
312 4 |        przynieśli: jeden pisaniem recept na łokcie, drugi eksploatowaniem
313 4 |                  otwarcie, "nóżki kładąc na stół", założenie czysto
314 4 |               wypasione - wasąg olbrzymi na saniach, słomą wyładowany
315 4 |                   chłop przysiadł bokiem na przednim siedzeniu, odmotał
316 4 |                 spadły śnieg, odwracając na bok białe jego skiby. Drogę
317 4 |                   Chłop "wściekłą czapę" na bok przechylił i zaciął
318 4 |                tonąć w śniegu, wyjechali na pusty, bezludny przestwór,
319 4 |                  lasu, ledwie widzianego na krańcu widnokręgu. Zmrok
320 4 |              czemu chciało mu się stanąć na saniach i wołać po chłopsku,
321 4 |               maluśkie! - wrzasnął chłop na konie zamiast odpowiedzi.~
322 4 |                sypią po szczypcie śniegu na sanie. Gdzieś najwyżej,
323 4 |             trzask łamiących się gałęzi. Na czarnym tle nocy majaczyły
324 4 |                   małe! - zawołał wesoło na konie woźnica, rozgrzewając
325 4 |             strzech zasypanych śniegiem. Na tle szyb zamarzniętych okien,
326 4 |                 okien, od których padały na drogę kręgi światła, rysowały
327 4 |                 łóżka, poprawiła chustkę na głowie i jęła mrugać powiekami,
328 4 |                lampa przyćmiona, stojąca na stole obok wezgłowia chorej.
329 4 |                było rozeznać, gdyż padał na nie cień jakiejś dużej księgi.
330 4 |                 jej twarz, szyja, ręce - na tle tym znać było jakąś
331 4 |               leżały poplątanymi pasmami na poduszce, wiły się na twarzy.
332 4 |            pasmami na poduszce, wiły się na twarzy. Ręce bezwiednie
333 4 |                 książek leżące wszędzie: na ziemi, na stoliku, na szafce...~-
334 4 |               leżące wszędzie: na ziemi, na stoliku, na szafce...~-
335 4 |          wszędzie: na ziemi, na stoliku, na szafce...~- Ach, ty szalona,
336 4 |             długie, koliste rzęsy. Wołał na nią najczulszymi nazwami,
337 4 |               głowę słabo trzymający się na szyi - na darmo.~Usiadł
338 4 |                 trzymający się na szyi - na darmo.~Usiadł bezwładnie
339 4 |                 darmo.~Usiadł bezwładnie na stołku i wpatrywał się w
340 4 |                 do kuchenki i zakrzyknął na służącą, aby mu wołała natychmiast
341 4 |                 nie pojedzie... zawieja. Na śmierć pojedzie... Psa ciężko
342 4 |         rozsadzać napływ krwi. Przysiadł na skrzynce i o czymś dawnym,
343 4 |          słyszysz?~Chłopaczyna popatrzył na doktora - miał zamiar coś
344 4 |              dziwnym głosem, kładąc ręce na ramionach wyrostka i wstrząsając
345 4 |                Wszedł do pokoju i zaczął na palcach chodzić po swojemu,
346 4 |            zjedzą cię idioci, odprowadzą na powrozie do stada, a jeśli
347 4 |            dreszcze. Miotał się jak śliz na błotnistym dnie strumienia
348 4 |            Długiej, aby o trzy kwadranse na dziewiątą wchodzić w bramę
349 4 |                  codziennie. Szła szybko na Krakowskie Przedmieście,
350 4 |           wsiadała do tramwaju i jechała na Pragę. Nie miała więcej
351 4 |             baszłyku zarzuconym niedbale na futrzaną czapkę, w kaloszach
352 4 |               kaloszach za dużych trochę na jej małe nogi, w niezgrabnej
353 4 |                dziesiątek przeznaczonych na obiad, postanowił zbadać,
354 4 |                  małżonkowie zamieszkali na czwartym piętrze i zaczęli
355 4 |            sandałach, aby się wysiedzieć na fotelu, napalić cudzych
356 4 |              wydać ostatnie kilka groszy na składkę, za którą uprzejma
357 4 |          serdelki, układała artystycznie na talerzyku i częstowała gościnnie.
358 4 |                  ukrytego w cieniu sosen na wyżynie górskiej.~Otaczano
359 4 |             jechać do Zurychu czy Paryża na medycynę, nie miała grosza
360 4 |                 krew wzburzoną. Powrócił na palcach do łóżka chorej,
361 4 |               łóżka chorej, oparł łokcie na jego poręczy i nasycał się
362 4 |                  i szyi. Panienka spała. Na skroniach jej nabrzmiały
363 4 |            Doktór Paweł usiadł obok niej na krawędzi łóżka, pieścił
364 4 |                   nigdy... moją będziesz na zawsze... słyszysz... na
365 4 |                 na zawsze... słyszysz... na wieki...~Usiadł potem obok
366 4 |              potem obok wezgłowia chorej na stołku i zapadł znowu w
367 4 |                  Tu i owdzie z otwartych na chwilę drzwi wybuchał obłok
368 4 |              znużenia i rozpaczy, wsiadł na sanie i pojechał do Obrzydłówka.~
369 4 |               żywności. Stawał co chwila na saniach, jakby pragnął wyskoczyć
370 4 |           obszernej izbie szkolnej leżał na ławce rozebrany do naga
371 4 |          wlatywały przez okno i osiadały na ramionach, na zmoczonych
372 4 |                 i osiadały na ramionach, na zmoczonych włosach, na półotwartych
373 4 |                   na zmoczonych włosach, na półotwartych oczach umarłej.~
374 4 |            nieboszczki, zgarbiony, jakby na ramionach dźwigał górę.
375 4 |             Usiadł, nie rozbierając się, na krzesełku i powtarzał jeden
376 4 |               rozmiecione: kołdra leżała na ziemi, prześcieradło zwieszało
377 4 |              prześcieradło zwieszało się na podłogę, poduszka przepocona
378 4 |               poduszka przepocona leżała na środku łóżka. Druciane haczyki
379 4 |               trupa, dzieci modlące się "na książce", stolarza zdejmującego
380 4 |              stolarza zdejmującego miarę na trumnę.~Wszedł tam i ochrypłym
381 4 |                 zapobiegliwością układać na jeden stos książki, rejestry
382 4 |                  Natrafił wśród papierów na początek listu.~"Kochana
383 4 |                   przesiedlenia się stąd na miejsce inne? zechciej zażądać
384 4 |                 mnie spuściznę książkową na ręce twoje wysłał. Opracowałam
385 4 |                 dziewiczych; opracowałam na brudno - niestety! Jeżeli
386 4 |             razie mego przesiedlenia się na miejsce inne - uszykuj to
387 4 |                 u mnie w szkatule. Sobie na pamiątkę weź..."~Ostatnie
388 4 |               pieca, przestępując z nogi na nogę. Zwierzęca nienawiść
389 4 |               duszy doktora.~- Dlaczegoś na czas nie wrócił? - zawołał
390 4 |                do chłopca.~- Zabłądziłem na polu, koń mi ustał... piechotą
391 4 |              stanął wśród porozrzucanych na podłodze rupieci, papierów,
392 4 |               tego szczytu łańcucha gór, na którym siedzi szaleństwo.
393 4 |                prędzej... Zgodziwszy się na wyjazd natychmiastowy zaczął
394 4 |               nad trupem Stasi i szeptał na jej uczczenie najpiękniejsze
395 4 |             wyrazy, jakie wymarzyć mogły na chwałę wielkości puste serca
396 4 |                 przed drzwiami, wskoczył na sanie, przewrócił się na
397 4 |                 na sanie, przewrócił się na twarz i poniosły go konie,
398 4 |         Stanisławy wywarła wpływ niejaki na usposobienie doktora Pawła.
399 5 |                nie dość że nic oznaczono na najbardziej szczegółowych
400 5 |             Morza Bałtyckiego. Trzy razu na tydzień przyjeżdżała do
401 5 |                posłaniec stał już zawsze na progu o tej porze i "czochał
402 5 |               okna do okna oddawałem się na pastwę rozmaitych ćwiczeń
403 5 |                 Dawalaghiri", wyliczałem na pamięć takie właśnie "aorysty",
404 5 |              jednego z takich wyczekiwań na przybycie szybkonogiego
405 5 |          przybycie szybkonogiego wpadłem na pomysł mniej więcej genialny: -
406 5 |            uniknięcia zwłoki sam jeździć na pocztę. Jeździłem tedy konno - "
407 5 |             wyrazach "sowiookiej", które na chwilę złagodzą dokuczliwą
408 5 |              newralgię duszy, pociąganej na zewnątrz ciągle i nieodparcie
409 5 |                nawału myśli zapewne, nie na znak nawet, że się żyło,
410 5 |           Kancelaryjkę pocztową dzieliło na dwie połowy nie dosięgające
411 5 |          zastałem naczelnika, kupującego na targu masło, mleko, kartofle,
412 5 |                zawsze jednakowo sterczał na ciemieniu, lecz jakże często
413 5 |          nieustanna trwoga, coś, co jest na poły łzą, na poły osłupieniem.~
414 5 |                coś, co jest na poły łzą, na poły osłupieniem.~Na uwieńczenie
415 5 |                łzą, na poły osłupieniem.~Na uwieńczenie niedoli ta niezwykle
416 5 |                  krup, to maleńkie chore na żołądek, zapalenie płuc,
417 5 |           mniejsze lub większe sienniki, na poobdzieranej brutalnie
418 5 |           poobdzieranej brutalnie sofce, na zsuniętych kuferkach i krzesełkach
419 5 | najdziwaczniejszych fasonów, suszyła się na sznurku mokra bielizna -
420 5 |         Wchodziłem tam czasami, siadałem na kuferku i słuchałem opowiadań
421 5 |         przygotowany do egzaminu, że zda na pewno do klasy pierwszej,
422 5 |                 przerobić ufarbowany już na granatowo. stary surdut
423 5 |                  stary surdut syberynowy na mundur, że już pewien poczciwy
424 5 |             stolarz, robi łóżko malowane na wyprawę Stasia za darmo -
425 5 |                  głową bezwładnie leżącą na rękach. Nie od razu usłyszał
426 5 |            wreszcie głowę i obejrzał się na mnie przez ramię - poznałem,
427 5 |              paznokciem krople zastygłej na stole stearyny. - Widzi
428 5 |          milczeniu. Kilka razy spoglądał na mnie ze strasznym smutkiem,
429 5 |               człowiek skazany niewinnie na śmierć, gdy idzie między
430 5 |          nienawidzą, i nie dostrzega ani na jednej twarzy wyrazu współczucia.
431 5 |              mogłem... nie poważyłem się na kradzież; na owinięcie palca
432 5 |               poważyłem się na kradzież; na owinięcie palca nie skrzywdziłem
433 5 |                 się miałem rozpadać, kto na mnie wejrzał? Na moją nędzę?...~
434 5 |           rozpadać, kto na mnie wejrzał? Na moją nędzę?...~Niespodziewanie
435 5 |                 coraz głośniej, drepcząc na jednym miejscu:~- Przyjechałem
436 5 |                   że źle. Przysiadłem tu na kuferku i dosiedziałem do
437 5 |            białego dnia.~Rano wyleciałem na świat, bo mię tu coś aż
438 5 |              Dopiero zda mi się spojrzeć na bok - idą boczną drogą,
439 5 |                 cały tabor. Kazię niesie na plecach, to najmniejsze
440 5 |                  plecach, to najmniejsze na ręce, a resztę I zagania,
441 5 |                  w poprzek drogi kładł - na nic! Z nią nie poradzi:
442 5 |                drzwi do izby i runął tam na łóżko. Gdym wszedł za nim,
443 5 |                 wiem kiedy znalazłem się na siodle. Nie śmiałem i nie
444 6 |            świerków, co sterczą samotnie na skraju poręby, plamiącej
445 6 |             Odblaski jego lśniły jeszcze na krawędziach chmur, wyzłacając
446 6 |                 szarych kłębów i szkliły na wodach.~W bruzdach ściernisk
447 6 |                  i podorywek jesiennych, na sapowatych niwkach i świeżych
448 6 |               kawałki szyb przepalonych. Na szare, przyklepane skiby
449 6 |         piaszczyste wydmy żółkły zielska na przykopach, krzaki na miedzach
450 6 |            zielska na przykopach, krzaki na miedzach miały jakieś nie
451 6 |                  zaskórnych. Dokoła wody na torfiastym kożuchu rosły
452 6 |                 niestrudzone muchy wodne na swoich szczudlastych nogach,
453 6 |                  do kopania torfu, szlam na pola wywozić taczkami, na
454 6 |                na pola wywozić taczkami, na kupy składać, a dziury kopać
455 6 |                 się nie wybierze miejsca na sadzawkę; wówczas groble
456 6 |             wówczas groble fundować, dół na drugą sadzawkę wybierać
457 6 |               Gibała, bezrolny wyrobnik, na komornym siedzący w pobliskiej
458 6 |                 interes zmiarkował, a że na Walka właśnie wina padła,
459 6 |              Odtąd Walek z babą siedział na komornym we wsi, bo służby
460 6 |              zarabiali oboje; ale zimą i na przednówku marli głód straszliwy,
461 6 |                  do Żyda zaniesie i choć na bułkę chleba zarobi, a chłop
462 6 |             karbowy zapowiedział kopanie na łące, obojgu aż się oczy
463 6 |                przez bajora wywozi szlam na pole. Robota pali im się
464 6 |                drugie naładowane; - szlę na ramiona narzuca i pcha pod
465 6 |              pierzcha i flejtuchami pada na obnażone do kolan nogi chłopa;
466 6 |               chłopa; gdy taczki z deski na deskę przeskakują, szla
467 6 |               kark i ramiona, wyciskając na koszuli czarną pręgę cuchnącego
468 6 |                 szlamie - ale dwa kubiki na dużym dniu wybrane - to
469 6 |                   szorc dla baby, płótna na koszulę, że przebiedują
470 6 |                 się ze złości jak bydlę. Na drugi dzień rano babę wyprał
471 6 |                  roboty.~Od tego czasu - na małym dniu - te same dwa
472 6 |         rozpływają się w pomroce szarej, na wodach blask przygasa, od
473 6 |                padają niezmierne cienie, na szczytach wzgórz, po porębach
474 6 |               mrok gęsty i pociąga chłód na wskroś przejmujący człowieka.
475 6 |               wykrotów, osypisk, głazów.~Na spotkanie fal mroku wstają
476 6 |                 po dnie doliny, rozciąga na płask jak postaw zgrzebnego
477 6 |              ogarnia. Włosy jeżą jej się na głowie i mrowie przechodzi
478 6 |                coraz natarczywiej. Kładą na niej wreszcie wilgotne swe
479 6 |                  zawieszonej u stragarza na brzozowych wiciach. Płacze
480 6 |        przedziwny, żałosny jak pisk kani na pustkowiu. Rozlega on się
481 6 |                przysiadając jak wór żyta na wadze dziesiętnej. Gdy powrócił,
482 6 |                zamierza uciec: tylko się na bałyku zsunąć w wąwozik,
483 6 |              potem po roli, po zagonach, na przełaj. Schylając się i
484 6 |             drewnianym kluczem, bije jej na twarz ciepło i zaduch izby -
485 6 |                  za razem narzucać szlam na swoje taczki. Robi to zapamiętale,
486 6 |                  biegnąc cwałem, i rzekł na odchodnym:~- Pchaj i ty
487 6 |              Pojęła to łaskawe ustępstwo na rzecz jej miłości, tę grubiańską
488 6 |                 widma.~Głowy ich opadają na piersi, ręce wykonywują
489 7 |          częstokroć do wytłomaczenia. Ja na przykład namiętnie lubię
490 7 |                 lubię przepędzać poranki na chórze naszego kościołka...~
491 7 |                 się "prymaria", wstępuję na kręte schody z czerwonych
492 7 |           życzliwym uśmiechem odpowiadam na takiż uśmiech władcy chóru,
493 7 |            piaskowca, wstępuje ostrożnie na brudne, chropowate, odwiecznym
494 7 |           zatopione w modlitwie, i kładą na ramach okien. Wówczas spada,
495 7 |                 spada, poślizgnąwszy się na gzemsie okna, szatanwiatr.
496 7 |                  Rozbije się śmiertelnie na kamieniach, zawyje z bólu,
497 7 |        kamieniach, zawyje z bólu, zepnie na pazury, pragnąc dosięgnąć
498 7 |               Anzelma obecny jest zawsze na chórze Tomek czy Szymek - "
499 7 |             zgrzebnej koszuli, pod szyją na czerwoną wstążeczkę związanej
500 7 |                  Kilka dni temu trafiłem na nabożeństwo żałobne, odprawiane