Czesc

1 2|           zdawała się ponosić z końmi pospołu. Ale za gruszą samotną
2 2|         do stajni i witał się z końmi. Wielkim głosem wołał po
3 2| pokrzykując, to pieszcząc się z końmi, jakby z najlepszymi przyjaciółmi.
4 2|          Wśród tego radosnego z końmi obcowania, gdy miłe, podniecające
5 2|       wróg w sztuki nie płata i końmi po polach nie włóczy.~Hipolit
6 2|        gdy się diabelnie tęgimi końmi jedzie na bal ziemiański