Part

  1 1 |                 ulewa deszczu, sypkiego jak ziarno. Wiatr krople jego
  2 1 |         świetnej rasy pociągowej. Mogły jak nic robić dziesięć mil na
  3 1 |      szyderczymi półsłowami i podniecał jak chłostą. Teraz, gdy już
  4 1 |           bezdenną jamę trwogi, on się, jak to mówią, zawziął. W miarę
  5 1 |            mówią, zawziął. W miarę tego jak nie tylko do głębi nastrojów
  6 1 |         świętego świętych, co odważnie, jak plugawy lichwiarz, bierze
  7 1 |                 Winrych stał na miejscu jak przedtem, obejmując ramieniem
  8 1 |               konie ostrogami, i zaraz, jak małe dziecko, zasłaniając
  9 1 |           nicość tak szybko i zupełnie, jak ludzkie święte złudzenia.
 10 1 |                 taki sposób, że ostry i jak nóż śpiczasty jej kawałek
 11 1 |                dzióba i żołądka, czyli, jak przywykliśmy mówić, odwagi (
 12 1 |               do góry, rozkraczyła nogi jak drwal zabierający się do
 13 1 |         nakierowała dziób prostopadle i jak żelaznym kilofem palnęła
 14 1 |               konia kalekę. Obejrzawszy jak najstaranniej jego przetrąconą
 15 2 |          kierunek i kształt pamiętałem, jak przez sen, z czasów dzieciństwa.
 16 2 |        codziennie, wszędzie toczy duszę jak skir i równa się jakiemuś
 17 2 |           bohaterstw cicho spełnianych, jak zbrodnie, poświęceń tajemniczych -
 18 2 |               kamykami pluskają, tłuste jak wieprzki.~Zapalając się
 19 2 |                 duże kaczki, krzyżówki. Jak klapaki wyrosną, jak w pałach
 20 2 |         krzyżówki. Jak klapaki wyrosną, jak w pałach będą, rękami pobiorę,
 21 2 |                 ciebie widziałem dawno, jak zbrodnia była. Patrzył mi
 22 2 |             Gdzież grunt? Przepiłeś czy jak?~- Grunt? - mówił zamyślony,
 23 2 |                 jeden był u mnie rześki jak ten źrebiec, drugi maleńki,
 24 2 |             strawy ciepłej nie mam - ot jak... A żonka w stepie po prośbie
 25 2 |               cudzy człowiek pluje - ot jak... U mnie żyto rosło kłosiste,
 26 2 |                 Miód u ciebie w uściech jak u księdza. Młodziuteńki
 27 2 |             Jemu wiernie, nie gębą - ot jak!~Gwałtownym ruchem rozerwał
 28 2 |             Słoneczko ono może jasne... Jak ja je zobaczę-oto mi w sercu
 29 3 |             szepce - głośniej, zupełnie jak gdyby wyraźnymi słowami,
 30 3 |                 się będziemy wieczorami jak ostatnie szewcy zgrywać
 31 3 |                 nad białym widnokręgiem jak garb potworny. Stałem wtedy
 32 3 |              suchej wierzby i ćwierkało jak na trwogę. Rozpuszczone,
 33 3 |                na trwogę. Rozpuszczone, jak u indyków, ich skrzydła
 34 3 |                bujne, nagłe, gwałtowne, jak łzy niespodziewanego szczęścia.
 35 3 |              brzegi i spływała po nich, jak ropa, żółta, rzadka, rozmoczona
 36 3 |               fabryczną - a zarówno tam jak tutaj będę niósł w sobie
 37 3 |              świecie i Ciebie mam tylko jak drugą połowę siebie, jak
 38 3 |                jak drugą połowę siebie, jak oddartą i niezmiernie daleko
 39 3 |                 się, wzdychała: "Jesteś jak mrówka wychowana w lesie,
 40 3 |              pięściami siedzi nasrożony jak kania. Nie męczą go już
 41 3 |               ducha i krew, a ja jestem jak rzeźbiarz, od którego żądają
 42 3 |               uczyni ze sobą, co chce i jak chce. Za moich czasów syn
 43 3 |                 rosnącym na pocie tłumu jak na nawozie. Czy nie tworzyliśmy
 44 3 |              się zginać kark i pracować jak ostatni z moich niegdyś
 45 3 |             usłyszę głosu. Zapomniałem, jak on mówi, i nie mogę sobie
 46 3 |                 nasłuchiwał, wyczekiwał jak głupi do ostatniej minuty
 47 3 |                synowskie, zupełnie tak, jak ogar tropi ślady samy podczas
 48 3 |          nienawidzieć - porwało chłopca jak śmierć.~- Oddaj mi go! -
 49 3 |           pociągu, nagły, przeszywający jak wołanie na pomoc. Potem
 50 3 |          szczęścia, panny mądre, które, jak wiadomo, najsprytniej umieją
 51 3 |           zdanie. Wtedy uśmiech łagodny jak promyk słońca wypogadzał
 52 3 |              obdarte z poszycia krokwie jak kościotrupie piszczele,
 53 3 |              zagony, sprawiały wrażenie jak cmentarz smutne. Gdzieniegdzie
 54 3 |          żadnych płodów wcale nie ma.~- Jak to nie ma?~- Nie znam się
 55 3 |                 Nie pamiętam dokładnie, jak się to stało, dość że nadeszła
 56 3 |               roli, rozporządzania się, jak tego dusza pragnie, mieszkania
 57 3 |             nauczył starego szlachcica, jak się ma zapatrywać na sprawy
 58 3 |                zakładać kopalnie gliny, jak zsypywać do pieca bryły
 59 3 |             formować z nich sklepienie, jak poznawać po mocnym świetle
 60 3 |           wypędzony z tych brył został, jak unikać tworzenia się "wilków",
 61 3 |                 tworzenia się "wilków", jak normować płomienie wchodzące
 62 3 |               zlatywały niespodziewanie jak uderzenie piorunu, zabijając
 63 3 |            parzył ogniem i dusił dymem, jak wróg śmiertelny wyżerając
 64 3 |                stoją na tym pobojowisku jak płyty grobowe i jak sarkofagi.
 65 3 |         pobojowisku jak płyty grobowe i jak sarkofagi. Szarugi jesienne
 66 3 |           usunęła się, nie ukoiła, lecz jak topór kata, ciężka i nieujęta,
 67 3 |                wodzie rozmoczone, jasne jak len włosy. Cudne kędziory
 68 3 |                 rzuciły się nań znowu i jak mściwe, rozzłoszczone pszczoły
 69 3 |       rozłożysty, nieobeszły krajobraz, jak go zobaczył wtedy, przycisnąwszy
 70 3 |              minionych trwóg i boleści. Jak kolka tarniny przebija je
 71 3 |            począł palić w piecu. Doktór jak przez mgłę widział jego
 72 3 |                  przed piecem siedział, jak poprzednio, starzec twarzą
 73 3 |               rozmarzoną głową śpiącego jak śpiew znajomy, rozkochany,
 74 3 |                 starszego pana Cedzyny, jak łódź na końcu katapulty,
 75 3 |           twojego nie spłoszyła. Patrz, jak ją paradnie, jak śmiesznie
 76 3 |                 Patrz, jak ją paradnie, jak śmiesznie i niezgrabnie
 77 3 |               każda miała brzeżki ostre jak żądło komara. Siedziały
 78 3 |              kołyszące się nad twardymi jak kamień pokładami śniegu,
 79 3 |              gruntu i sunęły po grudzie jak po maglownicy albo zataczaty
 80 3 |        sprawiała mu takiej przyjemności jak dziś, kiedy jedzie chłopskim
 81 3 |            zamykać serce tak szczelnie, jak się zamyka wieko trumny
 82 3 |                proszę ojca, tak prędko, jak tego pragnę. Tam mam miejsce
 83 3 |              ogień.~Doktór Piotr, blady jak papier, zbliżył się do niego
 84 3 |              odwrócił plecami: Słyszał, jak drzwi z cicha skrzypnęły
 85 3 |              dźwięk sprawił mu taki ból jak uderzenie młotkiem w czaszkę.
 86 4 |               do Klwowa, Kurozwęk lub - jak doktór Obarecki - do Obrzydłówka,
 87 4 | małomiasteczkową połyka się bezwiednie, jak bezwiednie zając połyka
 88 4 |                  zarówno potencjonalną, jak kinetyczną. Doświadczał
 89 4 |       metafizyki" można się było wyspać jak z bólu głowy, by wstać nazajutrz
 90 4 |          obliczach wyraz takiej powagi, jak gdyby w każdej chwili żywota
 91 4 |                 zakresu higieny upadały jak ziarna na opokę. Robił,
 92 4 |      aptekarzowej, damie tępej umysłowo jak siekiera do rąbania cukru,
 93 4 |                składał wizyt rzeźnikom, jak to zamierzał swojego czasu;
 94 4 |              Konie dobre?~- A konie ta, jak konie: śwarne gady.~Podobała
 95 4 |           przestwór, urzekający ogromem jak przepaść. Nachylała się
 96 4 |              ziemi przez wiatr, leciały jak stado koni i słychać było
 97 4 |                  Zgrzybiała i zgarbiona jak rączka parasola kobiecina
 98 4 |            otwierała usta, z wysiłkiem, jak karp, połykając powietrze.~
 99 4 |                 lampy. Oto nieszczęście jak wróg śmiertelny zadało mu
100 4 |                i przechodził przez izbę jak widmo złowieszcze. Zdawało
101 4 |             wyrazu i poruszając wargami jak wielbłąd. Głowa jej się
102 4 |                piękna, zbyt ukochana...~Jak płomień suche drewno, obejmowało
103 4 |              zjawiało się... porywające jak niegdyś i zabójczo słodkie.
104 4 |              zimne dreszcze. Miotał się jak śliz na błotnistym dnie
105 4 |                rzeczywistością, zatonął jak w obłoku mgły czerwcowego
106 4 |          pozatykane. Paltocik ma ciasny jak kaftan wariata, wytarty
107 4 |            siedmnaście lat, a wyglądała jak stare pannisko, w baszłyku
108 4 |             wziął" i ożenił się z ubogą jak mysz kościelna emancypantką.~
109 4 |            dźwięk jej głosu, tak myśleć jak ona, zamknąć powieki i niechaj
110 4 |                się nagle i biją w niego jak porywy wichru. Serce ściska
111 4 |                bezczucia. Pocieszał się jak skarbem tą sekundą świadomości.
112 4 |                 zobaczy. Złe przeczucie jak koniuszek igły wrzynało
113 4 |                się w sieni. Szedł blady jak płótno do okna, zajrzał
114 4 |             straszne, wyglądała z nich, jak z podziemnej jaskini, chłopska,
115 5 |          melancholii rozjadającej duszę jak kwas żrący. Mieszkałem w
116 5 |               zadziwiające nazwy, takie jak: "Czukizaka", "Titikacha", "
117 5 |              pan Ignacy, egzaltował się jak guwernantka.~Kancelaryjkę
118 5 |                  proszę łaskawego pana, jak maku, che, che, che... -
119 5 |                 w jej ustach ten wyraz, jak boleśnie mdlały te szklane,
120 5 |                gdzie jest... Uciekła.~- Jak to uciekła?~- No, uciekła
121 5 |              spojrzał wzrokiem zabitym, jak patrzy lis zaszczuty, z
122 5 |                 współczucia. Widziałem, jak pragnie śmierci, jak nie
123 5 |         Widziałem, jak pragnie śmierci, jak nie ma w mózgu ani jednej
124 5 |                 widzę - stoi przy oknie jak wiecha, beczy po cichuteńku,
125 5 |             Szosą, powiadają, widzieli, jak szła. Uleciałem z jakie
126 5 |                ścisnęło, z sił opadłem. Jak mię zobaczyła, wzięła z
127 5 |        zobaczyła, wzięła z drogi kamień jak bochenek chleba i szła do
128 5 |                ją pokraj - nie i nie! - Jak te dzieci zaczęły płakać...~
129 5 |               wszedł za nim, widziałem, jak wbił głowę w poduszkę i
130 5 |             poduszkę i zaczął ją targać jak pies zębami. Rozległ się
131 6 |                  mieniły się rude plamy jak kawałki szyb przepalonych.
132 6 |          szczudlastych nogach, cienkich jak włosy a zaopatrzonych w
133 6 |             bibułkę, za kapkę gorzałki. Jak tylko nowy rządca nastał,
134 6 |                 mięśniami chłop wysechł jak wiór, sczerniał, zgarbił
135 6 |            zgarbił się, zesłabł. Baba - jak baba, u kumoszki się pożywi,
136 6 |          karczmy i schlał się ze złości jak bydlę. Na drugi dzień rano
137 6 |               doliny, rozciąga na płask jak postaw zgrzebnego płótna.~-
138 6 |          przechodzi po skórze. Mgły idą jak żywe ciała, podpełzają do
139 6 |               płacz przedziwny, żałosny jak pisk kani na pustkowiu.
140 6 |            taczki i rusza, przysiadając jak wór żyta na wadze dziesiętnej.
141 6 |                Zna ona jego gniew, wie, jak on umie chwycić pod żebro,
142 6 |                potem cisnąć człowiekiem jak kamieniem między szuwary.
143 6 |          kamieniem między szuwary. Wie, jak on potrafi zedrzeć jej szmatkę
144 6 |             taczki leci myślami, skacze jak łasica, wyczuwa już prawie
145 6 |          szybkie i skwapliwe jego ruchy jak małpa, narzucała błoto cztery
146 6 |               stoją. Znać w nich drzewa jak plamy nieokreślonej barwy,
147 6 |           biegających w poprzek rozdołu jak jakieś potwornie ogromne
148 7 |            popularnej w okolicy naszej, jak posąg Kopernika z Krakowskiego
149 7 |                Podczas gdy postać znana jak warszawski posąg Kopernika
150 7 |             wygania mroki wieczyste, co jak stada czarnych płazów wychodzą
151 7 |          nigdzie wyjścia nie ma, chodzi jak złodziej dokoła filarów,
152 7 |                 Królowo nieba"... a że, jak mi się otwarcie przyznał,
153 7 |                 wyprostował się, zbladł jak płótno, rękoma uczepił się
154 7 |            pieśń w miłosnym wzruszeniu, jak się kołysze łan żytni pod
155 7 |         zasłonił oczy rękawem koszuli i jak szalony rzucił się ku drzwiom...~
156 8 |              głodzie, bez snu, na oślep jak stadko owiec. Na nasze nieszczęście
157 8 |             śmierci, zwaliła nas z nóg, jak tylko gospodarz nasłał słomy
158 8 |        towarzyszów. Podkurzono nas. Dym jak z komina tłoczył się do
159 8 |              raz: wybijano ich po kolei jak kaczki. Włosy wstawały mi
160 8 |              krzakach, wietrząc Niemców jak pies. Zdawało mi się, że
161 8 |              pożaru.~Stanąłem na środku jak słup, zdrętwiałem... Gdyby
162 8 |                 w głąb ziemi. Nie wiem, jak to długo trwać mogło.~Otrzeźwiałem
163 9 |              białym noskiem, usteczkami jak listki róży, z oczami jak
164 9 |               jak listki róży, z oczami jak listki błękitnej portulaki
165 9 |                w trąbkę język, czerwony jak listek polnego maku - i...
166 9 |                odprowadził go, posadził jak chorego w kąciku ławki obok
167 9 |                tamten - zobaczysz no... jak Boga kocham! przekonasz
168 9 |                dam w salopach szerokich jak Zatoka Biskajska; gadano,
169 9 |              przesuwały się pasy iskier jak rozpalone do czerwoności
170 9 |                druty, kłęby pary i dymu jak wielkie kłaki waty, które
171 9 |                 kłęby dymu. Wiedziałem, jak mu jest źle, jak wolno posuwa
172 9 |            Wiedziałem, jak mu jest źle, jak wolno posuwa się dlań pociąg,
173 9 |               pociąg, jaki on zmęczony, jak by chętnie teraz płakał,
174 9 |              chwili, przeszyła mu serce jak miecz nagi.~Gdybym się był
175 10|           równinę nieprzejrzaną, leżącą jak' ogromny kołacz pszeniczny...~
176 10|                cieniutkimi źdźbłami, co jak mgła przesłaniały zagony
177 11|               niebieściejących w oddali jak okiem sięgnąć. Koń strzygł
178 11|                 bacznie w ciszę górską, jak najpilniej przejrzał raz
179 11|             niby zakład bezpieczeństwa. Jak zwykle miał tego dnia na
180 11|                 pastuszego szałasu albo jak bydlę na arkan złapaną.
181 11|                 mięśnie rąk i nóg tęgie jak skręcone liny. Miała obyczajem
182 11|              się przebijać go na wskroś jak cios sztyletu. Chwyciła
183 11|               drżały ciągle, zęby białe jak kły wilcze bez przerwy szczękały
184 11|                wcale na nią nie patrzy, jak lis wpełzła między gęste
185 11|            wstyd zdawał się rozjątrzać, jak nieczysta i samej sobie
186 11|           uszami i w tyle jego czaszki, jak srebrne nici leżały na brunatnym
187 11|           przenikliwe oczy świeciły się jak diamenty w jego obwisłych
188 11|                ich kobiety. Nie dawniej jak wczoraj przychodził do mnie
189 11|               siodło. Trwoga śmiertelna jak wilk rzuciła się na niego,
190 11|             pięknych Mitenów, stojących jak kolumny na dalekim widnokręgu.~
191 12|           czystej powierzchni, czyste j jak łza, ażeby ze swego odbicia
192 12|                Znawcy dziejów ziemi, co jak niedosięgłe krety bobrują
193 12|        straszącej wyobraźnię dziecięcą, jak suną po jasnym, gliniastym
194 12|                Nosiła mię na łonie swym jak dobra matka, gdym pływał
195 12|            lekkość lisa, nogi jelenia i jak gdyby skrzydła bekasa u
196 12|             były od kul i podziurawione jak rzeszoto, a każdy człowiek
197 12|             mówił, kładł je w moje uszy jak do składu - a czasem tym
198 12|              walki, we Francji, godnie, jak przystało na towarzysza
199 12|               woniejąc, pchać się będą, jak zawsze na wiosnę, ku drzwiom
200 12|            cichy i radosny spoczynek...~Jak ja, tak samo wszyscy dawni
201 12|                 Łysicy. Lubiłem marzyć, jak z kopami skór kunich na
202 12|                 targowisku starodawnym, jak pamięć ludzka zasięgnie,
203 12|            ziemi. Tworzyli nowe miasta, jak Kielce i Bodzentyn - wśród
204 12|             wiszące na skłonie wysokim.~Jak niegdyś niezwyciężeni królowie
205 12|                to spoczywał onego dnia, jak głosiła jedna z powieści,
206 12|                leżał na wznak. Słuchał, jak jedle niezmierne pieśń mu
207 12|             Kamienia, co rozsiadły się, jak Klonów lub Psary, na wyrąbanych
208 12|             widzi każdą zbrodnię ludzką jak na dłoni. Strach wielkooki
209 12|           Katarzyny na koszary konnicy, jak to było w ich planie, i
210 13|          deszczu, który lał, w istocie, jak z cebra, pomknął z pustych
211 13|             frontu północnego. Skacząc, jak piłka, po kamiennych bulwach
212 13|               gorzałki-gdyby nawet był, jak niżej podpisany, wieloletnim
213 13|        zagadnień tak wysokiego poziomu, jak zmiana rządu, systemu społecznego
214 13|              natury rządzenia w Polsce, jak wywrócenie do góry nogami
215 13|           więcej - w cukiernicy, która, jak ziszczenie pięknego marzenia,
216 13|               Zapijając gorącą herbatę, jak przez sen przypomniałem
217 13|     sprawującego swą nad nami władzę i, jak dotychczas, w niepokaźnym
218 13|           Marchlewskiego, poczułem się, jak powiadam, prawowitym właścicielem
219 13|          wywiędła, zniszczona, człowiek jak gdyby ze mgły, o twarzy
220 13|            naród polski, tak rozumiany, jak to jest w ich zwyczaju,
221 13|                mogło stać sposobem, że, jak niegdyś carscy komisarze,
222 13|             sposobem, że zarówno tamci, jak ci, to tu, to tam znaleźli
223 13|     najsprytniejsi w partii lub obozie. Jak po spuszczeniu wód stawu,
224 13|           wszelkie czyjekolwiek winy i, jak Grecy pod Maratonem, zniweczyliśmy
225 13|       Włościanin, posiadacz ziemi, jest jak krzak przy drodze. Wróg
226 13|                  Człowiek bezdomny jest jak źdźbło nawozu karmiące zboża,
227 13|                 my deptaliśmy, tak samo jak nasi poprzednicy we władzy
228 13|                okrzyk równie skuteczny, jak tamten: - do pracy! Jakiż
229 13|                  Jakiż to ogrom roboty! Jak nieobeszłe morze potrzeby!
230 13|                 na stacjach kolejowych, jak w chlewach, w wozach dla
231 13|              Został ci się ino sznur...~Jak w wielu innych rzeczach,