Part

 1 1 |     podadzą. I pomyśleć, że to my taki sprawiliśmy postęp wyobrażeń,
 2 1 |     począł. Kość pękła na dwoje w taki sposób, że ostry i jak nóż
 3 3 |      bawełnę obwijać! Awantura ma taki deseń: Mniej więcej przed
 4 3 |           zaszczytne wyróżnienie, taki los szczęśliwy? Bo to los!
 5 3 |        mniej bolesne myśli. Czemu taki koniec wzięło życie? Gdzie
 6 3 |        męskich, szerokich ramion. Taki był wtedy chuderlawy, mizerny
 7 3 |        pana - zaczął Bijakowski - taki jest nasz interes: Do pana
 8 3 |         założywszy nogę na nogę w taki sposób, że końcem śpiczastego
 9 3 |         tu w okolicy taką glinę i taki kamień.~- Kto wie?... może
10 3 |       goniący za zyskiem; wie, że taki Cedzyna zdechnie z głodu,
11 3 |        syn z przymusem. - A cóżeś taki blady i skrzywiony?~Młody
12 3 | lokomotywy. Ten dźwięk sprawił mu taki ból jak uderzenie młotkiem
13 4 |    obliczu uśmiech mdło uprzejmy, taki właśnie uśmiech, jaki oglądać
14 4 |         mogę dać, ale gdzież to w taki czas...~- Słuchaj, jeśli
15 6 |           to nie...~Po chłopach w taki czas nie zarobi, dwór się
16 7 |      Pierwszy raz słyszałem śpiew taki. Było w tym śpiewie coś
17 11|           od pastuchów, których w taki czas najsnadniej było podejść,