Part

 1 1 |           na każde zapotrzebowanie. Ten ostatni przychodził zazwyczaj
 2 1 |          plemię morderców!...~Krzyk ten rozlegał się nad pustą okolicą
 3 2 |           dojrzewające zioła i cały ten dziwnie wonny, nieujęty
 4 2 |         jeden był u mnie rześki jak ten źrebiec, drugi maleńki,
 5 3 |            chwili wydostania się na ten padół rachunku różniczkowego,
 6 3 |          uniwersytetów angielskich. Ten pan, porzuciwszy katedrę,
 7 3 |            na jego łysy czerep, gdy ten stary niedojda mruknął:~-
 8 3 |              Czy też Ojciec pamięta ten wydmuch piaszczysty za naszym
 9 3 |             nie pracował dla niego. Ten ktoś-któż to jest? -Ojciec.
10 3 |            tej drogi leży nie tylko ten skarb, ale i szczęście ducha.
11 3 |            został. Dziwnie wyglądał ten elegancki, wyprostowany
12 3 |          trzeba być mazgajem, panie ten... panie Cedzyna".~Twarz
13 3 |             tyś i tak cham!...~Miał ten człowiek jedną tylko pociechę
14 3 |            Dominika Cedzyny. Jeżeli ten list upragniony otrzymał,
15 3 | zaciekawiony do żywego bourgeois. - Ten obywatel wyprowadza się
16 3 |            kamień... Słyszysz? Jest ten wasz pan? można go widzieć?~-
17 3 |            no, cóż robić!... piszmy ten kontrakt. Będzie przynajmniej
18 3 |           krytykowania! Widzisz pan ten pas zielony?~- Cóż panu
19 3 |      przechodziły wszelkie granice.~Ten pan inżynier wie dobrze -
20 3 |       człowiek nieznany, byleby nie ten parobek w cuchnącym kożuchu.~-
21 3 |             ta chwila, co przemija, ten ułamek czasu, co trwa między
22 3 |     edukację i nie ojcu mam zwrócić ten dług gorzki i straszny...~
23 3 |            daleki świst lokomotywy. Ten dźwięk sprawił mu taki ból
24 4 |        bezwiednie wyczuwaną trwogę. Ten właśnie nastrój kataralno-melancholijny
25 4 |             doktora, gdy patrzył na ten krajobraz, i pożerała mu
26 4 |           Zmrok zapadał, powlekając ten nagi i surowy obraz pustkowia
27 4 |            chłopsku, z całych sił w ten głuchy, niemy, nieskończony
28 4 |            zamiast odpowiedzi.~Głos ten ledwo już można było dosłyszeć
29 4 |           możecie mi zrobić?~- Jest ten ta samowar... jeno cukru... -
30 4 |        butach i czerwonym szaliku - Ten? - zapytał doktór.~- Powiada,
31 4 |        przed nim gdzieś górą. Obłok ten goniły jego myśli z tęskną
32 4 |         ludzkich: egoizm i - egoizm ten dusząc - kazało naprawdę
33 5 |        trzecia godzina po południu.~Ten właśnie czas osłabiał mię
34 5 |  straszliwie dźwięczał w jej ustach ten wyraz, jak boleśnie mdlały
35 5 |          zacichło.~Jeszcze pamiętam ten głos ostry, krzykliwy, będący
36 6 |           nowy rządca nastał, zaraz ten interes zmiarkował, a że
37 6 |            się, łka... Matka słyszy ten płacz przedziwny, żałosny
38 6 |              aczkolwiek wie, że jej ten zbój nie puści.~- Ady tam
39 6 |            łzy bezmyślnego bólu - w ten gnój zimny i cuchnący. Co
40 7 |         Proszę ja pana dobrodzieja, ten, którego tu pan dobrodziej
41 7 |            Tu bydłu trza zadawać, a ten drze pod okna Sroki - mrygać
42 8 |      piaskach. Nogi puchły od ran - ten i ów zostawał w lesie odpocząć -
43 8 |        rozlegał się trzask, łoskot. Ten i ów z kolegów, których
44 9 |         niepokój. Wiedziałem, że na ten rdzeń nawija się cieniutka
45 11|    trzaskając w strzemię i ostrogę. Ten hełm i miecz byli to starzy
46 11|        niespokojny. Z dnia na dzień ten wstyd zdawał się rozjątrzać,
47 11|            boleśnie. Na nogach miał ten dziadowina drewniane trepy,
48 12|     polskiego rycerza. Jest to może ten sam rycerz, co na żelaznej
49 12|         kościele Świętej Katarzyny. Ten sam to może, którego życie,
50 12|          tym samym jedlanym szumem, ten sam zapach wciągali nozdrzami
51 12|         ażeby jeszcze śpiewały...~W ten to leśny kraj, jeszcze bezludny
52 12|   Wyszukiwali miejsca przy wodzie - ten ci przy źródle burzliwym
53 12|            las trzymał w swym łonie ten rozkwitły wirydarz.~Lecz
54 13|    komisarzami w znaczeniu, jakiego ten wyraz nabrał w opinii ludowej
55 13|       wybrali. To nic, że tam i sam ten i ów poszedł z rozpaczy
56 13|              broniąc ojczyzny. Lecz ten, kto nie posiadał nic zupełnie,
57 13|             soki zeń wypija. Jeżeli ten nawóz społeczny, który my
58 13|      pospołu z innymi wywalczył, to ten jego uczynek chyba nas wszystkich
59 13|           złotego rogu nie ma prawa ten najeźdźca. Kto na ziemię
60 13|          cudzoziemskiego żołdactwa, ten się wyzuł z ojczyzny. Nie