Part

 1 1 |     bezcenne klejnoty ludzkiego ducha i drwi z ich wartości ubierając
 2 3 |     ślepie, dźwignęła z niemocy ducha biedna odwaga smutnych aż
 3 3 |         starości woła na mnie o ducha i krew, a ja jestem jak
 4 3 |      ten skarb, ale i szczęście ducha. Nas wstrzymywała w biegu
 5 3 | powolnym tętnem. Za pomocą siły ducha, mocnej a cienkiej, jakiejś
 6 3 |     najsprytniej umieją zwąchać ducha czasu, zapaliły znienacka
 7 3 |    jeszcze dokładniej niż panny ducha czasu i postanowił ożenić
 8 4 |    Doktór poczuł w sobie napływ ducha demokratyzmu, powiedział
 9 4 |    spokój, harmonię wewnętrzną. ducha, poczucie siły i odwagi,
10 4 |      ciemności i niby skupiając ducha, niby obmyślając środki
11 4 |      dworu, gdzie nie ma żywego ducha... Sama tu żyła w tej puszczy.
12 12|  starości - o pasjach i furiach ducha rozszalałego. Wołały go
13 12|       mu był i wrogi. Lecz siła ducha i niezłomna wola kazała
14 13|         bez osłony, że lenistwo ducha Polski, cudem z martwych
15 13| wskrzeszonej, ściągnęło na tego ducha batog bolszewicki. Polska
16 13|         Polska żyła w lenistwie ducha, oplątana przez wszelakie
17 13|       podźwignąć się z lenistwa ducha. Ta sama krew ofiarna i