Czesc

1 2|  płynęła w polach. Było po deszczu, droga śliska i pełna wybojów,
2 2|   tylko, żeby nie mokła na deszczu, czuł, jak drżała na całym
3 2|   Nawłoci z racji ulewnego deszczu. Konie, które go odstawiły
4 2|   się ciemności i wichury, deszczu i grubej mgły. Nie lękał
5 2| musiał czekać na wichrze i deszczu, skoro tak wyraźnie dookoła
6 2|     Dzieliły go od świata, deszczu, wiatru i zbyt wielkiego
7 3|  wsiąkają w ziemię na wzór deszczu.~I znowu pan posterunkowy