Part

 1 3 |         herbaty, kiełbas - licho wie zresztą czego, że się będziemy
 2 3 |      trznadli... Cha!... cha!... wie pan, co...~- Nie siedmset,
 3 3 |       glinę i taki kamień.~- Kto wie?... może i znajdę - powiedział
 4 3 |        granice.~Ten pan inżynier wie dobrze - myślał stary szlachcic -
 5 3 |        co wart jest pan Cedzyna. Wie, że to nie dorobkiewicz
 6 3 | dorobkiewicz goniący za zyskiem; wie, że taki Cedzyna zdechnie
 7 3 |      teraz jest gorzej - któż to wie? Nigdy przecie jazda saniami
 8 4 |  eksploatowaniem sytuacji... Kto wie - może zaproponuje szczerze
 9 4 |          spółka ta stanie - któż wie... Gorycz zalała mu serce.
10 6 |  niechcenia.~Zna ona jego gniew, wie, jak on umie chwycić pod
11 6 |        kamieniem między szuwary. Wie, jak on potrafi zedrzeć
12 6 |       modli pokornie, aczkolwiek wie, że jej ten zbój nie puści.~-
13 8 |         w lesie odpocząć - i kto wie, jaki go los spotykał...~
14 9 |     nadziei łechce mu serce: kto wie? - może wyzdrowieje ojciec,
15 9 |    jestem duchem, który wszystko wie, że wiem dobre dla niego
16 12|       wygasła i gdy już nikt nie wie, nie pamięta, nie rozumie,