Part

  1 1 |          zwiesiwszy głowę. Czasami ją podnosił i mówił przez zęby:~-
  2 1 |         jego piersiach i wydzierał ją na zewnątrz.~- Moskale... -
  3 1 |     przedniego koła wozu. Szarpnął ją z całej mocy i okropnie
  4 1 |        bardziej, wskutek targania, ją okrawał.~Dopiero nazajutrz
  5 1 |           tytuł do sławy, spłoszył ją nowy przybysz, co zbliżał
  6 1 |          linkę na kark, przywiązał ją do wagi od orczyków, wlokącej
  7 1 |    roztrząsał sprawę i rozpatrywał ją z rozmaitych punktów. Mógłby
  8 2 |    przypomnieć daremnie. Zachowało ją nieświadome jakby myślenie -
  9 2 |         ból mi sprawiały.~- Gdzieś ja ciebie już widziałem, dziadu...
 10 2 |            na mnie i rzekł:~- Dużo ja się po świecie tłukł, może
 11 2 |                 Dziadowskie. Dawno ja się z dziewkami kochać przestał
 12 2 |            prawił:~- Ej - o jednym ja tu kaczym gnieździe wiem -
 13 2 |  przewlekle: - A tobie na co, skąd ja?~- Ja ciebie widziałem dawno,
 14 2 |            tobie na co, skąd ja?~- Ja ciebie widziałem dawno,
 15 2 |         sołtysem pamiętam...~- Coś ja nie przypomnę... dawny to
 16 2 |      szyderczo. - Dawny to czas... ja teraz russki mużyk, prawosławny...~-
 17 2 |     patykiem uderzając w ziemię. - Ja i żonkę przepiłem, i dwoje
 18 2 |          maleńki... Do Pana Jezusa ja ich przepił; wziął unie
 19 2 |         mówił kołysząc głową. - Ot ja sołtys, ot ja włościjan,
 20 2 |          głową. - Ot ja sołtys, ot ja włościjan, ot ja mądry gospodarz,
 21 2 |        sołtys, ot ja włościjan, ot ja mądry gospodarz, piśmienny
 22 2 |      księdza. Młodziuteńki ty... A ja, widzisz, stary, dawno ja
 23 2 |          ja, widzisz, stary, dawno ja to już słyszałem, dawno...
 24 2 |         słyszałem, dawno... Służył ja Jemu wiernie - temu Panu
 25 2 |       oprawców nas wydał. A służył ja Jemu wiernie, nie gębą -
 26 2 |        głośno, głosem ochrypłym:~- Ja się Jego nie zapierał, na
 27 2 |      kawałkami leciało pod batem - ja imienia Jego wzywał.~Ja
 28 2 |            ja imienia Jego wzywał.~Ja w Brześciu między zbójami
 29 2 |          za nic, dzieci wywieźli - ja tylko imienia Jego wzywał.
 30 2 |          tego katowstwa.~Widziałem ja Moskwę, Niżni-Nowgorod -
 31 2 |           tę gadkę popy a księdze! Ja się na prawosławnego podpisałem,
 32 2 |    Słoneczko ono może jasne... Jak ja je zobaczę-oto mi w sercu
 33 3 |          sondę w głąb rany, do cna ją wymacać, przekonać się naocznie
 34 3 |          koleżkowie kpinkowali, że ja już w łonie matki, w randze
 35 3 |           haniebnie głupio. Azaliż ja - myślałem -wziąwszy na
 36 3 |   przyjdzie nowa wiosna... Zobaczę ją we mgłach przydymionych
 37 3 |      mrówka wychowana w lesie, gdy ją na środek stawu wiatr zaniesie... "~~
 38 3 |        obcowania z potomkami...~~- Ja to wszystko straciłem -
 39 3 |          na mnie o ducha i krew, a ja jestem jak rzeźbiarz, od
 40 3 |      nowożytnego człowieka. Czymże ja go przyciągnę? Miłością,
 41 3 |       zgoła znikli. Cóż z tego, że ja przystosowałem się, że poszedłem
 42 3 |          Anglii. To znaczy, że gdy ja będę umierał, gdy ktoś litościwy
 43 3 |        walki z sofizmatami syna.~- Ja cię nauczę, błaźnie, ja
 44 3 |            Ja cię nauczę, błaźnie, ja ci wytłumaczę, ja cię przekonam,
 45 3 |         błaźnie, ja ci wytłumaczę, ja cię przekonam, że łżesz -
 46 3 |          rzekła:~- Pójdź, dziecię, ja cię uczyć każę.~Chłopiec
 47 3 |           punkt honoru - myślał. - Ja i tak pan, a tyś i tak cham!...~
 48 3 |          kopertę palcami i do warg ją przytulaj~c. Potem w swej
 49 3 |         zysku nie ciągnie?~- Jakiż ja zysk mogę ciągnąć z takiej
 50 3 |        mówiąc - ciągnął inżynier - ja bym kupił od pana kamień
 51 3 |           przymrużając lewe oko. - Ja, panie, jestem dublańczyk
 52 3 |            Pan będzie częstował, a ja nie wiem, skąd panu wezmę
 53 3 |            oknem, jest Piotruś, to ja oddam... ty wiesz, że ja
 54 3 |           ja oddam... ty wiesz, że ja nie skłamię... ja ci oddam...~
 55 3 |        wiesz, że ja nie skłamię... ja ci oddam...~Raz jeszcze
 56 3 |                Ale! gadanie! Zaraz ja w piecu napalę.~Skoczył
 57 3 |          młody doktór - tu ciepło. Ja bym się, szczerze mówiąc,
 58 3 |            stęka pod szynami: - to ja, to ja, to ja... Widzi do
 59 3 |           pod szynami: - to ja, to ja, to ja... Widzi do tej chwili
 60 3 |        szynami: - to ja, to ja, to ja... Widzi do tej chwili pod
 61 3 |   jasnofioletowa perzyna powlekała ją z wolna, a po niej migały
 62 3 |          nie spłoszyła. Patrz, jak ją paradnie, jak śmiesznie
 63 3 |            paląc papierosa.~- Każę ja Jagnie podać barszcz, to
 64 3 |        zawsze kiepsko się czuje.~- Ja nie będę mógł jeść, a zresztą...
 65 3 |           doktór Piotr szorstko; - ja... widzi ojciec... ja muszę
 66 3 |              ja... widzi ojciec... ja muszę jechać. Trudna rada...
 67 3 |           po trzydzieści kopiejek. Ja im dałem później po dwadzieścia,
 68 3 |           i, da Bóg, nie będę!~- I ja nim być nie chcę, mój ojcze.
 69 3 |                 Komu masz zwracać? Ja tych pieniędzy nie przyjmę...
 70 3 |            posadę. Bijakowski...~- Ja nigdy i nic wspólnego mieć
 71 4 |      apteczkę podręczną i zabierał ją ze sobą jadąc do chorych
 72 4 |            spokojnie szynkę krając ją scyzorykiem. Doktór poczuł
 73 4 |          we wsi zachorzała. sparło ją cosi. Prcyszedł sołtys...
 74 4 |            z trwogą i żalem zaczął ją badać, mierzył drżącymi
 75 4 |               Psa ciężko wygnać.~- Ja zapłacę, wynagrodzę.~- Nie
 76 4 |             wynagrodzę.~- Nie wiem ja... przepytam się.~Wyszedł.
 77 4 |            że pojedzie... śmiałek. Ja konia mogę dać, ale gdzież
 78 4 |      nachylał się nad chorą, badał ją jeszcze. Wyszedł wreszcie
 79 4 |      mieszkał?~- A któż ta miał... ja jeno. Przygarnęło mię chudziątko...
 80 4 |            że mi trumnę sprawi, to ja... módl się za nami grzesznymi...~
 81 4 |        zapomniał, że do tej chwili ją uwielbiał i pamiętał...
 82 4 |           jakiegoś ptaka.~Spotykał ją wówczas w tym samym miejscu
 83 4 |           nią całą duszą, wszystką ją mieć w oczach, w uszach
 84 4 |         wyżynie górskiej.~Otaczano ją szacunkiem, przywiązywano
 85 4 |    wielkopańskiego "domu".~Spotyka ją teraz oto w tym zapadłym
 86 4 |         kobiety po wodę i dźwigały ją w konewkach, zagięte powyżej
 87 4 |        niedocieczonej tajemnicy.~- Ja tu, panie, odniosłem książki,
 88 4 |          pytał sam siebie:~- Czego ja tu chcę?... Nic tu po mnie,
 89 5 |            Gdzież żona?~- A diabli ją tam wiedzą, gdzie jest...
 90 5 |       stole stearyny. - Widzi pan, ja...~I umilkł uśmiechnąwszy
 91 5 |           i poszła do izby. Zajrzę ja przez szparę: widzę - stoi
 92 5 |            nią nie poradzi: nożami ją pokraj - nie i nie! - Jak
 93 5 |          głowę w poduszkę i zaczął ją targać jak pies zębami.
 94 6 |          strach wieczorny zniewala ją do skupienia się, zaczepiania
 95 6 |            się do kolebki... Zbije ją Walek, gdy przyjdzie do
 96 6 |       wynurzy się ze mgły, ogarnia ją lęk jego pięści. Znowu się
 97 7 |       częstokroć do wytłomaczenia. Ja na przykład namiętnie lubię
 98 7 |     Wiewiórski i szeptał:~- Proszę ja pana dobrodzieja, ten, którego
 99 8 | przemokłych i gnijących łachmanów.~Ja, aczkolwiek usnąłem po bohatersku,
100 8 |           wolno zleciał na ziemię. Ja tymczasem nasadziłem na
101 8 |           nos, krzepła.~Odgarnąłem ją z oczu, dźwignąłem się na
102 9 |            Nie... to darmo, umrze, ja wiem... ja wiem... może
103 9 |           darmo, umrze, ja wiem... ja wiem... może nawet już...~-
104 10|       drożyna prowadziła mię - Bóg ją raczy wiedzieć, dokąd prowadziła...
105 11| mediolańskie rynsztunki przekładał ją i nosić lubił niby zakład
106 11|        przy dziewczynie i podniósł ją w rękach z ziemi. Zaśmiał
107 11|        całe gardło, przyciągnąwszy ją siłą do światła i widząc
108 11|          nią leszczyny i ocieniały ją zupełnie. Rudolf schyliwszy
109 11|         tak... - szeptał. -Skąd ty ją masz, młody rycerzu? Czy
110 12|            dalekie siostrzyce. Nie ja to już, człowiek dzisiejszy,
111 12|            tamoj po górach. Tamten ja, miniony i nie istniejący,
112 12|       pośmiertnymi raków dziejami. Ja śmierci nienawidzę. Uwielbiam
113 12|           radosny spoczynek...~Jak ja, tak samo wszyscy dawni
114 12|          się skrada tymi samymi co ja zaroślami, wądołami, w których
115 12|        zmiłuj się nad nami!" - gdy ją ze siebie wyrzucali tłumem,
116 13|          gnijącą w jadach, którymi ją nasycili najeźdźcy. Sierpniowa