Part

  1 1 |             Ponura jesień zwarzyła już i wytruła w trawach i chwastach
  2 1 |           zagonów.~Przez dwie noce już czuwał i trzeci dzień wciąż
  3 1 |          wyminął. Ale nie takie to już były czasy... Jeżeli kto
  4 1 |            jak chłostą. Teraz, gdy już wszystko runęło na łeb w
  5 1 |       coraz straszliwiej bolesny i już prawic szalony...~Gdy tak
  6 1 |         nędzy. W kieszeni nie miał już ani okruszyny chleba i ani
  7 1 |           skoczy. Winrych, patrząc już na to zjawisko, nie mógł
  8 1 |      oddziałem, który zanurzył się już we mgłę i szarugę. Dowódca
  9 1 |         spotkanie obłoków ciągnęły już stadami, już pojedynczo
 10 1 |      obłoków ciągnęły już stadami, już pojedynczo kruki i wrony.
 11 1 |   Wyciągnąć jej dla wielkiego bólu już nie usiłował. Obnażona kość
 12 1 |          Wyrzekłszy ostatnie amen, już z błyskiem pożądliwości
 13 1 |      począł szukać trzosa. Nic tam już nie znalazł. Obdarł tedy
 14 2 |          słup i czarna fala goniła już po ich powierzchni falę
 15 2 |      sprawiały.~- Gdzieś ja ciebie już widziałem, dziadu... Zezem
 16 2 |        widzisz, stary, dawno ja to już słyszałem, dawno... Służył
 17 2 |         jagódki, rybki i raki - to już przecie niczyje, ludzkie,
 18 3 |       koleżkowie kpinkowali, że ja już w łonie matki, w randze
 19 3 |            niedojda mruknął:~- Tam już napisałem... Należy wziąć
 20 3 |            i niemczykowie wszystko już wynaleźli, zatkali wszystkie
 21 3 |     skostniałym badylom ciepło, że już żaden wróbel nie zmarznie,
 22 3 |            jak kania. Nie męczą go już teraz fantastyczne, bezprzedmiotowe
 23 3 |       jeżeli kto raz utraci wątek, już go niepodobna pochwycić -
 24 3 |            z mojej krwi. I nic się już nie zdarzy w tym plugawym
 25 3 |           nędznej śmierci... Nigdy juź nie pomacam rękami jego
 26 3 |           studiów, posąg nasz miał już kilkadziesiąt tysięcy rubli
 27 3 |           kuzynów, z których każdy już po tygodniu operowania pod
 28 3 |            Cedzyna" ...albo: "tyle już razy mówiłem panu Cedzynie"...
 29 3 |            niegdyś...~- Cóż znowu? Już pana wyleli. Cha, cha!...
 30 3 |          warg - wymówił:~- Żeby to już raz, do cholery... umrzeć...~
 31 3 |            trzeźwej myśli:~Żeby to już raz...~Stukanie w szybę
 32 3 |            własne męskie serce, co już złudzeń przebolało tyle,
 33 3 |        pobliżu drzwiczek tliła się już zaledwie kupka węgli. Wiotka,
 34 3 |          jeszcze cięższa... Kap! - już wisi na wąsie. Starowina
 35 3 |          taka twoja wola. Tylko mi już, przez litość, nie każ podziwiać
 36 3 |           wolno, nie mając żadnego już zamiaru ani wiadomości o
 37 4 |           o której mówię, zjedzony już był przez Obrzydłówek wraz
 38 4 |            Nie wiadomo dlaczego... Już po upływie roku doktór poczuł,
 39 4 |             leczył myśląc -me miał już jednak nikt z całej jego
 40 4 |        przepędzania czasu, nie był już zdolnym. Za żadną cenę nie
 41 4 |     kulturze.~Wówczas to nie tylko już energia ulegała zniszczeniu -
 42 4 |       opanowywała go z dawną siłą. Już podczas jakiejś szesnastej
 43 4 |         odpowiedzi.~Głos ten ledwo już można było dosłyszeć w wichrze.
 44 4 |         Doktór poczuł, że nie jadą już po drodze; sanie posuwały
 45 4 |         chora?~- Pokłada się to ta już ze dwie niedziele, a teraz
 46 4 |     chudziątko... służby, powiada, już nie znajdziecie, babko,
 47 4 |         obudzić - nie ucieczesz mi już... prawda? nigdy... moją
 48 4 |          leniwo, lecz upłynęło ich już od wyjazdu posłańca więcej
 49 4 |        klękających dokoła ubranego już trupa, dzieci modlące się "
 50 4 |      Ostatnie wyrazy nieczytelnymi już były pisane kreskami. Nie
 51 4 |       przyszedłem rano... panienka już wtedy...~- Kłamiesz!~Chłopiec
 52 4 |        pięknymi frazesami, co było już ulgą znaczną. Kazał zajechać...~
 53 5 |           nawet nic wyjeżdżało się już nigdzie, ponieważ dalej
 54 5 |          jedenastej posłaniec stał już zawsze na progu o tej porze
 55 5 |            czołem przerzedziły się już znacznie - nie od nawału
 56 5 |           mawiał przedstawiając mi już to Stasia, już Jasia, Wacia,
 57 5 |   przedstawiając mi już to Stasia, już Jasia, Wacia, Kazię, Manię,
 58 5 |  stwardniałej warstwy wylanych nań już w odległej przeszłości płynów
 59 5 |       targach przerobić ufarbowany już na granatowo. stary surdut
 60 5 |           syberynowy na mundur, że już pewien poczciwy mieszczanin,
 61 6 |           Walek puste przyciągnie, już drugie naładowane; - szlę
 62 6 |     zupełnie.~W nizinie zsiada się już mrok gęsty i pociąga chłód
 63 6 |         skacze jak łasica, wyczuwa już prawie ból, gdy boso biec
 64 6 |       skatuje - a to i cóż: to tam już potem...~Skoro jednak Walek
 65 6 |       błoto cztery razy szybciej - już nie mięśniami, nie z chłopską
 66 7 |           śmierci namedytowały się już ciotki i kumoszki, naszeptały
 67 7 |       gromnic.~Organista wyśpiewał już Dies illa..., wypadało śpiewać "
 68 7 |           nastąpił drugi, bardziej już twardy, lecz jakby rozbity,
 69 7 |            krople łez. Nie śpiewał już, ale oddawał się szalonemu
 70 8 |          do nieprzyjaciół, których już prawdopodobnie nie było...~
 71 9 |          Złe przeczucie~Od godziny już ziewałem na dworcu kolejowym,
 72 9 |              ja wiem... może nawet już...~- Dajże pokój! Czy ojciec
 73 10|         zarysów. Pola okrywały się już ciemnoszmaragdowym puchem
 74 11|        błyskał na słońcu padającym już między drzewa, długi miecz
 75 11|     siklawą w głębokie rozpadliny.~Już kilkanaście dni baron z
 76 11|            izbie swego zamku. Dość już długo padały były deszcze
 77 11|           Po chwili rycerz widział już tylko ślad jej stóp na mokrym
 78 11|         łysiny górskie o pożółkłej już trawie, a z nich widać było
 79 11|            wielkie turnie. Wyszedł już był z chmur Glarnisch ze
 80 12| dzieciństwa i młodości - choć tyle już lat nie dano mi go słyszeć
 81 12|      dalekie siostrzyce. Nie ja to już, człowiek dzisiejszy, wciągam
 82 12|       pyłem - lecz ktoś inny, kogo już dawno nie ma, młodzieniec,
 83 12|      Katarzyny.~Układałem dramaty, już wówczas niesceniczne i chybione,
 84 12|             zamek ich zardzewiał i już nie spaja połowic. Wiatr,
 85 12|          jestem na szczycie! Widzę już mój kres i mój cel: rodzinny
 86 12|            z rozmachem w dół. Otom już u granicy naszych pól.~Widzę
 87 12|             na skraju lasów, gdzie już do puszczy docierają z dawna
 88 12|      święty krzyż na Lysiec, gdzie już król polski imieniem Mieczysław
 89 12|      bezbronnych pątników. Ciążyła już nad jego samowolą mocna
 90 12|        pamięć o nich wygasła i gdy już nikt nie wie, nie pamięta,
 91 12|         stela. Toteż, gdy nie było już dlań powrotu, uciekał w
 92 12|            starej mowy. Istniał-li już wtedy kościołek ku czci
 93 13|         oczy całego świata. Miałem już był zaszczyt poznać tę drogę
 94 13|       utrudniały dalszą drogę, gdy już stanęliśmy znowu na bitym
 95 13|          Radzymina posunęliśmy się już żywiej do Wyszkowa. Zbliżając
 96 13|          dokładności. Zresztą tyle już razy o tych rzeczach pisano!
 97 13|      uszkodziła i uniosła, a które już nigdy ludzkich oczu cieszyć
 98 13|    przystoi. Jeżeli jaki strój, to już chyba okrągła, aksamitna
 99 13|     prędzej mu będzie pasowała. Tę już do końca życia nosić mu
100 13|         Nie może ona być dla niego już nigdy domem, ni miejscem
101 13|     polskiej nie ma dla tych ludzi już ani tyle miejsca, ile zajmą