Part

 1 3|             Wśród uśmiechów losu inżynier nasz, wyznać trzeba, nie
 2 3| rozwalonego niedbale na krześle. Inżynier doświadczał demokratycznej
 3 3|          Juliusza Polichnowicza. Inżynier zwrócił uwagę na owo wzgórze
 4 3|            zauważył pan Dominik.~Inżynier zeszedł z ganku i zajrzał
 5 3|          Krótko mówiąc - ciągnął inżynier - ja bym kupił od pana kamień
 6 3|       może i znajdę - powiedział inżynier wstając i zabierając się
 7 3|         pan sto pięćdziesiąt?... Inżynier śmiał się pod wąsem ironicznie.~-
 8 3|      roiły się ludzkie postacie. Inżynier zjawiał się na szczycie
 9 3|      pałacyk. Zbyt długo wszakże inżynier nasz był człowiekiem praktycznym,
10 3|        wszelkie granice.~Ten pan inżynier wie dobrze - myślał stary
11 3|     obliczem twórcy cywilizacji. Inżynier wejrzał okiem mędrca na
12 3|       mieszkalnych izbach dworu. Inżynier opuścił dziedzictwo i udał