Part

 1 3 |           Cieszyłem się z głębi serca, że skostniałym badylom
 2 3 | Wszystkimi potęgami ojcowskiego serca klnie tę naukę. Jakaś umiejętność,
 3 3 |    kawałki ziemi z niepokojem i serca osnuwały na nich nadzieje.~
 4 3 | Wszystka krew spłynęła nagle do serca starowiny. Pośpiesznie wciągnął
 5 3 |      chrzęst trybów, niby bicie serca zestarzałego gruchota. Melodia
 6 4 |       wynikiem analizy własnego serca, która okazała, że zdolnym
 7 4 |          które wydzierają się z serca. Pamiętał jej octy przedziwne,
 8 4 |     pełnienia uczynków, które z serca płyną. Boleść i nadzieja
 9 4 |       na chwałę wielkości puste serca ludzkie. Zatrzymał się raz
10 5 |     list, który przyciskałem do serca, nie mogły mi wygnać z oczu
11 8 |         wdzierającymi się przez serca okiennic, i dusząc się w
12 10|     człowiek, gdy na progu jego serca staje miłość.~Daleko, daleko
13 12|       nieznanemu. Przyciskał do serca swego pienie ich biskup
14 13|       polu bitwy pod Warszawą z serca bohatera narodu, księdza