Part

 1 3|    obnażył się niespodzianie ze śniegu szczyt owego wzgórza, wylazł
 2 3| nieskończenie daleko, w zaspach śniegu rozlega się świst przelatującego
 3 3|         stąpania po zmarzniętym śniegu i rozmów ludzkich. Pan Cedzyna
 4 3|     iskrzącej się od kryształów śniegu, smugę oddalonego lasu i
 5 3|   twardymi jak kamień pokładami śniegu, zginął szron, różowy w
 6 3|  obumarłe badyle wystające spod śniegu. Od rana kapały z dachów
 7 3|   szkapięta brnęły w roztajałym śniegu; bose sanice docierały do
 8 3|      hałasem otrzepując buty ze śniegu. We drzwiach pokoju stał
 9 3|       syna wyciśnięte w miękkim śniegu, które teraz mróz miłosierny
10 4|        który zdawał się tonąć w śniegu, wyjechali na pusty, bezludny
11 4|       nad lasem. Grudki zbitego śniegu wyrzucane kopytami koni
12 4|        nie mógł dostrzec. Kłęby śniegu, zdzierane z ziemi przez
13 4|       boku i sypią po szczypcie śniegu na sanie. Gdzieś najwyżej,