Part

 1 3 |      myśli. Gdy z mrocznych kątów izby wychylać się poczną zmory
 2 3 |        złowieszcza niechęć do tej izby, do nadchodzącego dnia,
 3 3 |          żelastwa leżącym w kącie izby i ciągle dygocącymi usty
 4 3 |      Weszli do sąsiedniej, zimnej izby, zawalonej przeróżnymi stątkami
 5 4 |          wszedł do małej, nędznej izby, oświetlonej kagankiem naftowym.~
 6 4 |          pokój.~Uchyliła drzwi do izby sąsiedniej.~- Zaraz! ogrzać
 7 4 |       wapnem wybielonych ścianach izby, dostrzegł okno źle opatrzone,
 8 4 |           małe drzwiczki do dużej izby, zastawionej ławkami i stolikami.
 9 5 |        pokiwała głową i poszła do izby. Zajrzę ja przez szparę:
10 5 |          mię, skoczył we drzwi do izby i runął tam na łóżko. Gdym
11 6 |          na twarz ciepło i zaduch izby - spina się do kolebki...
12 8 |           do naszej sieni z drzwi izby sąsiedniej, paliły się zabudowania
13 8 |           wybuchał, mijałem puste izby, oświetlone smugami krwawego
14 11| przetarłszy oczy zobaczył w kącie izby, obok szerokiego komina,
15 11|          zobaczenia, czy w kątach izby nie ma czegoś, co by się
16 11|       krzyknął Rudolf wchodząc do izby.~Gdy stanął w chałupie,
17 11|        Rycerz tyłem wycofał się z izby i usiłował wskoczyć na siodło.