Part

 1 1 |               obejmując ramieniem kark konia. Usta mu się skrzywiły wzgardliwie
 2 1 |         przeszywszy czaszkę naręcznego konia, zabiła go na miejscu. Zwierzę
 3 1 | Przymaszerowała aż do nozdrzy zabitego konia, z których sączył się jeszcze
 4 1 |     przyprowadził parę koni i wyprzągł konia kalekę. Obejrzawszy jak
 5 1 |               kozikiem i zdjął skórę z konia zastrzelonego przez ułanów.
 6 1 |               trupa powstańca i zwłoki konia obdartego ze skóry. Zepchnął
 7 1 |              zorzy liliowej widać było konia, wspartego na przednich
 8 4 |                pojedzie... śmiałek. Ja konia mogę dać, ale gdzież to
 9 8 |               nim, pochylił się na łeb konia i wolno zleciał na ziemię.
10 11|                von Speerbach zatrzymał konia tuż przy samej krawędzi
11 11|                mu natychmiast siodłano konia. Gdy podkowy zadźwięczały
12 11|           cisnął na ziemię i zatrzymał konia. Dziewczyna patrzyła na
13 11|             dokąd też poszła. Zsiadł z konia i prowadząc go za uzdę szukał
14 11|                schyliwszy się na szyję konia wjechał w tę uliczkę. Słońce
15 11|           wnętrza. Rudolf zsunął się z konia, podszedł zza węgła na palcach
16 12|            napierśnych blach.~Zsiadł z konia, runął na ziemię. Skinieniem