Part

 1 1 |             Borycki (bardziej znany pod przybranym nazwiskiem Szymona
 2 1 |         rajgórskich i skierował się pod Nasielsk, na szerokie płaszczyzny.
 3 1 |         byłego prezesa najweselszej pod księżycem konfraterni tak
 4 1 |             a na drabiniastym wozie pod trochą olszowego chrustu,
 5 1 |             jakby ktoś zagiął palec pod żyłę krwionośną w jego piersiach
 6 1 |             kształtach dziwacznych. Pod wiatr i jakby na spotkanie
 7 1 |           dłonią od blasku, patrzał pod zachód słońca.~Na tle zorzy
 8 2 |          śpilkę się łapie, śliw się pod kamykami pluskają, tłuste
 9 2 |          nią cień padł znienacka.~- Pod serce ty mnie gryziesz,
10 2 |             serce ty mnie gryziesz, pod serce... - mówił kołysząc
11 2 |           rozerwał tasiemkę koszuli pod szyją i obnażył ramię i
12 2 |             ciało kawałkami leciało pod batem - ja imienia Jego
13 3 |    miesięcznie. Na próżno wynosiłem pod niebiosa moje talenty chemiczne,
14 3 |              nie miał prawa opuścić pod groźbą surowego wyroku naszych
15 3 |          już po tygodniu operowania pod okiem dobroczyńcy chadzał
16 3 | pięćdziesiąt?... Inżynier śmiał się pod wąsem ironicznie.~- Spiszemy
17 3 |           dusza pragnie, mieszkania pod strzechą starego dworu.
18 3 |          Odwieczne kamienie jęczały pod młotami, waliły się całe
19 3 |          oczy dłonią, jakby patrzał pod słońce.~- Nie...~- Ale!
20 3 |     spędzona w wagonie. Drzemie nie pod strzechą ojcowską, lecz
21 3 |  skostniałej ziemi, co głucho stęka pod szynami: - to ja, to ja,
22 3 |           ja... Widzi do tej chwili pod przymkniętymi powiekami
23 3 |           lasek, tylko mały wąwozik pod Zapłociem.~Ciekawa historia -
24 3 |             synem. Obadwaj zamilkli pod wpływem tej zaciętości,
25 3 |           podwórzu nie było nikogo. Pod zachód słońca widać było
26 3 |            Żeromski, Pisma zebrane. Pod red. Z. Golińskiego, t.
27 4 |            zaniedbane zdrowie swoje pod wpływem choćby najzrozumialej
28 4 |            w lesie ciszej będzie... pod samą wieś lasem zajedziemy...~
29 4 |    bezmyślne, podobne do zastygłego pod powiekami płynu, i patrzyła
30 4 |    niemodnej salopce. Niosła zawsze pod pachą jakieś kajety, arkusze
31 4 |       zamknąć powieki i niechaj idą pod nimi te obrazy, które wydzierają
32 4 |         Panna Stanisława przynosiła pod salopką funt cukru, jakiś
33 4 |             nie heblowanych, wiórów pod głowę nasłać. - Nic więcej...
34 4 |     sklejanych, zaszczytnie znanych pod godłem "nieszkodliwych piersiom".
35 5 |             mruczał coś bez przerwy pod nosem, trzymając przed oczami
36 5 |          była, chłód. Położyłem się pod lasem: leżę, a w głowie
37 6 |           na ramiona narzuca i pcha pod górę. Żelazne kółko skrzypi
38 6 |        kieszeni.~Mieli nadzieję, że pod koniec jesieni trzydzieści
39 6 |            wie, jak on umie chwycić pod żebro, zebrać w garść skórę,
40 6 |            W piersiach jej rzężało, pod powiekami migały jaskrawe
41 7 |             dziewczyny, która upada pod ciężarem pracy w skwarne
42 7 |          długiej zgrzebnej koszuli, pod szyją na czerwoną wstążeczkę
43 7 |            trza zadawać, a ten drze pod okna Sroki - mrygać na nieboszczkę,
44 7 |           jak się kołysze łan żytni pod wiatru podmuchem - by spaść
45 8 |           dziedziny wspomnień, a my pod ich nieobecność brnęliśmy
46 8 |             w kępę bzów rosnącą tuż pod oknami. Za bzem ciągnęła
47 10|             zawróciła na prawo. Tuż pod stopami mymi, w głębi wąwozu,
48 10|      wikliną. W maleńkich ogródkach pod oknami chat kwitły georginie.~
49 10|           tam robią?...~Na trawniku pod lipą rozłożyła się niemal
50 11|         miecza, a przecie ani jedna pod nią czaszka nie pękła -
51 11|       wspaniałe oczy i krew kipiąca pod śniadą skórą zaczęły go
52 11|         Tódi z grzbietem zgarbionym pod brzemieniem wielkiego lodowca -
53 11|            gładko ubitego klepiska, pod ścianą leżał rozłożony wygrabek
54 12|            długich letnich deszczów pod cieniem olchy obwisłej w
55 12|            w nadnidziańskim smugu - pod daszkiem brogu na wilkowskim
56 12|      podłodze, prowadzące do sklepu pod ziemią. Oglądaj każdy, ktoś
57 12|             drugiej" - a niżej, tuż pod tamtym: "Jan Strożecki,
58 12|            na sto łokci wybiegające pod niebo. Krzywymi pazurami
59 12|         smycze. Z rękoma założonymi pod głowę, z nogami w skórzniach
60 12|              co teraz wdarły się aż pod szczyt Radostowej i na samą
61 13|      wydobywano z błota i podsuwano pod nie deski, aż cały samochód
62 13|         niekonsekwencjo wszystkiego pod utwierdzeniem! O, śmieszności
63 13|             z roku 1914, opracowany pod kierunkiem Władysława Grabskiego,
64 13|      czyjekolwiek winy i, jak Grecy pod Maratonem, zniweczyliśmy
65 13|           co wytrysła na polu bitwy pod Warszawą z serca bohatera
66 13|           prowadzonych przy stole i pod jabłoniami cienistego sadu.