Part

1 4 |     macie?~Stara w przerażeniu swym do słowa przyjść nie mogła. -
2 4 |        aby żywą dziewczynkę ze swym widmem porównywać. I wydawała
3 11|       Nie o spoczynku jednak w swym kamiennym gnieździe marzył
4 11|       był z chmur Glarnisch ze swym białym szczytem Vrenelisgratli,
5 12| zrumienił. Nosiła mię na łonie swym jak dobra matka, gdym pływał
6 12|        Zasadziły za klasztorem swym ogród ozdobny, gdzie lilie
7 12|   wielki, ciemny las trzymał w swym łonie ten rozkwitły wirydarz.~
8 13|     Armii Ochotniczej, dając w swym wnętrzu schronienie przed
9 13|       wyższa, w obcym kraju, w swym zespole, w swej partii.