Part

1 2 |    przypomnę... dawny to czas - szeptał jakby do siebie szyderczo. -
2 4 |        ty szalona, ty głupia! - szeptał załamując ręce. Gorączkowo,
3 4 |       bez dna...~- Co począć? - szeptał drżąc.~Przez szpary okna
4 4 |        Stachno... kochanko... - szeptał cicho, aby jej nie obudzić -
5 4 | Pochylił się nad trupem Stasi i szeptał na jej uczczenie najpiękniejsze
6 7 |        do ucha pan Wiewiórski i szeptał:~- Proszę ja pana dobrodzieja,
7 11|        Gaster. Tak to, tak... - szeptał. -Skąd ty ją masz, młody
8 11|     Któżeś ty, co mi grozisz? - szeptał z cicha.~- Jestem Recho,