Part

 1 1 |      wyciągniesz. Spracowałem się. Pan Jezus miłosierny pobłogosławił
 2 2 |            mnie przyszedł... Jakby Pan Bóg na niebie byli, jakby
 3 3 |     uniwersytetów angielskich. Ten pan, porzuciwszy katedrę, urządził
 4 3 |         stawu wiatr zaniesie... "~~Pan Dominik odrzuca list ze
 5 3 |         pracować - odpowiada sobie pan Cedzyna - jeśli ktoś nie
 6 3 |        wszystko straciłem - szepce pan Dominik ściskając sobie
 7 3 |        żałosną swoją skargę.~* * *~Pan Teodor Bijakowski ( vel
 8 3 |            pozytywnego oblubieńca. Pan Teodor zrozumiał jeszcze
 9 3 |         stronic z dzieła Buckle'a.~Pan Teodor urodził się w mieście
10 3 |         południowym wybrzeżu Krymu pan Teodor posiadał wytworną
11 3 |           krzewów. Zdawało się, że pan Teodor do końca życia będzie
12 3 |            budować drogę żelazną - pan Teodor zjawił się i wziął
13 3 |        honoru - myślał. - Ja i tak pan, a tyś i tak cham!...~Miał
14 3 |           Dziwna rzecz! - zauważył pan Dominik.~Inżynier zeszedł
15 3 |          porze... panie Cedzyna...~Pan Dominik pokiwał melancholijnie
16 3 |    tutejszym panem - mówił do niej pan Cedzyna. - Mamy do pana
17 3 |            Słyszysz? Jest ten wasz pan? można go widzieć?~- Pana
18 3 |          należy... i cóż z tego?~- Pan z niej żadnego zysku nie
19 3 |       ciągnąć z takiej góry? Kpisz pan czy co? - Pastwisko pewnie -
20 3 |         Pastwisko pewnie - wtrącił pan Cedzyna nieśmiało.~- Jakie
21 3 |           dla trznadli... chciałeś pan chyba powiedzieć. Ale co
22 3 |   wybierania gliny. Czy zgadza się pan?~- Kamień? A prawda... Owszem,
23 3 |       przyjemnością.~- I co by też pan żądał?~Polichnowicz zaczął
24 3 |    trznadli... Cha!... cha!... wie pan, co...~- Nie siedmset, lecz
25 3 |             lecz ośmset rubli! Mów pan, co dajesz! Nie lubię, gdy
26 3 |          spoważniał i nadął się.~- Pan sądzisz, że masz z frajerem
27 3 |    bynajmniej nie tłusta... Znajdź pan tu w okolicy taką glinę
28 3 |            do wyjścia.~- No... cóż pan dajesz?... niech słyszę.~-
29 3 |          nie więcej nad sto rubli. Pan Polichnowicz wpadł w głęboką
30 3 |            głęboką zadumę.~- Dawaj pan na rękę dwieście rubli...
31 3 |            No, to trudno... Dajesz pan sto pięćdziesiąt?... Inżynier
32 3 |            z sąsiedniego pokoju. - Pan będzie częstował, a ja nie
33 3 |         dwie ręce... jest świadek, pan Cedzyna...~- Pan Cedzyna! -
34 3 |          świadek, pan Cedzyna...~- Pan Cedzyna! - zawołał młody
35 3 |      gościa ognistym spojrzeniem - pan Cedzyna z Kozikowa?~- Tak,
36 3 |      pogrom na ziemiaństwo! Koleje pan dobrodziej teraz budujesz?...~-
37 3 |              odpowiedział skromnie pan Dominik.~- Phy!... a no,
38 3 |            Gdzież tu i jakie płody pan zmieniasz? Tu żadnych płodów
39 3 |         bobik?~- No i bierzesz się pan do krytykowania! Widzisz
40 3 |           do krytykowania! Widzisz pan ten pas zielony?~- Cóż panu
41 3 |            żyto po życie... Chłopu pan pozwól tylko, to panu na
42 3 | przechodziły wszelkie granice.~Ten pan inżynier wie dobrze - myślał
43 3 |           szlachcic - co wart jest pan Cedzyna. Wie, że to nie
44 3 |           nad całą produkcją objął pan Dominik Cedzyna, osadzony
45 3 |         polegli w boju z przyrodą.~Pan Dominik zasnął dopiero nad
46 3 |          śniegu i rozmów ludzkich. Pan Cedzyna się ocknął i ciężkim
47 3 |       naręczem drew palić w piecu. Pan Dominik nie poruszył się.
48 3 |       nieznany głos zawołał: - Czy pan Dominik Cedzyna jest w domu?~
49 3 |        przyjść do słowa. Nareszcie pan Dominik oprzytomniał. -
50 3 |         sofę z wierzchem ruchomym.~Pan Dominik rozpostarł na niej
51 3 |       Panie, nie jestem godzien...~Pan Dominik powrócił na paluszkach,
52 3 |        różowe, pełzające iskierki. Pan Dominik przypatrywał się
53 3 |          do żadnej Anglii - myślał pan Piotr. -Nie nas brać na
54 3 |      godzinie pierwszej z południa pan Dominik powracał z powiatowego
55 3 |           wasągiem... W domu czeka pan doktór Piotr Cedzyna! Cha,
56 3 |           Ciekawa historia - myśli pan Dominik - czy Piotrek zrobił
57 3 |           się przed gankiem dworu. Pan Cedzyna wylazł ze sanek
58 3 |           głowa boli! - zakrzyknął pan Dominik.~- Ale gdzież tam! -
59 3 |       objęcia tego miejsca w Hull.~Pan Dominik nic nie rzekł. Nie
60 3 |           jedną śpiewką: "Produkuj pan taniej... a co na tym osiągniesz,
61 3 |          ty naprawdę?... - zapytał pan Dominik. - Tak, ojcze.~-
62 3 |      durniu! - krzyknął grubiańsko pan Dominik w przystępie wściekłego
63 3 |           roztrącał i przewiercał. Pan Dominik począł iść ku dworcowi
64 3 |            niebezpieczeństwie. Gdy pan Cedzyna był na połowie drogi,
65 3 |       górze na przełaj przez pole.~Pan Dominik patrzał za nim ciągle,
66 5 |          panu Ignacemu i czekałem. Pan Ignacy był jedynym dygnitarzem
67 5 |           z łez... Uczuciowcem był pan Ignacy, egzaltował się jak
68 5 |         których pióro się wzdryga. Pan Ignacy był ojcem dziewięciorga
69 5 |      przepierzeniem żadnego głosu. Pan Ignacy siedział przy stoliku
70 5 |          uciekła i basta... Daj mi pan pokój. ~- Z gachem uciekła?~-
71 5 |            stole stearyny. - Widzi pan, ja...~I umilkł uśmiechnąwszy
72 5 |           i tak... Tu stała, gdzie pan teraz - to, mówię panu,
73 7 |           nabożeństwie pasa bydło. Pan Wiewiórski zapewniał mię
74 7 |            nachylił mi się do ucha pan Wiewiórski i szeptał:~-
75 7 |       dobrodzieja, ten, którego tu pan dobrodziej widzi, nicpoń,
76 11|      koniem szedł bosy i bezbronny pan na Műrtschensteinie, zdążając
77 13|            sprawę z ich przebiegu. Pan Jusserand troskliwie notował