Part

  1 1 |              i sama partia byłaby się od dawna rozleciała na cztery
  2 1 |           kark, przywiązał ją do wagi od orczyków, wlokącej się za
  3 1 |               i nakrywszy oczy dłonią od blasku, patrzał pod zachód
  4 2 |               jakby wywrócone schody, od krańca widnokręgu do bezkształtnej
  5 3 |       długoletnim doświadczeniem. Syn od punktu, w którym się ojciec
  6 3 |              ja jestem jak rzeźbiarz, od którego żądają w terminie
  7 3 |             nim uptynęło lat dziesięć od ukończenia studiów, posąg
  8 3 |      dziwaczny: nie przebiegał oczyma od razu całego listu, lecz
  9 3 |             gdzie nosił paczkę listów od syna - i odzyskiwał spokój.
 10 3 |        niweczył.~W odległości wiorsty od dźwigającego się nasypu,
 11 3 |               do pana interes. Chcemy od niego kupić kamień... Słyszysz?
 12 3 |               inżynier - ja bym kupił od pana kamień z tej góry i
 13 3 |            mozołem odróżniał pszenicę od jęczmienia w kłosie, zastanawiała
 14 3 |          gradem nie wybijał i strzegł od podpalacza?~Przyjechać na
 15 3 |            historycznie rzecz biorąc, od czasów kołodzieja Piasta
 16 3 |        postępie ludzkości.~Ze zrzynów od belek pobudowano lokale
 17 3 |              w końce szyn, skróconych od mrozu, gdy pociąg gnał na
 18 3 |             gdy pociąg gnał na północ od Oderberga - i to ponure
 19 3 |         skrawek równiny iskrzącej się od kryształów śniegu, smugę
 20 3 |         badyle wystające spod śniegu. Od rana kapały z dachów wielkie,
 21 3 |      oryginalnej wprawdzie, tantiemy. Od sprzedaży nigdy mi jej przyznać
 22 3 |        doktora Piotra dokoła walizki. Od czasu do czasu szyderczy
 23 3 |            sylwetkę człowieka idącego od stacji. Odetchnął głęboko
 24 4 |      rozproszone na trawie przez psy. Od chwili zagnieżdżenia się
 25 4 |               zalegającej Obrzydłówek od przedmieścia do przedmieścia,
 26 4 |    Obrzydłówek i dalekie, puste pola. Od chmury tej leci niesiona
 27 4 |                z hukiem przechodzącym od czasu do czasu w głuche
 28 4 |             szyb zamarzniętych okien, od których padały na drogę
 29 4 |     Przeciągała się, przesuwała głowę od jednego końca poduszki do
 30 4 |            Panna Stanisława otwierała od czasu do czasu oczy szklane,
 31 4 |             modlitwę, odcinając wyraz od wyrazu i poruszając wargami
 32 4 |                jakby pragnęła doktora od siebie odegnać. Wszedł do
 33 4 |            chodził... Zatrzymywał się od czasu do czasu przy łóżku
 34 4 |               przy łóżku i z gniewem, od którego bielały mu wargi
 35 4 |             sączyła się ślina, gorąco od niej biło, powietrze wpadało
 36 4 |         leniwo, lecz upłynęło ich już od wyjazdu posłańca więcej
 37 4 |            chorą oczami rozszerzonymi od znużenia i rozpaczy, wsiadł
 38 4 |               zwieszały się i zwijały od mrozu. ~Przez uchylone drzwi
 39 4 |              listu.~"Kochana Helenko!~Od kilku dni czuję się tak
 40 4 |        miejsce inne? zechciej zażądać od wójta mojej gminy, aby pozostałą
 41 4 |        zawołał doktór, odwracając się od niego i uciekając do pokoiku.~
 42 5 |              mię najbardziej. Chodząc od okna do okna oddawałem się
 43 5 |             przydeptanej a oblepionej od dołu warstwą zeschłego błota
 44 5 |   przerzedziły się już znacznie - nie od nawału myśli zapewne, nie
 45 5 |           poczerwieniał odrobinkę nic od "szpagatówki" nawet, lecz
 46 5 |            nawet, lecz tak oto - może od "chlipania" w sekrecie przed
 47 5 |      kiedykolwiek stanik, połyskujący od stwardniałej warstwy wylanych
 48 5 |   socjologowie i statystycy francuscy od płci pięknej ich francuskiej
 49 5 |      bezwładnie leżącą na rękach. Nie od razu usłyszał moje powitanie,
 50 5 |            wywołałem żonę i mówię jej od razu - tak i tak... Tu stała,
 51 5 |               tu coś aż dusić zaczęło od tej cichości; szedłem drogą
 52 6 |           rządca trzydzieści kopiejek od wyrzucenia sążnia kubicznego
 53 6 |              nogi cierpną i drętwieją od zanurzania ich w szlamie -
 54 6 |               po trzydzieści kopiejek od kubika wydało się znienacka
 55 6 |              że nie każdy się złakomi od świtu do nocy w błocie gmerać,
 56 6 |              pojął ze sobą do roboty.~Od tego czasu - na małym dniu -
 57 6 |            same dwa kubiki wyrzucają, od rannego brzasku do szczerej
 58 6 |             na wodach blask przygasa, od stojących przed zorzą świerków
 59 6 |               to pniaki, to kamienie. Od tych punktów świecących
 60 6 |       przypomina jej się jej dziecko. Od południa go nie widziała:
 61 6 |             polecę?~- Ej... - mruknął od niechcenia.~Zna ona jego
 62 6 |               zrzucił z ramion szelkę od taczek, zbliżył się do żony
 63 7 |      odczytywać imiona mężów zgasłych od dawna...~Ile razy podmuch
 64 7 |            ławkach i, ocierając mokre od łez twarze, kiwały żałośnie
 65 8 |                         Po Sedanie~...Od sześciu dni cały szwadron
 66 8 |               i piaskach. Nogi puchły od ran - ten i ów zostawał
 67 8 |         straszna potrzeba, silniejsza od obawy śmierci, zwaliła nas
 68 8 |             drodze szpilkę by znalazł od płonącego, strasznego pożaru.~
 69 9 |                        Złe przeczucie~Od godziny już ziewałem na
 70 9 |              rodzaju ataki? - Miał... od trzynastu lat na serce chory;
 71 9 |          odciskach, tłumne odpychanie od drzwi wchodowych szwajcara,
 72 9 |         gardle. Twarz blondyna drgała od czasu do czasu kurczowo
 73 10|         wielkich rosochatych głowach. Od jednej do drugiej szedł,
 74 11|       Niedźwiedziem z Gaster. W tyle, od szczytu w linii niemal prostej
 75 11|           wycięcie szerokie i zupełne od brwi aż po szyję. Zniosła
 76 11|           Owego dnia Rudolf był senny od rana, toteż nie wychylając
 77 11|            czele, dla zebrania daniny od pastuchów, których w taki
 78 11|             tej dziewki. Odwrócił się od niej i wahał przez chwilę.
 79 11|            odwiązał nieznacznie linkę od siodła, koniec jej cisnął
 80 11|            siodło i pojechał do domu.~Od tego dnia spochmurniał.
 81 11| cudzołożnikiem. Przychodzą tu do mnie od dawna ludzie ze skargą na
 82 11|           skargą na ciebie. Odbierasz od nich nie tylko podatek,
 83 11|            posłuszeństwa, odłączę cię od społeczeństwa szlachty,
 84 11|              Tum aż zaszedł uciekając od waszych zbrodni, zbóje i
 85 11|       przyszedłem tutaj, ażeby bronić od was tych, których okradacie.
 86 11|              Rudolf nie odejmując ust od nogi starca. - Wstań i pójdź! -
 87 12|              pisaniny było moją manią od dzieciństwa - że to Rafał
 88 12|            szczycie Łysicy, osędziałe od mchów, utkane paprocią i
 89 12|       kwieciem, że kwarzec świetlisty od miki i połyskliwy od górskiego
 90 12|       świetlisty od miki i połyskliwy od górskiego kryształu, co
 91 12|      przydrożnej austerii czarne były od kul i podziurawione jak
 92 12|            Godne Święta malują wapnem od góry do dołu tak porządnie
 93 12|    czterdzieści groszy wypełniła sobą od deski do deski - widniały
 94 12|           brązową w dłoni, z południa od strony Wiślan czy z północy
 95 12|           strony Wiślan czy z północy od strony Mazowszam przyszedł
 96 12|           obłe, potężne pnie, podarte od przepęknięć i okapane obarami
 97 12|              największe nawet święta, od pokarmów mięsnych, niełatwo
 98 12|                nisko, u kolan Boga - "Od powietrza, głodu, ognia
 99 12|         prosimy..."~Nie wyprosili się od wojny! Przyszła sroga i
100 12|             wieżę w dolinie fiołkowej od lasów, co z dala i z bliska
101 13|               zarznął się w rozmiękłe od ulewy pastwisko i w oczach,
102 13|               domami poprzewiercanymi od pocisków i cmentarną pustką,
103 13|          wsiach tylko w okresie czasu od roku 1891 do 1901 wzrosła
104 13|             roku 1891 do 1901 wzrosła od 13,2% do 17,2% ludności
105 13|              są przykute, gdyż odejść od niej nie mogą nigdzie, w
106 13|              zostało hasło nie niższe od bolszewickiego, lecz wyższe,
107 13|         uderzyli w wojska najeźdźców. Od krańca ziemi polskiej do
108 13|         czerwoną, stały stokroć wyżej od praw, ukutych w ciasnym
109 13|         stanie, powinien się rozlegać od krańca do krańca okrzyk
110 13|               udzielał. I odwraca się od nas Kaszuba. Nie jesteśmy
111 13|          Feliks Dzierżyński, pomazany od stóp do głów krwią ludzką,
112 13|              Nawet do biednego sznura od polskiego złotego rogu nie
113 13|               nową, nową pieśń życia, od której rozradują się kości