Part

 1 1 |     bydła albo - wojsko.~Winrych patrzał przez chwilę, przymrużywszy
 2 1 | nakrywszy oczy dłonią od blasku, patrzał pod zachód słońca.~Na tle
 3 3 |        tępym, bezsilnym wzrokiem patrzał w kąt pokoju. Niedosłyszalnie
 4 3 |    nakrywając oczy dłonią, jakby patrzał pod słońce.~- Nie...~- Ale!
 5 3 |    podniósł brwi i ze zdumieniem patrzał na syna.~- Ty chyba masz
 6 3 |      Stary obojętnie i z pogardą patrzał na krzątanie się doktora
 7 3 |          przez pole.~Pan Dominik patrzał za nim ciągle, wtedy nawet,
 8 9 |      Student stanął przy oknie i patrzał, patrzał...~Za spotniałą
 9 9 |     stanął przy oknie i patrzał, patrzał...~Za spotniałą szybą przesuwały
10 9 |       Biedny, biedny chłopiec...~Patrzał wzrokiem zagasłym, jakim
11 11|     zaczęły go upajać. Kiedy tak patrzał na nią z zachwytem, nagle
12 11|      spuścił brankę z powroza, i patrzał na dzikie wody kipiące wśród
13 12|        błękitnych dymów kadzidła patrzał w ciżbę ciasno w kościołku