Czesc

  1 Rod|        zażywnego Czarusia. Chłopiec ten miał od najwcześniejszych
  2 1  |              władzy, decyzji. Jakże ten mus był nieznośny, jak uciążliwy!
  3 1  |             śliczny, jakiż ukochany ten łobuz, ten urwis, ten włóczykij
  4 1  |           jakiż ukochany ten łobuz, ten urwis, ten włóczykij i zawalidroga!~
  5 1  |      ukochany ten łobuz, ten urwis, ten włóczykij i zawalidroga!~
  6 1  |              Któż to jest, na Boga! ten chłopiec? Oto tajemnica
  7 1  |    grzesznych ludzi pieśń błagalną.~Ten kościelny nastrój odszedł
  8 1  |         śpiewach następowały karty. Ten i ów kochał się. Cezary
  9 1  |             mógł wiedzieć, czy to w ten sposób nie objawia swej
 10 1  |        kinżałem. Władze, regulujące ten stary zatarg na rzecz panowania
 11 1  |                Polak z pochodzenia. Ten piorunem ustanowił nową
 12 1  |          groty. Prawiła mu tedy, iż ten Tatar albo tamten Ormiaszka
 13 1  |          pracować. Kto nie pracuje, ten niech nie je. Grabit' nagrablennoje
 14 1  |           jeden jedyny, który ją na ten brzeg wywiódł i samą rzucił?
 15 1  |     ubraniach i resztkach mundurów. Ten i ów ma jeszcze gwiazdę, "
 16 1  |             Cezary zapamiętał sobie ten widok. Nikt nie umiał mu
 17 1  |             rewolucji. On wchłaniał ten ogrom burzy, jak gąbka wodę
 18 1  |        Należało raz przecie wykonać ten skok lwi, ażeby przemoc
 19 1  |            trzymały w sobie zaklęty ten sam krzyk, który przenikał
 20 1  |       zgrzebnych portasów. Człowiek ten zjawiał się od najwcześniejszego
 21 1  |            lekkich wariatów. Fiksat ten nie zabiegał, jak wszyscy
 22 1  |        zdrowych na umyśle, tak samo ten zaciekawił Cezarego.~Cóż
 23 1  |       monotonny, jednostajny, wciąż ten sam, drżący, rzewny, ekstatyczny.
 24 1  |         ekstatyczny. Wsłuchał się w ten dźwięk o jednej porze dnia,
 25 1  |          trzeciej. Śpiew zawsze był ten sam. Składał się właściwie
 26 1  |            Lecz nie! Nie! Skądże by ten człowiek mógł śpiewać od
 27 1  |             o tym teraz mowa.~- Cóż ten Baryka?~- Człowiek ten już
 28 1  |          Cóż ten Baryka?~- Człowiek ten już za pobytu w szkołach
 29 1  |              co najważniejsze. Otóż ten Baryka rzucił, wyobraź sobie,
 30 1  |          Kto go tam wie!...~- I cóż ten doktór?~- Ten doktór Baryka
 31 1  |                 I cóż ten doktór?~- Ten doktór Baryka sprowadził
 32 1  |       wypędzają magnata i zabierają ten pałac w swoje władanie,
 33 1  |             swoje władanie, zrobili ten pałac?~- Zabierają ten pałac
 34 1  |      zrobili ten pałac?~- Zabierają ten pałac we wspólne, powszechne
 35 1  |     schodami, czuł, że nie da rady. Ten ojciec, przychodzień mało
 36 1  |             Zaiste, na szpady. Czyż ten ojciec był burżujem, stronnikiem
 37 1  |             od trupów. Powiadał, iż ten to trupi Zaduch przeszkadza,
 38 1  |        siebie Cezary żałował, iż go ten tajemniczy człowiek, gnany
 39 1  |          bezbarwny. Nie sam zresztą ten ideał, lecz przymus tolerowania,
 40 1  |             był w rozpaczy, gdyż na ten stan rzeczy nic nie mógł
 41 1  |            swe zdrowie, przesączy w ten sposób krew swoją pulsującą
 42 1  |              Lecz dosyć długo trwał ten jego sen. Po ocknieniu Cezary
 43 2  |            czemu to tak jest, czemu ten jegomość, który jego matki
 44 2  |            teraz znowu rozlegał się ten głos przeklęty nad jego
 45 2  |          życiu takiego zjawiska jak ten entuzjazm Polaków.~Pewnego
 46 2  |     przedmieścia, oficer prowadzący ten oddziałek - młody marsowy
 47 2  |            i długo wpatrywali się w ten obraz niesłychany. Szli
 48 2  |        nieopisane zmęczenie. Oficer ten wgramolił się do kosza motocyklu
 49 2  |           mruknął ktoś z oddziału - ten chorowity Francuzina sam
 50 2  |           zaproponował Baryce, żeby ten pojechał do niego na wypoczynek,
 51 2  |           Barykę zebranym na ganku. Ten kłaniał się wielekroć, całował
 52 2  |           nie można było zrozumieć. Ten sobie mówił i tamten sobie
 53 2  |            po historiach szukać! Tu ten Piłsudski - szach-mach!
 54 2  |            no Maciejunio postawi tu ten większy kieliszek... Po
 55 2  |             Szymek i Walek, a nawet ten Józio - Józio! - wywleką
 56 2  |           Złote słowa powiedziałaś. Ten gość musi się wyspać. Musimy
 57 2  |         żeby nie ja.~- I to prawda. Ten nikczemnik nie chciał wyleźć
 58 2  |             i roznieciła światło.~- Ten dom - mówiła - jest to jakoby
 59 2  |            formalnie zagapił się na ten sowiet ptasi.~Popsuła mu
 60 2  |           naszych koni! Absolutnie!~Ten właśnie wyraz w postaci
 61 2  |           została na Kasztana i sam ten wspaniały koń znalazł się
 62 2  |      obiedwiema rękami pod łokcie w ten sposób, że się spletli nierozerwalnie.
 63 2  |      tłuczonego kamienia do pryzmy. Ten bieg wciąż jeszcze wzmagał
 64 2  |           miejscu.~- Patrz, jak mię ten wariat urządził! - zawołał
 65 2  |           Majątek miał śliczny - o, ten, co go widać. - Leniec.
 66 2  |      człowiek. No, umarł. Teraz się ten Barwicki rozbija o jej rękę.
 67 2  |           powiedział! Wiesz, jak to ten moskiewski ofik mawiał w
 68 2  |          się w salonie. Lecz minęli ten salon i przeszli do następnego
 69 2  |                Nie wiem, kiedy jest ten bal. Nie wiem, czy będę
 70 2  |        Czaruś! mój drogi, porzuć no ten temat. Nie ty w tych sprawach
 71 2  |       długości, prawdziwie do pasa. Ten polemiczny zabieg, przedsięwzięty
 72 2  |            Karolina i Cezary minęli ten mostek, uderzył ich powonienie
 73 2  |            Odpuścić winę. Niech tam ten polski krzyż stanie nad
 74 2  |        przyjdzie chwila, że rozum w ten lud wejdzie. Rozum się pchać
 75 2  |        przez paraliż, chciał choć w ten sposób przysłużyć się "braciom
 76 2  |       tańczyć, jak mu zagrała. Lecz ten kandydat na tancerza miał
 77 2  |         nawet płakał rzewnymi łzami ten wysoki chłop i możny szlachcic.
 78 2  | wstrząsający dreszcz dał jej znać - ten! Gdy zaś Cezary usiadł przy
 79 2  |       przykładzie tak źle wybranym! Ten widok cisnął w nią jakby
 80 2  |      naprzeciwko wdowy-narzeczonej, ten zapach, tak, zdawało się,
 81 2  |         Pani czeka niecierpliwie na ten piknik?~- Jeszcze by też!~-
 82 2  |            to pani zaprosiła mię na ten piknik.~- Pan sobie, widać,
 83 2  |            Jednym susem przeskoczył ten cały salon aż do szerokiej
 84 2  |           głupiego niepokoju. A nuż ten Barwicki będzie w tym saloniku
 85 2  |             No, to ja będę pokręcał ten knot. Już ja mu to fajnie
 86 2  |          deprawują serca ziemianek, ten już jest poplecznikiem Woltera.~
 87 2  |         otchłanią, w której wirował ten płanetnik przyciskający
 88 2  |            tańcz ze mną...~- Jeżeli ten burżuj jeszcze raz nachyli
 89 2  |    potracili ręce albo nogi!~Wypito ten toast w uroczystym milczeniu,
 90 2  |             gospodarza, a zwłaszcza ten jego posępny toast, przerwało
 91 2  |         stojące drugim szeregiem. I ten, i ten szereg odrzucał ją
 92 2  |          drugim szeregiem. I ten, i ten szereg odrzucał ją od siebie.~-
 93 2  |           spowiadał. Piję z tobą, a ten precz!~- Piję i ja z tobą! -
 94 2  |         Anastazy. - Nie słuchaj, co ten libertyn o mnie wykrzykuje.
 95 2  |             został ksiądz Anastazy. Ten poczuł się w obowiązku zastąpienia
 96 2  |        wstawać! Dalej go! Raz, dwa! Ten Hipek zostanie tutaj. Pijanica,
 97 2  |             wciąż jeszcze rozsadzać ten dom ogromny i spokojny.
 98 2  |  wytrzeszczonymi oczyma patrzyła na ten zbiór wysoko postawionych
 99 2  |              To panna Karolina piła ten sok. Jak przyszła, mówię
100 2  |             całym obfitym ciałem. - Ten sok mógłby zaszkodzić pannie
101 2  |       Karusia dokładała cukru. Choć ten sok był słodki. - Boże drogi!
102 2  |          będzie łaskawa pokazać nam ten słoik czy flakon, z którego
103 2  |           wszelkich poszlak. Wanda? Ten podlot, klapak, muzykus
104 2  |            nowe razy kija czy bata. Ten, kto go bił, stał o krok
105 2  |     postanie. Oto tam teraz Laura i ten człowiek śmieją się z niego,
106 2  |          ciemię - kimkolwiek by był ten człowiek! Ten człowiek nie
107 2  |     kimkolwiek by był ten człowiek! Ten człowiek nie miał w ręku
108 2  |              Postanowiliśmy dać jej ten Chłodek w posagu. Zdawało
109 2  |     trzydziesty szósty, odkąd my na ten Chłodek nastali. Człowiek
110 2  |         same ściany, te same belki, ten sam dach, te same graty.
111 2  |           tym panu Gruboszewskiemu. Ten nie bardzo zrozumiał. Człowiek
112 2  |        gospodarz jest spod Leńca, a ten to z Ognichy, na drodze
113 2  |            miękkich otrąb. Ta myśl, ten grzmot wewnętrzny był pewną
114 3  |      kolegów, niejakiego Buławnika. Ten Buławnik był progenitury
115 3  |     postanowił sprzedać handlarzowi ten zabytek, ten symbol życia
116 3  |            handlarzowi ten zabytek, ten symbol życia w Nawłoci -
117 3  |    laurowymi" perfumami. Ach, jakże ten zapach był teraz dokuczliwy!
118 3  |    wytłumaczył frajerowi,że odkupił ten interes od krawca. Miało
119 3  |         interes od krawca. Miało to ten dobry skutek, że Cezary
120 3  |             w rogu pokoju. Znał już ten duży pokój, wychodzący na
121 3  |      wisiały w mieszkaniu. Chciał w ten sposób odwlec wyjaśnienie
122 3  |          Żył i umarł jako duch.~- A ten drugi?~- Ten drugi - to
123 3  |         jako duch.~- A ten drugi?~- Ten drugi - to Stanisław Krzemiński.
124 3  |            poważni", którzy protest ten wydrukowali, w jednym dniu
125 3  |      godzinie dostali "po pysku". A ten oto Marian Bohusz napisał
126 3  |            radzi, a nawet zabrania. Ten felieton wart był więcej
127 3  |       rozumiem.~- Patrz, przybyszu! Ten oto Stanisław Krzemiński.
128 3  |             Można by powiedzieć, że ten cały podworzec przeżarła
129 3  |        pewnej chwili wtoczył się na ten dziedziniec wóz frachtowy,
130 3  |      barbarii i chamstwa. Dopiero w ten obraz rzeczywistości, istoty
131 3  |             pomocy Cezarego Baryki.~Ten inteligentny i pracowity
132 3  |      tamtych zaśniedziałych czasach ten oto dzielny dziś mołojec
133 3  |         rzeki. I tutaj, jak zawsze, ten sam inspirator napisał wezwanie
134 3  |     Gajowiec wiedział, o czym myśli ten młody człowiek w trakcie
135 3  |       takich a takich przyczyn - że ten oto wrzód, rana, strup przyschnięty,
136 3  |     szlagonerię nazywał "barwiccy". Ten sposób w pewnej mierze dogadzał
137 3  |            skrócie sylabowym, jakby ten wyraz od częstego obracania
138 3  |   nacjonalizmu.~Rzeczywiście jednak ten chorowity człowiek psuł
139 3  |      polskiego, gotów był zniszczyć ten kraj już tylko za sam jego "
140 3  |          najcichszym szeptem. Szept ten był istotnie znacznie cichszy
141 3  |      ideę-matkę.~- Owszem, pójdę na ten raut.~- Ja ci dam raut,
142 3  |             okresu dziejów!~Przecie ten głodomór mógłby grać w karty,
143 3  |            gorsza, mam wrażenie, iż ten rząd burżuazyjny kpi sobie
144 3  |         doradczym: ~- Siadaj.~Skoro ten usiadł, jakiś jegomość z
145 3  |          nikt na jego przedmieściu. Ten mniemany kupczyk lustrował
146 3  |          wszystkich obecnych. O ile ten był ruchliwy i baczący na
147 3  |       wszelkie źródła bogactwa, a w ten sposób jedna na niekorzyść
148 3  |        wzięcia władzy w ręce. Ażeby ten cel osiągnąć, ażeby zaprowadzić
149 3  |      świecie wróg nasz jest jeden i ten sam. I to jest źródło naszej
150 3  |   towarzysze - zaczął Mirosław - że ten "pan" wywindował tutaj w
151 3  |                  mruknął do siebie. Ten śmiech poczciwy pokrzepił
152 3  |          nie lepiej by było ciągnąć ten wóz na wzór konia, niż go
153 3  |           Czemuż, bracie, popychasz ten ciężar nad siły? Czemuż
154 3  |        popchnąć pospołu z tragarzem ten ciężar nad siły.~- Pięć
155 3  |         tobie stoi, na tobie polega ten cały oto wirujący świat.
156 3  |     szlachecką przemoc i przemienić ten kraj w gminę ludzi pracowitych.
157 3  |         naskoczyło podejrzenie: "To ten Barwicki zwabia mię w potrzask. <<
158 3  |           od strony Saskiego placu. Ten widok nie przejął go spodziewaną
159 3  |        Barwickiego.~- Tak.~- I ślub ten staje na przeszkodzie naszemu
160 3  |          parł oddzielnie, wprost na ten szary mur żołnierzy - na