Czesc

1 1|      i niedbale. Drugi nasyp, wewnętrzny, czyli cmentarzysko, był
2 1|      od świtu do nocy. Smutek wewnętrzny zamieniał się z wolna na
3 2|    otrąb. Ta myśl, ten grzmot wewnętrzny był pewną siłą duchową,
4 3| Odzywa się we mnie głos jakiś wewnętrzny, który, ilekroć się odzywa,
5 3|       iż taki głos, dajmonion wewnętrzny, trapi i zwodzi człowieka.
6 3|   jękła jak nigdy. Cóż? Kiedy wewnętrzny głos wieszczy odwodzi, iż