Part

 1 1 |        kamieniem ciskały ku ziemi. Nad padliną w polu leżącą ptactwo
 2 1 |             Krzyk ten rozlegał się nad pustą okolicą i ginął w
 3 1 |         trupie. Stanąwszy wreszcie nad zwłokami Winrycha, począł
 4 1 |         dziur zaciągnął włościanin nad wieczorem trupa powstańca
 5 1 |      jesiennego zmroku przeleciało nad ziemią rozpaczliwe końskie
 6 1 |      Winrycha i rżał.~Trzepały się nad tym żywym trupem, wzlatywały,
 7 2 |        same rokiciny, wikle i sity nad błotami, dalekie wydmuchy
 8 2 |         ścieżka szła wzdłuż rzeki, nad którą zwieszały się gęste
 9 2 |       sięgający aż owych wydmuchów nad brzegiem Bugu. Maleńkie
10 2 |           zawołałem pochylając się nad nim.~Szybko podniósł głowę
11 3 |       rzecz... mgły... Miasto Hull nad morzem. Jeżeli brak panu
12 3 |           w wełnianych skarpetkach nad morze, aż do miasta Hull?
13 3 |           można pracować nie tylko nad zdobyciem nowych wiadomości,
14 3 |            zdarzenia, puściłem się nad jezioro. Nie pamiętam, kiedy
15 3 |     żałośnie krakały mewy szybując nad samą wodą.~A więc jadę -
16 3 |   Angielczyków ziemnowodnych, jadę nad morze, nad dalekie i nieznane
17 3 |     ziemnowodnych, jadę nad morze, nad dalekie i nieznane morze...
18 3 |            ze skorupy i zaczerniał nad białym widnokręgiem jak
19 3 |      ciepły, migał się i przewalał nad równinami, a trząsł i połyskiwał
20 3 |   równinami, a trząsł i połyskiwał nad wzgórzem.~~Stado wróbli
21 3 |           siebie... Gdym tedy stał nad brzegiem jeziora, było mi
22 3 |          zasmucił ojca, bo wisiało nad nim twarde i mocne, niepisane
23 3 |            każdym razie nie więcej nad sto rubli. Pan Polichnowicz
24 3 |          mgły snopy iskier. Długa, nad przepaścią zawieszona ława
25 3 |         przybyłych. Zwierzchnictwo nad całą produkcją objął pan
26 3 |         Pan Dominik zasnął dopiero nad ranem. Nie był to posilny
27 3 |    nieujęta, wisiała w postaci snu nad znękaną jego duszą. Śniło
28 3 |        zegar. Wahadło kołysało się nad samą jego głową. Kiedy pomykało
29 3 |      Melodia jego szeptu unosi się nad rozmarzoną głową śpiącego
30 3 |         pyłki mrozu, kołyszące się nad twardymi jak kamień pokładami
31 3 |          no waćpan, mości chemiku, nad prowentowym kałkułem, pododawaj
32 3 | skrupulatnie przychód i rozchód...~Nad wieczorem dopiero skończył
33 3 |            się zamyka wieko trumny nad drogimi zwłokami.~Stary
34 3 |            na tej okrutnej drodze. Nad każdym z tych śladów zatrzymywał
35 3 | zatrzymywał się, macał go laską... Nad każdym z piersi jego wydzierał
36 3 |         żałosnego skomlenia wiatru nad mogiłami cmentarza. ~--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------~
37 4 |        rozumie się, bez majeranku, nad takimże prosięciem nadzianym
38 4 |          niewidoczna, a dolegająca nad wyraz, niby ranka nad próchniejącą
39 4 |   dolegająca nad wyraz, niby ranka nad próchniejącą kością.~Doktór
40 4 |          masą ludu rozczarowało go nad wyraz: jego prośby, namowy,
41 4 |      skonstatował, że ów płomyczek nad jego głową, z którym tu
42 4 |          kolorytem, który ciemniał nad lasem. Grudki zbitego śniegu
43 4 |           mu chininy; nachylał się nad chorą, badał ją jeszcze.
44 4 |            Pragę. Nie miała więcej nad siedmnaście lat, a wyglądała
45 4 |         nareszcie Fizykę dla ludu, nad którą tyle nałamałyśmy sobie
46 4 |           zajechać...~Pochylił się nad trupem Stasi i szeptał na
47 5 |         Miękkie, bladopłowe włoski nad jego czołem przerzedziły
48 5 |         spódnicę. Nie miała więcej nad lat trzydzieści, musiała
49 5 |             mówiłem pochylając się nad nim. - A nic... - odpowiedział
50 5 |            miejscu:~- Przyjechałem nad ranem, wywołałem żonę i
51 6 |       nieruchomą warstwą nawisłego nad daleką widownią. Odblaski
52 6 |          polach z kijkiem i często nad błotami stawał, w nosie
53 6 |          nicość, kiedy rozlewa się nad powierzchnią gruntu szara
54 6 | namysłu-zabije czy nie zabije.~Ale nad bojaźnią kary góruje niecierpliwa
55 6 |         wysoko, zawlekły szuwary i nad szczytem olszyn murem nieruchomym
56 7 |    nabożeństwo żałobne, odprawiane nad trumną młodej dziewczyny,
57 7 |         zmarłej niespodziewanie...~Nad przyczyną tej dziwnej śmierci
58 8 |       daleką odległość, dopadliśmy nad wieczorem folwarczku ukrytego
59 10|           gliny, zwieszających się nad nią z groźbą i szyderstwem -
60 11|           nie pękła - toteż Rudolf nad cudnej roboty mediolańskie
61 11|       nienawiść i męstwo wychowane nad przepaściami. Podniecany
62 11|         znowu ku szczytowi. Zwisły nad nią leszczyny i ocieniały
63 11|       Recho.~Gdy słońce wzbiło się nad wysokie szczyty, pustelnik
64 12|           na ramieniu, nachyla się nad burzliwą, kipiącą wieczyście
65 12|          pieśniach. Tamten siaduje nad brzegiem wartkiego strumienia,
66 12|            dół popławach. Soczyste nad nim trawy, kaliny, tarki,
67 12|  bezbronnych pątników. Ciążyła już nad jego samowolą mocna ręka
68 12|            a trzeci jeszcze niżej, nad potokiem zarośniętym tarniną,
69 12|      lekarstwa na posępnicę i żal. Nad jego chatą ciemnozielona
70 12|          Nieśmiertelny -zmiłuj się nad nami!" - gdy ją ze siebie
71 12|            ponad górami wysokimi i nad niskością chałup.~Przychodziły
72 12|            serce lasów! Przeminęły nad tobą czasy złe, zlane ludzką
73 13|           prawda, sprawującego swą nad nami władzę i, jak dotychczas,
74 13|         nasi poprzednicy we władzy nad nim-Moskale i Niemcy - ujął