Part

  1 1 |            kierunku ukośnym i ciskał o ziemię.~Ponura jesień zwarzyła
  2 1 |         deszcz schłostanych.~Właśnie o samym świcie Andrzej Borycki (
  3 1 |       dopiero wyleci na świat strach o wielkich ślepiach, ze stojącymi
  4 1 |            grot dźwięknął uderzywszy o lufy sztucerów - żołnierz
  5 1 |            odsadziło się natychmiast o kilkadziesiąt kroków i szybkim
  6 1 |      piersiową. Trzeci ułan odjechał o kilkanaście kroków i gdy
  7 1 |       kieszenie sukmany. Rozgniewani o to, że Winrych wypił wszystką
  8 1 |      poprzedzielane głębiami cieniów o kształtach dziwacznych.
  9 1 |            poruszeniu zaczepiała się o drzewo i krajała skórę.~
 10 1 |      osiadłych, na plemię ludzkie:~- O ludzie nikczemni, o rodzie
 11 1 |       ludzkie:~- O ludzie nikczemni, o rodzie występny, o plemię
 12 1 |        nikczemni, o rodzie występny, o plemię morderców!...~Krzyk
 13 2 |             takich siedział, plecami o krzaki oparty, stary chłop -
 14 2 |          chudy, kościsty, zgarbiony, o twarzy ściągłej, czarnej
 15 2 |            ściągłej, czarnej prawie, o ustach wąskich, zaciętych,
 16 2 |             bardziej, prawił:~- Ej - o jednym ja tu kaczym gnieździe
 17 2 |             Moskaliki!... Mówiłem mu o Chrystusie miłosiernym,
 18 3 |            śpi. Oparłszy się plecami o poduszki, wpółleżąc na łóżku,
 19 3 |           nudów algebraiczne zadanie o gońcach. Teraz przeklinam
 20 3 |              i prosi naszego starego o wskazanie mu najzdolniejszego
 21 3 |        pracowni Mundsleya bez troski o jutrzejszy obiad i dzisiejsze
 22 3 |         nowych "prądzeń", że gotów i o wełnianych skarpetkach mniej
 23 3 |       podobnych Pabianic, upraszając o posadę z płacą czterdzieści,
 24 3 |      przemysł. Rozwiały się marzenia o tym, że cię, Mój Staruszku,
 25 3 |               czemu tak lubię myśleć o tej dziurze. Pamiętam raz...
 26 3 |           bez końca...~~Zapomniałem, o czym właściwie chciałem
 27 3 |           Głos starości woła na mnie o ducha i krew, a ja jestem
 28 3 |         powiewy obawy.~- On zupełnie o mnie zapomni - szepce zbielałymi
 29 3 |       zbielałymi wargami. - Ani razu o mnie nie pomyśli... Ale
 30 3 |             dusz warto Może nawet... o, rozpaczy!... będzie miał
 31 3 |       pugilares szepcząc: zagrabiaj, o piękny posągu!... Nie tylko
 32 3 |         przyprawił podstarzałą pannę o kilka dni płaczu i cierpień
 33 3 |       chwilowo opróżniony. Nie mówię o rezultatach głęboko i systematycznie
 34 3 |         wyznać trzeba, nie zapomniał o ubogiej familii z Krochmalnej
 35 3 |        widocznie, czy co u licha?... o tej porze... panie Cedzyna...~
 36 3 |         zostali do obszernego pokoju o bardzo niskiej powale. Stało
 37 3 |    trzydziestu, ,nieco przygarbiony, o twarzy wywiędłej i zużytej.~-
 38 3 |    praktycznym, aby idealne marzenie o pałacyku usunąć mogło na
 39 3 |             mogło na plan drugi myśl o ugorach. Co począć z tymi
 40 3 |          podnóżem białych turniczek. O kilkaset kroków dalej, bliżej
 41 3 |              pracy. Nadzorca wstawał o świcie, budził i prowadził
 42 3 |            raczej mięśni. Codziennie o świcie zaczynało się to
 43 3 |               ale tamten posunął się o krok naprzód i wymówił cicho,
 44 3 |           przedziale, z głową opartą o drżącą drewnianą ścianę.
 45 3 |              i lasy, i wsie odległe.~O godzinie pierwszej z południa
 46 3 |        drżała, janczary słychać było o pół mili, konie parskały,
 47 3 |          pomówić szczerze i otwarcie o interesie doniosłego dla
 48 3 |       pieniędzy nie przyjmę... wiedz o tym... nie przyjmę. Nie
 49 3 |              się z zajęciem i myślał o czymś dawnym, ogromnie dawnym.
 50 3 |              dobroczynne dające znać o wielkim niebezpieczeństwie.
 51 3 |           już zamiaru ani wiadomości o kierunku, w jakim postępuje.
 52 4 |           Paweł, w epoce jego życia, o której mówię, zjedzony już
 53 4 |            co poduszczało do wołania o pomoc. Mózg, opleciony niby
 54 4 |        gospodynią, raz przyzwoitsze (o niesłychanej na przykład
 55 4 |        Mówiono podówczas bez przerwy o konieczności osiedlania
 56 4 |              po rozejściu się wieści o apteczkach przenośnych,
 57 4 |      niedojrzałego ziarna, nabranego o świcie "sposobem kradzionym" -
 58 4 |              zapałem, a bez przerwy, o grzechach głównych swojej
 59 4 |              uderzając końcami sanic o grzbiety zagonów.~- Gospodarzu! -
 60 4 |              Przysiadł na skrzynce i o czymś dawnym, dalekim myślał.~
 61 4 |          tamtejszego lekarza, prosił o wysłanie mu chininy; nachylał
 62 4 |           Wmawiał w siebie, że nigdy o niej nie zapomniał, że do
 63 4 |           obok niego - dowiaduje się o tym, gdy mu umiera...~Wszystko,
 64 4 |          błocie z ulicy Długiej, aby o trzy kwadranse na dziewiątą
 65 4 |           dalej się wzniosła. Myślał o niej pomimo woli, bezwiednie,
 66 4 |            podobne do białego obłoku o niejasnych rysach, które
 67 4 |              leniuch" dowiedział się o "darwinistce" niewiele:
 68 4 |              do domu, oświadczył się o jej rękę. Roześmiała się
 69 4 |             pojechał do Obrzydłówka.~O godzinie dwunastej w południe
 70 4 |          został tam, łokciami oparty o futrynę.~W obszernej izbie
 71 4 |             okien stukały monotonnie o ramy szyb; listki jakiejś
 72 4 |          doktór rękopis owej Fizyki, o którym w liście czytał,
 73 4 |       wiedział, że go zdejmuje obawa o siebie. W tym wszystkim,
 74 5 |           trzęsawisk czteromilowych, o godzinie jedenastej posłaniec
 75 5 |             stał już zawsze na progu o tej porze i "czochał się"
 76 5 |              i "czochał się" plecami o odrzwia; nim jednak powrócił
 77 5 |         przyprawiała mię swego czasu o .,lufy", mnożyłem godziny
 78 5 |              przymkniętymi powiekami o słodkich wyrazach "sowiookiej",
 79 5 |          przed samą pocztą zazwyczaj o godzinie dziesiątej, wchodziłem
 80 5 |             nosa w kształcie pięty i o kolorze rędziny proszowskiej
 81 5 |          odległej przeszłości płynów o przeróżnym składzie chemicznym,
 82 5 |       mieszkania: - nie umiała mówić o niczym, co nie tyczyło się
 83 5 |               kataplazmy, bańki... - o, la Boga!~W wąskiej, wilgotnej
 84 6 |          tylko jako płaskie kształty o dziwacznych zarysach, czarne
 85 6 |         Przez cały dzień nie myślała o nim, bo twarda robota rozprasza
 86 6 |             się, zaczepiania myślami o tę kruszynę...~- Walek -
 87 7 |              Upodobania nasze (mówię o upodobaniach ludzi wielkich)
 88 7 |           wreszcie poczyna bić głową o ściany, wić się w spazmach,
 89 8 |       naszego batalionu. Uciekaliśmy o głodzie, bez snu, na oślep
 90 9 |           szczególnie, jasny blondyn o przecudownym profilu, był
 91 9 |             darł na strzępy i ciskał o ziemię. Dymy te wlokły się
 92 10|     błotnistej, wysadzonej wierzbami o wielkich rosochatych głowach.
 93 11|                              Legenda o "bracie leśnym"~ ~Rudolf
 94 11|          pośród ciemnej zieleni. Nie o spoczynku jednak w swym
 95 11|         spochmurniał. Naprzód myślał o tej dziewczynie z niechęcią,
 96 11|              bijących z wściekłością o granit, ryk szalonego potoku,
 97 11|        szczytach małe łysiny górskie o pożółkłej już trawie, a
 98 11|              kiedy starzec wspomniał o pokucie publicznej.~- Nie,
 99 11| allemańskiego rycerstwa. Posunął się o krok ku niemu i wyciągnął
100 12|  przypadającym i odchodzącym, a mnie o tym przez całe moje nędzne
101 12|             raki żywe, stwory czarne o formie dziwacznej, straszącej
102 12|            skończonej radości życia. O potoku, potoku, gdzieżeś
103 12|          krwawe czasy przeżył, tylko o nich mówił, kładł je w moje
104 12|               źle zbudowane powieści o chłopie Marku z Krajna,
105 12|          dowodził, i wyciągałem epos o przeklętym i wyklętym zdrajcy
106 12|              w chwalebnej gorliwości o czystość świątyni rokrocznie
107 12|     Strożecki, uczeń klasy drugiej". O ile ów, z roku 1863, zanadto
108 12|          pilnie swe nazwisko zataił, o tyle mydwaj, uczniowie klasy
109 12|            tonącego człowieka. Ale - o Janku! - jeśli siostry zakonne
110 12|      konwalie i poziomki nię zapomną o wolnych duszach rycerzy.
111 12|            wiała nań tylko wiadomość o śmierci nagłej a niespodziewanej.
112 12|            Tam także słuchali wieści o innych światach niż świat
113 12|              czarny. Słuchali wieści o mężach dziwnych, co w Żmigrodzie
114 12|            wprawionych w złoty krzyż o pięciu ramionach. Srogi
115 12|            na sile nie traci - pieśń o przepotędze i zuchwałych
116 12|       zuchwałych żądzach młodości, i o zgniłej rozpaczy starości -
117 12|          zgniłej rozpaczy starości - o pasjach i furiach ducha
118 12|             kłodnik w ciemnicy. Nikt o nich nie wiedział nic, jeno
119 12|           eremitów nie stało, pamięć o nich wygasła i gdy już nikt
120 12|              myśliwcami i osadnikami o tajemnicy bytu i śmierci.~
121 12|         polskim językiem owo kazanie o świętej Katarzynie, które
122 13|            grunt stalszy. Nim jednak o nastąpiło, ulewa przemoczyła
123 13|              surowo zakazane rojenia o natychmiastowości kielicha
124 13|              środek relacji kanonika o pobycie w jego domu w ciągu
125 13|           wyjeżdżać z poziomą prośbą o wyżej wzmiankowany kieliszek
126 13|       przezeń w popłochu ucieczki...~O, dziwna, przedziwna niekonsekwencjo
127 13|       wszystkiego pod utwierdzeniem! O, śmieszności rzeczy wysokich,
128 13|             izbie na drugim piętrze, o prastarym, niskim sklepieniu,
129 13|         zwracał się do mnie z prośbą o prawo wydania nowej edycji
130 13|          człowiek jak gdyby ze mgły, o twarzy sympatycznej nerwowego
131 13|   dokładności. Zresztą tyle już razy o tych rzeczach pisano! Przyszli
132 13|       dokonało się przemian. Ludzie, o których była mowa, jakby
133 13|            złudzeń, obłąkań - mówili o tyranii, krzywdach, morderstwach,
134 13|            mówią do nas z wieczności o wieczności, zamkniętej w
135 13|       pierwszym dniu wolności. Walka o władzę, istniejąca niewątpliwie
136 13|              nieprzyjaciel, co walkę o dolę bezrolnych i bezdomnych
137 13|              przychodniami wybierać.~O, Polacy! Niech wasze ręce
138 13|              ojczyzny, nie wiedział, o co walczy. Bronił przyszłego
139 13|              ludzi bestialskie walki o miejsce stojące. W dobie