Part

501 7 |                  stała pośrodku kościoła na niskim katafalku, między
502 7 |               nie ma... Gdzie? Z Marynką na zapłociu wyszczerzają do
503 7 |                  pod okna Sroki - mrygać na nieboszczkę, Panie świeć
504 8 |          Uciekaliśmy o głodzie, bez snu, na oślep jak stadko owiec.
505 8 |                  oślep jak stadko owiec. Na nasze nieszczęście bez przerwy
506 8 |                 wymknęliśmy się Prusakom na daleką odległość, dopadliśmy
507 8 |                  zakrztusił. Przysiadłem na posłaniu i przez sen zacząłem
508 8 |                kaczki. Włosy wstawały mi na głowie...~Skoczyłem we drzwi,
509 8 |                 drżąc cały, choć spadały na mnie ogniste wiechcie palącej
510 8 |                    Jednym susem wypadłem na środek drogi i zgiąwszy
511 8 |               szeregiem kolumna konnicy. Na drodze szpilkę by znalazł
512 8 |              strasznego pożaru.~Stanąłem na środku jak słup, zdrętwiałem...
513 8 |                 płomienie - lecz że szli na mnie bystrym kłusem, coś
514 8 |            kłusem, coś we mnie prysnęło. Na twarze wrogów, na ich konie,
515 8 |              prysnęło. Na twarze wrogów, na ich konie, głowice pałaszów
516 8 |                 mignął nim, pochylił się na łeb konia i wolno zleciał
517 8 |                łeb konia i wolno zleciał na ziemię. Ja tymczasem nasadziłem
518 8 |                  Ja tymczasem nasadziłem na lufę bagnet. Skoczyło do
519 8 |                 zacząłem lecieć do góry, na dół, do góry, na dół, coraz
520 8 |                do góry, na dół, do góry, na dół, coraz głębiej, coraz
521 8 |                trwać mogło.~Otrzeźwiałem na chwilę.~Wtedym poczuł, jakby
522 8 |                ją z oczu, dźwignąłem się na kolana, odnalazłem omackiem
523 9 |                  Od godziny już ziewałem na dworcu kolejowym, oczekując
524 9 |         przedsięwziąć dla zabicia czasu.~Na szczęście weszło do sali
525 9 |                 Miał... od trzynastu lat na serce chory; pił... czasami.
526 9 |           kurczowo i powieki zsuwały się na jego zamglone oczy.~- Antoś,
527 9 |             kłaki waty, które wiatr darł na strzępy i ciskał o ziemię.
528 9 |            krzakach rosnących tam w dole na zmoczonej deszczem ziemi.
529 9 |                 niepokój. Wiedziałem, że na ten rdzeń nawija się cieniutka
530 10|          prowadziła... Zapadała niekiedy na dno wąwozu i pełzła na jego
531 10|          niekiedy na dno wąwozu i pełzła na jego dnie, blada z przerażenia
532 10|              znowu dźwigała się hardo aż na szczyt wzgórza, skąd widać
533 10|                 jaką czuje człowiek, gdy na progu jego serca staje miłość.~
534 10|                 zieleni wierzb i wiklin, na piersiach łąk leżał pas
535 10|                 Wisła.~Drożyna zawróciła na prawo. Tuż pod stopami mymi,
536 10|                  co oni to tam robią?...~Na trawniku pod lipą rozłożyła
537 10|              cała gromada: chłopi leżeli na brzuchach, podpierając brody
538 10|                  pięściami i nacisnąwszy na oczy "kapaluse", baby i
539 10|           Dziabasa, co siedział pośrodku na przewróconym wiaderku i...
540 11|                  z rąk lejce wysłał oczy na zwiady w poprzek krajobrazu,
541 11|            wznosił się szczyt Hochetzel, na prawo biegły garbate ogniwa
542 11|             rycerz zdarł cugle i osadził na miejscu swego ulubieńca.
543 11|                 rycerz zamyślony. Stanął na strzemionach, wsłuchał się
544 11|                okolicę, a potem zawrócił na miejscu, wjechał w las i
545 11|            wjechał w las i ruszył wprost na przełęcz. Koń pobiegł szybko.
546 11|             szybko. Hełm jeźdźca błyskał na słońcu padającym już między
547 11|                  Műrtschensteinu. Z ojca na syna przechodził dziedzictwem
548 11|                 miała ta gruba przyłbica na przodzie wycięcie szerokie
549 11|                Jak zwykle miał tego dnia na sobie kaftan ze skóry pospolitej,
550 11|           ustronnej dolinie albo zdarzyć na stromych reglach spotkanie
551 11|                 sobie.~Koń kłusem wbiegł na szczyt przełęczy. Wiła się
552 11|                okrywały szorstkie trawy. Na zboczach rosły olbrzymie,
553 11|              drzewo, zwaliły je szczytem na dół i oddarły kolosalny
554 11|               rzucić się z dzikim szumem na oślep, siklawą w głębokie
555 11|                 toteż nie wychylając się na świat wcale wysłał kilku
556 11|             ciurów, z przywódcą Radlobem na czele, dla zebrania daniny
557 11|                Zerwał się prędko, usiadł na posłaniu i przetarłszy oczy
558 11|                dziewczynę, która siedząc na kamiennej podłodze patrzała
559 11|              kamiennej podłodze patrzała na niego wielkimi oczami. Przez
560 11|        pastuszego szałasu albo jak bydlę na arkan złapaną. Baron stanął
561 11|              ziemi. Zaśmiał się radośnie na całe gardło, przyciągnąwszy
562 11|           wysmarowane sadłem i splecione na głowie w duże węzły. Była
563 11|           skrępowaną przy koniu, podarły na niej kaftan z wyprawnej,
564 11|               kaftan z wyprawnej, włosem na wierzch odwróconej skóry
565 11|                grubej wełnianej tkaniny. Na odgłos śmiechu pana Radlob
566 11|             zamieszkują sioła pasterskie na wzgórzach otaczających dolinę
567 11|                upajać. Kiedy tak patrzał na nią z zachwytem, nagle rzuciła
568 11|                nagle rzuciła się skokiem na niego, złożywszy pięści
569 11|            zwaliła go w piersi i pchnęła na posłanie, a wraz jednym
570 11|               ram okno i chciała skoczyć na brukowany dziedziniec. Skoro
571 11|                 zdawało się przebijać go na wskroś jak cios sztyletu.
572 11|                 chwilę. Później krzyknął na Radloba, żeby mu natychmiast
573 11|                 Gdy podkowy zadźwięczały na bruku, wziął dziewczynę
574 11|              sznurem do siodła, wskoczył na koń i wyjechał za bramę.
575 11|                bramę. Jadąc tak ani razu na nią nie wejrzał. Dopiero
576 11|                 w jej stronę spojrzenie. Na chwilę nie spuszczała z
577 11|            szczękały i pot kroplami stał na czole. W wąskiej szyi doliny
578 11|                siodła, koniec jej cisnął na ziemię i zatrzymał konia.
579 11|               konia. Dziewczyna patrzyła na każdy jego ruch spode łba
580 11|             spostrzegła, że baron siedzi na koniu bezczynnie i wcale
581 11|                 koniu bezczynnie i wcale na nią nie patrzy, jak lis
582 11|                  już tylko ślad jej stóp na mokrym piasku ścieżki i
583 11|                jej ucieczki. Wrócił tedy na drogę, wskoczył na siodło
584 11|                  tedy na drogę, wskoczył na siodło i pojechał do domu.~
585 11|                wstyd niespokojny. Z dnia na dzień ten wstyd zdawał się
586 11|                 uczuciem wszechpotężnym, na śmierć i życie. Chciał zobaczyć
587 11|              brankę z powroza, i patrzał na dzikie wody kipiące wśród
588 11|                klekotki krów albo granie na rogach, za pomocą którego
589 11|                 i owdzie roztwierały się na szczytach małe łysiny górskie
590 11|           gubiąca się w trawach skręciła na jednym z takich placów znowu
591 11|          zupełnie. Rudolf schyliwszy się na szyję konia wjechał w tę
592 11|                 ruchomymi plamami kapało na zioła wysokie, soczyste,
593 11|                sterczała między drzewami na szczycie góry. Drzwi były
594 11|                konia, podszedł zza węgła na palcach i zajrzał w głąb
595 11|            żółtawozielona, który klęczał na ziemi tyłem do drzwi zwrócony
596 11|                 jakby załamane boleśnie. Na nogach miał ten dziadowina
597 11|              dziadowina drewniane trepy, na grzbiecie sukmanę krótką
598 11|                  jak srebrne nici leżały na brunatnym kołnierzu. Izba
599 11|             pusta. Kupka węgli tliła się na środku gładko ubitego klepiska,
600 11|           wejście swoją osobą. Cień padł na podłogę i ścianę. Starzec
601 11|                dość czerstwą i okraszoną na policzkach nikłymi rumieńczykami
602 11|            dranic powały, dziad spojrzał na niego, na stary hełm, zmrużył
603 11|                 dziad spojrzał na niego, na stary hełm, zmrużył powieki
604 11|   Műrtschensteinu?~- Tak, jam jest baron na Műrtschensteinie, którego
605 11|              habitu.~- Puść mię, baronie na Műrtschensteinie - rzekł
606 11|                od dawna ludzie ze skargą na ciebie. Odbierasz od nich
607 11|            przychodził do mnie ze skargą na ciebie cały ród. Słudzy
608 11|           posłuszny, albo ci łeb rozetnę na dwoje, gdybyś mi się sprzeciwiać
609 11|                 izby i usiłował wskoczyć na siodło. Trwoga śmiertelna
610 11|          śmiertelna jak wilk rzuciła się na niego, kiedy starzec wspomniał
611 11|              upuszczając w trwodze miecz na ziemię. - Recho poszedł
612 11|                  ziemię. - Recho poszedł na wyprawę do Lombardu z cesarzem
613 11|                 okradacie. Patrz zresztą na mnie! Oniemiały rycerz spojrzał
614 11|                Oniemiały rycerz spojrzał na starca i musiał przyznać,
615 11|                   Odpasz miecz, rzuć łuk na ziemię, zdejm chodaki i
616 11|                   pustelnik Recho jechał na koniu barona Rudolfa, szepcąc
617 11|               szedł bosy i bezbronny pan na Műrtschensteinie, zdążając
618 11|           Mitenów, stojących jak kolumny na dalekim widnokręgu.~
619 12|               lat nie dano mi go słyszeć na jawie! Przebiegam w marzeniu
620 12|                 nie istniejący, z bronią na ramieniu, nachyla się nad
621 12|                  we mnie, że zburzyszcze na szczycie Łysicy, osędziałe
622 12|        pierwszego porostu trawy morskiej na tym raczym cmentarzu.~Widzę
623 12|                 zębach. Zarośla z brzegu na brzeg przerzucone splatają
624 12|             kołyszą się rytmicznym tanem na wiosennej murawie bezmiarem
625 12|                  motyle latają z miejsca na miejsce, jakby szukały tego
626 12|                porozdzierane przez głazy na liczne strumienie, muszą
627 12|              niebo zrumienił. Nosiła mię na łonie swym jak dobra matka,
628 12|               matka, gdym pływał stojąc, na wznak, na piersiach i na
629 12|                 pływał stojąc, na wznak, na piersiach i na bokach. Wyrzucała
630 12|                 na wznak, na piersiach i na bokach. Wyrzucała mię z
631 12|            Wyrzucała mię z wnętrza swego na powierzchnię siłą potężną
632 12|              chodził. Znałem się wówczas na obyczajach i naturze ryb,
633 12|                obyczajach i naturze ryb, na chytrości, mądrości i instynkcie
634 12|           chytrością ludzką odpowiadałem na przeszpiegi i obronne sposoby
635 12|                 największym (bo jedynym) na całe Świętokrzyskie Góry
636 12|               smugu - pod daszkiem brogu na wilkowskim ugorze - oraz
637 12|            składu - a czasem tym dzielił na części swe życie przed -
638 12|              otrzymał, a sam rozpił się, na dziada zeszedł i w przydrożnym
639 12|                  przyparł do ścian i raz na zawsze otworzył. Zgniły
640 12|                co tam jest w głębi! Leżą na dnie wyschłe, suche, w zbutwiałej
641 12|                  może ten sam rycerz, co na żelaznej pięści podparty,
642 12|         zamczystą mając u wezgłowia, śpi na marmurowym pomniku w starym
643 12|             czystość świątyni rokrocznie na Godne Święta malują wapnem
644 12|                  ostatni raz bielonych - na szczęście! - przed powstaniem.
645 12|            pałasza czy złamanego bagneta na niemym murze, dla nikogo,
646 12|               deski - widniały wydrapane na murze nazwiska: "Stefan
647 12|                 mocy: w najsroższy Sybir na wytrwaną z moskiewskim caratem
648 12|           Francji, godnie, jak przystało na towarzysza naszej ławy w
649 12|                    jeśli siostry zakonne na któreś Godne Święta odmalują
650 12|          kapliczkę bożą u podnóża Łysicy na leśnym skraju, i twoje jedyne
651 12|               pchać się będą, jak zawsze na wiosnę, ku drzwiom roztworzonym,
652 12|          wycisnęło swój obraz niezatarty na pojmowaniu, a raczej na
653 12|                  na pojmowaniu, a raczej na uprzytomnianiu sobie wszelkich
654 12|               sile mięśniowej i nerwowej na wysokość góry Radostowej.
655 12|        Mąchocicach, w Bęczkowie - jestem na pierwszym garbie, na drugim,
656 12|              jestem na pierwszym garbie, na drugim, na trzecim - jestem
657 12|             pierwszym garbie, na drugim, na trzecim - jestem niedaleko
658 12|           niedaleko wierzchołka - jestem na szczycie! Widzę już mój
659 12|                próg... Upadam po trudzie na cichy i radosny spoczynek...~
660 12|             którzy niegdyś wdzierali się na te góry i przemierzali wielkie
661 12|                  okapane obarami żywicy, na sto łokci wybiegające pod
662 12|               ciemnej lasu głębiny szedł na jego duszę, nastawał i napastował
663 12|                  w nim znaleźć odpowiedź na niepewność, tajemniczość
664 12|            mokrych smugów, ażeby polować na bobry brunatne, co na brzegach
665 12|            polować na bobry brunatne, co na brzegach naszej czarnej
666 12|              chaty, żeromiona budowały - na puszyste, kasztanowate,
667 12|            rodzajem pieniądza - dziesięć na grzywnę - środkiem wymiennym -
668 12|           grzywnę - środkiem wymiennym - na niedźwiedzia i wilka, na
669 12|                 na niedźwiedzia i wilka, na jelenia i srogiego dzika,
670 12|                stanowiły w oparzelisku - na chytrego lisa, na krępego
671 12|          oparzelisku - na chytrego lisa, na krępego leniwca, czyściocha
672 12|           czyściocha i ospalca borsuka i na sępa siadującego w widłach
673 12|                 jak z kopami skór kunich na ramieniu przemyka się leśnymi
674 12|                 brzegu rzeczki Świśliny, na skraju lasów, gdzie już
675 12|                 urodzajnej gliny. Tam to na targowisku starodawnym,
676 12|             mełli mąkę i umieli szczepić na dziczkach owoc smakowity.
677 12|            chętnie opuszczali targowisko na Tarżku i szli nazad ku górom.
678 12|           południa było inne targowisko, na wzgórzach, gdzie gródek
679 12|                  kupcy przebiegli, mieli na sprzedaż za skóry kunic
680 12|                  żelaza. Z tegoż gródka, na Kielcach wzniesionego, wyszedł
681 12|              poniósł w ręku święty krzyż na Lysiec, gdzie już król polski
682 12|                  Kassynu, i w klasztorne na Łyscu osadzil. Długo szedł
683 12|                  zburzyły wieżę kościoła na Świętym Krzyżu, ręka złodzieja
684 12|        auzońskich podpatrzonemu krajach, na tak wyniosłe podniesieni
685 12|                 Łysicę i Krajno, wiszące na skłonie wysokim.~Jak niegdyś
686 12|                 chartów, ogarów, kundlów na dziki, jamników na lisy
687 12|               kundlów na dziki, jamników na lisy i borsuki oraz wszelakiej
688 12|             kielcami psy i martwe miotał na strony.~Tam to spoczywał
689 12|               powieści, potężny Bodzanta na pochyłości matki-góry. Miękki
690 12|             blach.~Zsiadł z konia, runął na ziemię. Skinieniem dłoni
691 12|                   Precz kazał zabrać psy na smycze. Z rękoma założonymi
692 12|        przypłaszczonymi głowicami, leżał na wznak. Słuchał, jak jedle
693 12|              albowiem nigdy nie wygasa i na sile nie traci - pieśń o
694 12|             gdzie synowie boru snuli się na wzór zwierząt, tropiąc i
695 12|                właśnie obok starej drogi na dobre zasiedli. Byli to
696 12|                  wicher z ziemi wyrwał i na trawę obalił. Wyszukiwali
697 12|      dzisiejszego przetrwały, zamienione na przydrożne kapliczki, gdy
698 12|               ziemskie najwdzięczniejsze na ziemi, gdzie morze w ląd
699 12|               modlitwie szukać lekarstwa na posępnicę i żal. Nad jego
700 12|                gdzie lilie najcudniejsze na ziemi zakwitają w czerwcowe
701 12|             siedzą u progów, w węgłach i na poddaszach. Zły hasa drogami,
702 12|                Zły hasa drogami, czatuje na krzyżowych i wałęsa się
703 12|                  pod szczyt Radostowej i na samą przełęcz Kamienia,
704 12|               się, jak Klonów lub Psary, na wyrąbanych polanach boru.
705 12|        czarownice, cioty i widmy, latają na szczyt Łysicy po tajemnicze
706 12|                dawnych, niezrozumiałych, na podstawie splotów włosów,
707 12|                nietoperza, mchu z krzyża na rozstajnej drodze, wody
708 12|              czasie podniesienia dźwigał na wysokość oczu ciężką złotą
709 12|            świętokrzyskich wiosek, co ta na sumieniu mieli przecie niejedno. ~
710 12|                każdą zbrodnię ludzką jak na dłoni. Strach wielkooki
711 12|              wąwozikami górskimi z pieca na łeb, po których nawałnica
712 12|          dosięgły Łysicy!~Przyszła znowu na swe miejsce Polska. Nie
713 12|              klasztoru Świętej Katarzyny na koszary konnicy, jak to
714 12|          przybiega z obszarów i spoczywa na jego białym kształcie, a
715 12|              źrenicy - zachowuje w sercu na zawsze.~Żyj wiecznie, świątnico,
716 12|                 korzenia macierz jodłową na podstawie nowego prawa,
717 12|        świętokrzyska, chłopska ma zostać na wieki wieków, jako las nietykalny,
718 13|                                          NA PROBOSTWIE W WYSZKOWIE~ ~
719 13|             podróżne wyznaczały kierunek na teren operacyjny frontu
720 13|            doskonały pojazd wydostał się na szosę radzymińską, na ów
721 13|                się na szosę radzymińską, na ów niepozorny szlak, co
722 13|                 dwoma tygodniami ściągał na siebie oczy całej Polski,
723 13|                  drutu i szeregiem rowów na pobrzeżu lasów, a przed
724 13|             objechać, zbaczając z traktu na łąkę, automobil zarznął
725 13|          windować ciężkie pudło do góry. Na szczęście żołnierze, zatrudnieni
726 13|               cały samochód wydźwignięto na grunt stalszy. Nim jednak
727 13|               mieliśmy wrażenie, iż sami na wzór samochodu, w topiel
728 13|                 gdy już stanęliśmy znowu na bitym trakcie. Gdy wreszcie
729 13|          miasteczka, spostrzegliśmy most na Bugu w stanie opłakanego
730 13|                Józef Haller bawi właśnie na probostwie. Zziębnięci i
731 13|              wytrwałym antyalkoholikiem. Na szczęście, drzwi mieszkania
732 13|           Jusseranda. Trafiliśmy właśnie na sam środek relacji kanonika
733 13|           kminkówki, a choćby "czystej". Na szczęście ksiądz wikary,
734 13|              poczęła, oczy nasze ujrzały na jawie cukier kostkowy w
735 13|        przyrodzoną Potęgą!...~Wejrzawszy na ów cukier, tak doskonały,
736 13|    bibliotekarskiej Rapperswylu, w izbie na drugim piętrze, o prastarym,
737 13|          zamordowaną w bestialski sposób na ulicach Berlina przez rozjuszoną
738 13|              stos jego listów, w których na licznych arkuszach spisane
739 13|        tłumaczenia pewnych moich pisanin na język niemiecki. Ponieważ,
740 13|      zostawionego przezeń w Wyszkowie i, na rachunek ewentualnych, da
741 13|              Feliksa Kohna. Widywałem go na procesie Stanisława Brzozowskiego
742 13|                 w kajdanach widywało się na zbiorowej fotografii "proletariatczyków"
743 13|                 w mej obecności, sprawia na mnie obmierzłe wrażenie
744 13|                  odegrania wielkiej roli na placach, tylekroć przez
745 13|                ambasadorowi Jusserandowi na francuski opowieść księdza
746 13|          powtarzać te lokucje i dyskusje na temat wolnej woli, rewolucji,
747 13|               ust do ust mogłyby stracić na prawdziwości i dokładności.
748 13|             bronią pilnowała ich kwatery na plebanii, jeździli znakomitym
749 13|            ludzie tego rodzaju zarabiają na to dostatnie życie? Głosząc
750 13|                  prawa, opartego jedynie na pracy, sami stoją na poziomie
751 13|             jedynie na pracy, sami stoją na poziomie wszystkich zwyczajnych
752 13|               odziedziczyli lub posiedli na mocy takiej lub owakiej
753 13|            owakiej intrygi.)~Szyby okien na probostwie były powybijane
754 13|              wcale, iż sami wdrapują się na tę samą wyniosłość, wyślizganą
755 13|               wybrał, czy ich ktokolwiek na tej ziemi mianował? Lud
756 13|                 naznaczał żadnego z nich na godność, którą sobie wybrali.
757 13|               inwazji carów moskiewskich na ziemię polską. I tamci stawali
758 13|               swoją dla chłopów polskich na nieprzeliczonej ilości bagnetów.
759 13|               swej władzy przyprowadzili na nasze pola, na nasze nędzne
760 13|            przyprowadzili na nasze pola, na nasze nędzne miasteczka,
761 13|                 nasze nędzne miasteczka, na dwory i chałupy posiedzicieli,
762 13|                 i chałupy posiedzicieli, na miasta przywalone brudem
763 13|             głowy podnieśli, całą Moskwę na nas zwalili. Na ich sumieniu
764 13|              całą Moskwę na nas zwalili. Na ich sumieniu leżą zgwałcenia
765 13|              naszych dziewcząt i kobiet. Na ich sumieniu leży zniweczenie
766 13|                  wskrzeszonej, ściągnęło na tego ducha batog bolszewicki.
767 13|         istniejąca niewątpliwie wszędzie na świecie, jako wyraz siły
768 13|               Gdy to dostrzec mógł każdy na widowni publicznej, w głębiach
769 13|                 miasteczek, żyjąc z dnia na dzień na komornym, nie mając
770 13|        miasteczek, żyjąc z dnia na dzień na komornym, nie mając gdzie
771 13|                ludzi chodziło rokrocznie na roboty sezonowe do Niemiec,
772 13|              tych głosów. Gdyby nie było na ziemiach w jedno złączonych,
773 13|               tych rzesz bez roli, które na miliony się liczą w samym
774 13|        bezdomnych za hasło swoje wypisał na sztandarze? Nie zostały
775 13|                  wysłuchane głosy, ażeby na sztandarze Polski nowej
776 13|                 głosów tych. I oto teraz na ostrzu bagnetu Chińczyka,
777 13|             żołnierskim nędzarze, którzy na własność w ojczyźnie mają
778 13|                 tylko grób, i z męstwem, na którego widok oniemiał z
779 13|                 w chwili najazdu Moskali na kraj stawał do obrony swego
780 13|           obrazów i pamiątek, swej chaty na działku ziemi, zagrody i
781 13|             inteligencją, z gospodarzami na roli i robotnikiem fabrycznym
782 13|          robotnikiem fabrycznym wyruszył na wroga, w boju krwią ociekał
783 13|                   Ta sama krew ofiarna i na zawsze dla nas święta, co
784 13|                  nas święta, co wytrysła na polu bitwy pod Warszawą
785 13|         bezrolnych chłopów. Musimy teraz na tę krew się powoływać, wzywając
786 13|              wolni, kamieniem potępienia na wszystkich pismaków, co
787 13|            Rzucajmy kamieniem potępienia na piastunów urzędu, którzy
788 13|               Piłsudskiego". Świat pracy na zachodzie i na wschodzie,
789 13|               Świat pracy na zachodzie i na wschodzie, w Anglii, we
790 13|            burżuazyjnej Europy, niosącym na ostrzu swej broni klęskę
791 13|                pokonanie czerwonej armii na polu bitwy w obronie granic
792 13|            świata. Pokonawszy bolszewizm na polu bitwy, należy go pokonać
793 13|              pokonać w sednie jego idei. Na miejsce bolszewizmu należy
794 13|                 głów junackich, oślepiła na wieki tyle oczu harcerskich,
795 13|             Pomerania, Śląsk Cieszyński! Na Pomorzu stoją puste szkoły,
796 13|        zniszczone drogi, popalone mosty, na stacjach kolejowych, jak
797 13|                  podnosił cenę chleba...~Na odgłos strzałów, rozlegających
798 13|                 prawa ten najeźdźca. Kto na ziemię ojczystą, chociażby
799 13|                   ni miejscem spoczynku. Na ziemi polskiej nie ma dla