Part

 1 3 |       jak oddartą i niezmiernie daleko uwięzioną połowę duszy.
 2 3 |      chcę.~Gdzieś nieskończenie daleko, w zaspach śniegu rozlega
 3 3 |    pustynię przywaloną zaspami. Daleko, w wielkim świetle księżyca
 4 4 |        dobywające resztki jęku. Daleko na miedzach stoją pozbawione
 5 4 |       konie zaciął. Pomknęli.~- Daleko to? - zagadnął doktór.~-
 6 4 | większym niż nuda przykra, lecz daleko mniejszym niż cierpienie.
 7 6 |    oboje, robotę skończyć można daleko prędzej. Naśladowała teraz
 8 6 |       to spojrzy, czy do palika daleko; gdy ładunek gotowy, chwyta
 9 9 |         z przerażeniem patrzały daleko, daleko. W przestrzeni martwej
10 9 |   przerażeniem patrzały daleko, daleko. W przestrzeni martwej dotąd
11 10|        jego serca staje miłość.~Daleko, daleko w przejrzystych
12 10|     serca staje miłość.~Daleko, daleko w przejrzystych mgłach,
13 11|        miejscu swego ulubieńca. Daleko u podnóża wielkiej grupy
14 12|      ludzi puszczańskich.~Kędyś daleko, za Radostową i Kamieniem,