Part

  1 1 |              jasność poranka rozmnożyła się po kryjomu, uwidoczniając krajobraz
  2 1 |                      leciały szybko, prawie po powierzchniach tych pól
  3 1 |                  koła zarzynały się w błoto po szynkle, a na drabiniastym
  4 1 |                    On jeden jeszcze chodził po broń, jeden nie upadał na
  5 1 |                    zimno je wywoływało. Ale po śladach, zostawionych na
  6 1 |                       wyszeptał.~Dał koniom po siarczystym bacie, ściągnął
  7 1 |                  żołnierz poklepał Winrycha po ramieniu i mrugnął na towarzyszów.
  8 1 |                 towarzyszów. Tamci sięgnęli po karabinki założone na plecy.
  9 1 |                   siodła i nabrawszy z wozu po kilka sztuk dobrych pałaszów
 10 1 |                     nie miał czasu zawrócić po broń zostawioną w polu na
 11 1 |            śmiertelny, dźwignęły się i oczy po raz ostatni zobaczyły obłoki.
 12 1 |              poczęło, zniżało lot usilnie i po długim mocowaniu się z wichurą
 13 1 |            nienawiści. Było to może zresztą po prostu namiętne odczuwanie
 14 1 |                   Winrycha, przemaszerowała po nim, dotarła szczęśliwie
 15 1 |                     i szybko się w oddalił. Po upływie godziny wrócił,
 16 1 |                    szpicem nagiej piszczeli po błocie i po kamieniach.~
 17 1 |                nagiej piszczeli po błocie i po kamieniach.~Chłop spojrzał
 18 1 |                   konie do wozu i odjechał. Po południu zjawił się z kozikiem
 19 1 |               widział, może i nie przyjdzie po skórę. Dobre i to. Dychaj
 20 2 |                                   Poganin~ ~Po nieustającym, kilkudniowym
 21 2 |                     ani miłością, lecz jest po prostu głuchą i niemą rozpaczą
 22 2 |                    i czarna fala goniła już po ich powierzchni falę płową,
 23 2 |                 falę płową, na łąkach trawy po deszczu puściły się bujnie,
 24 2 |                     plotę... - odpowiedział po chwili starczym, zdławionym
 25 2 |                   się i łowił, rak bestyja, po deszczu; ta, widzisz, żaby
 26 2 |                  Taka mądra i żaba nastała: po tej stronie, gdzie bydło
 27 2 |                stronie, gdzie bydło chodzi, po pastwisku nie siedzi, po
 28 2 |                    po pastwisku nie siedzi, po trawie skacze, a trawy maścić
 29 2 |                 mnie i rzekł:~- Dużo ja się po świecie tłukł, może mię
 30 2 |                     jak... A żonka w stepie po prośbie chodzi, a na synki
 31 2 |                     i łotrami krzyżem leżał po całych nocach, na mnie żołdactwo
 32 3 |                    pojadę w inne strony, że po ośmiu latach inny zobaczę
 33 3 |                 butów kozłowych z cholewami po dwie pary na chłopa), że
 34 3 |                    dziurze. Pamiętam raz... Po długich i tęgich mrozach,
 35 3 |                   długich i tęgich mrozach, po ciężkiej zimie, nastał pierwszy
 36 3 |                      jakby to było wczoraj. Po igłach, gałęziach, po korze
 37 3 |              wczoraj. Po igłach, gałęziach, po korze odziemków sosnowych
 38 3 |          wyrżniętych przez sanice, lały się po wierzchu śniegowej skorupy,
 39 3 |            odsłaniały się brzegi i spływała po nich, jak ropa, żółta, rzadka,
 40 3 |                  nie zmarznie, i wyciągałem po raz pierwszy w życiu dziecięce
 41 3 |             długości ręki. Często budzę się po twardym śnie z tym nieujętym
 42 3 |                    Nazwisko chyba, które on po nowomodnemu lekceważy sobie.
 43 3 |               Szukają nowej prawdy. Śpieszą po twardym gościńcu, w skwarze
 44 3 |                   może przyjechać nazajutrz po moim pogrzebie. Po mojej
 45 3 |                nazajutrz po moim pogrzebie. Po mojej nędznej śmierci...
 46 3 |                 dziad, któremu los odbierał po kolei wszystko, aż do ostatniej
 47 3 |                    całował kolana i ręce, a po jej śmierci musiał, sierotka,
 48 3 |               napełniały na nowo pugilares, po jakiejś inżynierskiej bachanalijce
 49 3 |                kuzynów, z których każdy już po tygodniu operowania pod
 50 3 |                   wziął nowy dystans.~Zaraz po objęciu robót przyplątał
 51 3 |                   zdziwienia. Czasami tylko po zaciętych jego wargach przemykał
 52 3 |           odczytywał dopiero trzeciego dnia po otrzymaniu. Gdy mu dokuczono,
 53 3 |                  uwagę na owo wzgórze zaraz po rozpoczęciu robót, zbadał
 54 3 |                   gliny - toteż w kilka dni po przyjeździe zabrał ze sobą
 55 3 |              gościom. - U mnie tu cokolwiek po kawalersku, ale bo to z
 56 3 |            przedsiębiorcy opuścili folwark.~Po upływie kilkunastu dni u
 57 3 |                 dobrze... Do trupa! Wziąłem po ojcu folwark źle prowadzony,
 58 3 |                       A tamto ściernisko to po czymże?... po kapuście z
 59 3 |                 ściernisko to po czymże?... po kapuście z baraniną?~- Ależ
 60 3 |                   niszczy glebę, sieje żyto po życie... Chłopu pan pozwól
 61 3 |                   się (wraz z tąż małżonką) po pachnących łąkach za różnobarwnymi
 62 3 |                   rozparcelowanie folwarku. Po głębokim namyśle, po spłaceniu
 63 3 |              folwarku. Po głębokim namyśle, po spłaceniu długów - Bijakowski
 64 3 |                   gwałt wznoszono domostwa. Po całych dniach słychać było
 65 3 |               cegielni.~Smugi dymu, płynące po przestworzu niebieskim,
 66 3 |                    sklepienie, jak poznawać po mocnym świetle wapna, że
 67 3 |            dosięgnąć. Zanurza wreszcie ręce po łokcie i czuje zimno, ścinające,
 68 3 |                odgłos skrzypiącego stąpania po zmarzniętym śniegu i rozmów
 69 3 |                    ciężkim wzrokiem powiódł po swej izbie. Maleńka miara
 70 3 |                     i niknie, pozostawiając po sobie tylko duży cień przełamany
 71 3 |                     powlekała ją z wolna, a po niej migały raz za razem
 72 3 |                 miał gnój wyrzucać...~* * *~Po upływie kilku dni i nocy
 73 3 |         przytłaczając sobą dym tułający się po dachach. Na krańcach widnokręgu
 74 3 |                docierały do gruntu i sunęły po grudzie jak po maglownicy
 75 3 |                     i sunęły po grudzie jak po maglownicy albo zataczaty
 76 3 |                     dam łazić całymi dniami po chałupach (pewno dziewuchy
 77 3 |                  Obiecał ludziom początkowo po trzydzieści kopiejek. Ja
 78 3 |               kopiejek. Ja im dałem później po dwadzieścia, no i, rozumie
 79 3 |                      Wartość każdego towaru po ukończeniu produkcji składa
 80 3 |                 szyderczy uśmiech przemykał po jego wargach i oczy błyskały
 81 3 |                    i oczy błyskały gniewem. Po długim milczeniu wyniośle
 82 3 |                    to mu pójdzie w pięty...~Po upływie kilkunastu minut
 83 3 |               rządca ponuro. - Na stację.~- Po co?~- Zaniosłem zawiniątko
 84 4 |                zajął się bębnieniem palcami po stole. Czuł najwyraźniej,
 85 4 |                 całymi godzinami spacerować po gabinecie lub leżeć na szezlongu
 86 4 |                 przed sześcioma laty, zaraz po ukończeniu studiów, z umysłem
 87 4 |               energiczny. W pierwszym zaraz po osiedleniu się miesiącu
 88 4 |                Rzecz prosta, że natychmiast po rozejściu się wieści o apteczkach
 89 4 |                     wiadomo dlaczego... Już po upływie roku doktór poczuł,
 90 4 |              odnalazł, pomimo że błąkał się po polach, docierał nawet do
 91 4 |                słońce oświetla to pustkowie po to jedynie, aby okazać jego
 92 4 |                kamaszka. Na rozbrzmiewające po artykułach szukanie "prawdy
 93 4 |               jednak w chwili, gdy siedział po powrocie z imienin księdza
 94 4 |                   zajęty bębnieniem palcami po stole, "metafizyka" opanowywała
 95 4 |                 sołtys mię tu przysłał... - Po co?~- A po wielmożnego doktora. -
 96 4 |                    przysłał... - Po co?~- A po wielmożnego doktora. - Kto
 97 4 |                      Ignacy, do Obrzydłówka po wielmożnego doktora, może,
 98 4 |                   stanąć na saniach i wołać po chłopsku, z całych sił w
 99 4 |                    z przodu, z boku i sypią po szczypcie śniegu na sanie.
100 4 |                     poczuł, że nie jadą już po drodze; sanie posuwały się
101 4 |                 pniaków i gałęzi. Nareszcie po upływie jakiejś godziny,
102 4 |            powietrze.~Doktór powiódł oczami po nagich, wapnem wybielonych
103 4 |                     nagle, wspomniawszy, że po taką chininę lub antypirynę
104 4 |                 konie do miasta powiatowego po tamtejszego lekarza, prosił
105 4 |                   zaczął na palcach chodzić po swojemu, dokoła... chodził,
106 4 |                     ocean ginący we mgłach. Po nerwach jego, aż do najdalszych
107 4 |                  nie będzie. Biegnie niemal po brunatnym błocie z ulicy
108 4 | dziesięciogroszowego przedziału, lecz zaraz po zajęciu miejsca stracił
109 4 |                pozwalał mu brak potrzebnych po temu książek, nagle i niespodziewanie "
110 4 |                     piętrze i zaczęli zaraz po ślubie głodem przymierać.
111 4 |                    radości i spokoju, jakby po skwarnej i dręczącej podróży
112 4 |                    włosów, głaskał się nimi po twarzy, dotykał ich wargami
113 4 |                     niż sześć. Była czwarta po północy. Doktór zaczął nasłuchiwać,
114 4 |                    I biegną minuty trwające po sto lat, w ciągu których
115 4 |                 dygotania całym ciałem.~Gdy po raz szósty mierzył temperaturę,
116 4 |                  Obarecki szedł wzdłuż wsi, po głębokich zaspach, łudząc
117 4 |                     chat wychodziły kobiety po wodę i dźwigały ją w konewkach,
118 4 |                 wiedział, co mu jest, tylko po głowie toczyły mu się niby
119 4 |                  mojej gminy, aby pozostałą po mnie spuściznę książkową
120 4 |                   sukienkę...~Krzątając się po pokoiku dostrzegł w izbie
121 4 |                     chłopaka, który jeździł po lekarstwo; stał przytulony
122 4 |                 Czego ja tu chcę?... Nic tu po mnie, nie mam prawa! Obejmowała
123 5 |                    Zofii, trzy razy chodził po nie szybkonogi posłaniec -
124 5 |                     progu stacji pocztowej, po przebyciu trzęsawisk czteromilowych,
125 5 |                   nieraz aż trzecia godzina po południu.~Ten właśnie czas
126 5 |            opowiadań pani Ignacowej, licząc po swojemu minuty i sekundy.
127 5 |                     Boruch Kwiat podjął się po wielkich targach przerobić
128 5 |                 dzieci?~Podniósł się leniwo po tym pytaniu, podszedł do
129 5 |                     oknie jak wiecha, beczy po cichuteńku, po swojemu,
130 5 |                wiecha, beczy po cichuteńku, po swojemu, łza łzę pobija,
131 5 |                  Tom się jej u nóg włóczył, po trzewikach całował, w poprzek
132 6 |                      gdzie stały smugi wody po niedawnej nawałnicy, mieniły
133 6 |                      Błądziły tylko jeszcze po świetlanej powierzchni głębin
134 6 |                   młody dziedzic taplał się po nich z wyżłem za kaczkami
135 6 |                      mądry dziedzic, biegał po polach z kijkiem i często
136 6 |                 Nowy dziedzic i nowy rządca po pierwsze ordynarię i pensję
137 6 |                 pensję zaraz zmniejszyli, a po wtóre szukali w każdej rzeczy
138 6 |                służby. We żniwa tu i owdzie po chłopach zarabiali oboje;
139 6 |                   Ona taczki naładowuje, on po tarcicach rzuconych przez
140 6 |                    dorabiając.~Aż tu rządcy po trzydzieści kopiejek od
141 6 |                   takiej roboty się kwapią; po dwadzieścia kopiejek - powiada -
142 6 |                    dobrze, a nie, to nie...~Po chłopach w taki czas nie
143 6 |             przebierać nie ma w czym. Walek po takiej zapowiedzi poszedł
144 6 |                cienie, na szczytach wzgórz, po porębach czerwienią się
145 6 |                 mgnienie oka i gasną, gasną po kolei. Drzewa i krzewy tracą
146 6 |              niewidzialnymi falami, pełznie po zboczach wzgórz, wciągając
147 6 |                    wilgoci mięsi je, tłucze po dnie doliny, rozciąga na
148 6 |                  głowie i mrowie przechodzi po skórze. Mgły idą jak żywe
149 6 |               skoczyć przez strugę, a potem po roli, po zagonach, na przełaj.
150 6 |                    strugę, a potem po roli, po zagonach, na przełaj. Schylając
151 6 |                   ból, gdy boso biec będzie po ścierniach zarosłych drobną
152 7 |          niebieskiego dymu kadzidła, skacze po zrujnowanej posadzce z piaskowca,
153 7 |                zawsze obojętnie, w próżnię, po chłopsku. Wiosenną porą
154 7 |                     jeździć z dobrodziejem "po kolędzie" i spełniać wszelkie
155 7 |            gospodarsko-kościelne obowiązki. Po nabożeństwie pasa bydło.
156 7 |                 oszalałego żalu bez wyjścia po bezcennej stracie.~Gdy wyśpiewał
157 8 |                                             Po Sedanie~...Od sześciu dni
158 8 |                  nieobecność brnęliśmy boso po igłach i patykach leśnych,
159 8 |                  igłach i patykach leśnych, po kamieniach i piaskach. Nogi
160 8 |                   Zasypialiśmy, nie jadłszy po długim poście, nie rozbierając
161 8 |                      Ja, aczkolwiek usnąłem po bohatersku, zbudziłem się
162 8 |                    z kolegów, których biłem po twarzach i szarpałem za
163 8 |                     trzask rozlegał się raz po raz: wybijano ich po kolei
164 8 |                    raz po raz: wybijano ich po kolei jak kaczki. Włosy
165 8 |                 środek szwadronu. Mierzyłem po bohatersku w środek kolumny
166 8 |                    poleciałem w szarą mgłę, po której latały czerwone iskry,
167 9 |        Wytrzeszczałem z nudów oczy do kilku po kolei dam, również ziewających
168 9 |               pakunków, deptanie się wzajem po odciskach, tłumne odpychanie
169 9 |                     diabłów!... Zadzwoniono po raz drugi i trzeci, pocieszyciel
170 9 |                  ziemię. Dymy te wlokły się po małych krzakach rosnących
171 10|               uścisku pierś ziemi. Niekiedy po szczytach okrągłych pagórków,
172 10|               szczytach okrągłych pagórków, po ziemi popielatej szedł cień
173 11|                     u stóp jego roztwierał. Po lewej ręce wznosił się szczyt
174 11|               ciągnęły się lasy, zbiegające po falistych tarasach podgórza
175 11|               kilkakrotnie próbowało stąpać po miękkiej murawie, ale rycerz
176 11|               szerokie i zupełne od brwi aż po szyję. Zniosła ona niemało
177 11|                     Rudolf błąkał się teraz po lasach i górach zupełnie
178 11|                    gęste zarośla olszowe... Po chwili rycerz widział już
179 11|                      dniem i nocą tułał się po puszczy. Codziennie zajeżdżał
180 11|            sprawiały mu niejaką ulgę. Jadąc po grzbiecie przełęczy w las
181 11|                     barona Rudolfa, szepcąc po cichu modlitwy. Przed koniem
182 12|                    go wcale nie było, że to po prostu jedna ze zmyślonych
183 12|                     jaki bujał niegdy tamoj po górach. Tamten ja, miniony
184 12|                     śmiga w dół i snuje się po kamieniach. Tamten wysłuchał,
185 12|                   niedosięgłe krety bobrują po warstwicach skorupy, latają
186 12|                skorupy, latają niczym ptaki po lądach i morzach przeddziejów,
187 12|              morzach przeddziejów, a skaczą po tysiącleciach chyżo i pewnie,
188 12|              wyobraźnię dziecięcą, jak suną po jasnym, gliniastym dnie
189 12|                  czarne głębie ufnie rzucał po twardym, po kamiennym śnie,
190 12|                    ufnie rzucał po twardym, po kamiennym śnie, skoro tylko
191 12|                     gdym zbyt długo nurkiem po jej tajnikach chodził. Znałem
192 12|                  dziś jeszcze czytać napisy po ścianach, ostatni raz bielonych -
193 12|                chodził bez trwogi, a potem, po latach walki, we Francji,
194 12|                  przekraczam próg... Upadam po trudzie na cichy i radosny
195 12|                niczym chmura gradowa. A gdy po jego błękitnych przegubach
196 12|                    Książęca. Dopiero teraz, po ośmiu wiekach, podłość zbójów
197 12|                  wyższy długo jeszcze trwał po staremu. Kiedyś dopiero
198 12|                  innej psiarni, roznoszącej po szczytach i dolinach echa
199 12|                głowę, z nogami w skórzniach po pachwiny rozwalonymi szeroko,
200 12|                 życie ostre wstrzymując się po lat kilka, w największe
201 12|                     latają na szczyt Łysicy po tajemnicze zioła, rzucają
202 12|              Świętej Katarzyny! Prosili się po chłopsku, nisko, u kolan
203 12|                    górskimi z pieca na łeb, po których nawałnica swego
204 12|                 siedlisko bożyszcz starych, po którym święty jeleń chodzi -
205 13|             północnego. Skacząc, jak piłka, po kamiennych bulwach przedmieść
206 13|                     znowu windować samochód po głębokim piasku i przepaścistych
207 13|              dotykałem ręki krwią obmazanej po łokieć, ani słyszałem wyrazów,
208 13|                     działalności komisarzy "po krestjańskim diełam", za
209 13|                     dniu wolności, kiedyśmy po tak strasznie długiej niewoli
210 13|             przeszłości, unikatów, pamiątek po pradziadach, ojcach, dzieciach,
211 13|                    w partii lub obozie. Jak po spuszczeniu wód stawu, ujrzeliśmy
212 13|                 zatrute wyziewami podłości. Po okrzyku: - do broni! - gdy
213 13|                młode rycerstwo polskie szło po nocy w bój z Warszawy, w
214 13|                drapaka z Wyszkowa. Pozostał po nich tylko wielki swąd spalonej