Part

 1 1 |         wymówił:~- Nie zabijajcie mnie...~Zerwali się w skok z
 2 1 |          miłosierny pobłogosławił mnie grzesznemu... Może i nikt
 3 2 |           oczami wpatrywał się we mnie.~- Widzicie przecie, panulu,
 4 2 |       Mówiąc to, wpatrywał się we mnie uparcie, zawzięcie, jakoś
 5 2 |       dziadu... Zezem spojrzał na mnie i rzekł:~- Dużo ja się po
 6 2 |      dzieci. Chłopiec jeden był u mnie rześki jak ten źrebiec,
 7 2 |             Wywieźli?~- Coś ty na mnie ustygujesz, panulu - Moskalik
 8 2 |            bracie...~Popatrzył na mnie - i sposępniała nagle ta
 9 2 |         znienacka.~- Pod serce ty mnie gryziesz, pod serce... -
10 2 |      człowiek pluje - ot jak... U mnie żyto rosło kłosiste, wysokie,
11 2 |        rosło kłosiste, wysokie, u mnie bułanki dwa rżały, u mnie
12 2 |         mnie bułanki dwa rżały, u mnie krów pięć, u mnie... hej! -
13 2 |        rżały, u mnie krów pięć, u mnie... hej! - Moskaliki, wy
14 2 |           barbarzyńcę...~Słuchali mnie uważnie, ze ściągniętymi
15 2 |         temu Panu Jezusowi - a na mnie on nie wejrzał, a na cały
16 2 |       krzyżem i piersi odkrył. Ze mnie ciało kawałkami leciało
17 2 |        leżał po całych nocach, na mnie żołdactwo pluło, grunt mój
18 2 |          w nocy rozum i statek na mnie przyszedł... Jakby Pan Bóg
19 3 |           trzema tygodniami prosi mnie do siebie profesor i daje
20 3 |     zawsze! Głos starości woła na mnie o ducha i krew, a ja jestem
21 3 |    powiewy obawy.~- On zupełnie o mnie zapomni - szepce zbielałymi
22 3 |  zbielałymi wargami. - Ani razu o mnie nie pomyśli... Ale co..
23 3 |       kulawe krzesła gościom. - U mnie tu cokolwiek po kawalersku,
24 3 |          Świńska Krzywda"? no, do mnie należy... i cóż z tego?~-
25 3 |       drzwi, kpie jeden, i tyle u mnie zarobisz...~Piesek znowu
26 3 |          Niespodziewany cymbał ze mnie starego! Malec jechał tyli
27 3 |           wyczytałem, że cięży na mnie dług, który muszę zapłacić
28 3 |          interesie doniosłego dla mnie znaczenia. Przed czterema
29 3 |       Synku kochany... nie chciej mnie aby rpbić złodziejem. Jeżeli
30 3 |           się parchami... Toteż i mnie dobrze, pókim czysty...~
31 4 |      sześć godzin, dostaniesz ode mnie dwadzieścia pięć, trzydzieści
32 4 |           znajdziecie, babko, a u mnie ta roboty niewiele... aby
33 4 |           gminy, aby pozostałą po mnie spuściznę książkową na ręce
34 4 |        niech przepisze; on to dla mnie zrobi. Ach, co za smutek!...
35 4 |     Spencerem moim, gdyż pustki u mnie w szkatule. Sobie na pamiątkę
36 4 |          ja tu chcę?... Nic tu po mnie, nie mam prawa! Obejmowała
37 5 |           dnie czerwcowe były dla mnie jakimiś olbrzymimi mirami
38 5 |           głowę i obejrzał się na mnie przez ramię - poznałem,
39 5 | przeciągał. Potem odwrócił się do mnie, spojrzał wzrokiem zabitym,
40 5 |           Kilka razy spoglądał na mnie ze strasznym smutkiem, z
41 5 |           miałem rozpadać, kto na mnie wejrzał? Na moją nędzę?...~
42 5 |        mię tak ściskało, jakby we mnie jakiś człowiek wrzeszczał.
43 5 |         bochenek chleba i szła do mnie. Tom się jej u nóg włóczył,
44 7 | przyzwyczajonym być trzeba. Co do mnie, lubię te posępne, dysonansowe
45 7 |           letnie południe.~Oprócz mnie i pana Anzelma obecny jest
46 8 |       zbudziłem się pierwszy, gdy mnie dym zakrztusił. Przysiadłem
47 8 |          sięgał do bagnetu, ażeby mnie przebić, i padał bezwładny.
48 8 |       drżąc cały, choć spadały na mnie ogniste wiechcie palącej
49 8 |            ścierpłem! Naprzeciwko mnie szła rozwiniętym szeregiem
50 8 |       płomienie - lecz że szli na mnie bystrym kłusem, coś we mnie
51 8 |       mnie bystrym kłusem, coś we mnie prysnęło. Na twarze wrogów,
52 8 |         padł. Oficer wyciągnął ku mnie pałasz, mignął nim, pochylił
53 8 |          lufę bagnet. Skoczyło do mnie z wrzaskiem ze dwudziestu
54 11|  cudzołożnikiem. Przychodzą tu do mnie od dawna ludzie ze skargą
55 11|        jak wczoraj przychodził do mnie ze skargą na ciebie cały
56 11|  rozszarpany jako niewierny!~- Ty mnie przeklniesz? Ty mnie? -
57 11|           Ty mnie przeklniesz? Ty mnie? - wołał Rudolf trupio blady. -
58 11|       okradacie. Patrz zresztą na mnie! Oniemiały rycerz spojrzał
59 12|    przypadającym i odchodzącym, a mnie o tym przez całe moje nędzne
60 12|       chyżo i pewnie, wmawiają we mnie, że zburzyszcze na szczycie
61 12|       przestrzeni była i jest dla mnie odległość różnych miejsc
62 13|           Petzold, zwracał się do mnie z prośbą o prawo wydania
63 13|         mej obecności, sprawia na mnie obmierzłe wrażenie duszności