Czesc

  1 Rod|          nowoczesnych do obciążania sobie pamięci wiadomościami, w
  2 Rod|         wszystko załatwił: wyszukał sobie dozgonną towarzyszkę życia,
  3 Rod|       prawidłowe "konkury", zjednał sobie przychylność rodziców, "
  4 Rod|            mu się chciało zaprzątać sobie głowy nauką, a później okoliczności
  5 Rod|       bujającym fotelu, wcałowywali sobie z ust w usta tabliczkę mnożenia,
  6 1  |            ręce.~Cezary nie zadawał sobie takich pytań. Przyrzekał
  7 1  |          napastliwy. A wreszcie nic sobie z matki nie robił. Zacisnęła
  8 1  |             Cierpiała nie mogąc dać sobie rady. Trwoga o syna, który
  9 1  |     skazanej na zagładę. Wspomniała sobie oczy Gajowca, oczy wzniesione
 10 1  |        polski pamiętał, ledwie mógł sobie dać radę z akompaniamentem -
 11 1  |            ojca, Cezary przypomniał sobie zalecenie: "Pilnować jak
 12 1  |             podbijać, przywłaszczać sobie, pochłonąć świat cały, a
 13 1  |         obrączka. Cezary zapamiętał sobie ten widok. Nikt nie umiał
 14 1  |            Stawiał się hardo samemu sobie, tłumacząc swym uczuciom,
 15 1  |         uśmiechniętych ust, czuł na sobie powrósła nie do przestąpienia,
 16 1  |             twarzyczki, przypomniał sobie pisma poetów, których mu
 17 1  |        którego tak lubili pokazywać sobie za dni szczęśliwych, upłynionych,
 18 1  |          lecz i wszyscy inni mają w sobie żyłkę do rzezi. Cezary nie
 19 1  |        drzemiąc duchem, kuląc się w sobie i nasłuchując strzałów.~
 20 1  |          obnażone piersi trzymały w sobie zaklęty ten sam krzyk, który
 21 1  |     instrumentu. Cezary posłyszał w sobie wewnętrzną muzykę wydobytą
 22 1  | wypieszczony przez mamusię nie mógł sobie nic dobrego wróżyć. Prawie
 23 1  |        wciąż coś pośpiewywał samemu sobie. Jak wszyscy ludzie nienormalni
 24 1  |             to tam śpiewa pod nosem sobie - nie komu? Młody kopacz
 25 1  |            Czaruś...~Nie mogąc zdać sobie sprawy z tak dziwacznego
 26 1  |            wrażenie ludzi, którzy o sobie nic zgoła nie wiedzą. Skoro
 27 1  |        Baryka. Ja ci wielu rzeczy o sobie nie mówiłem, bom ja się
 28 1  |          ten Baryka rzucił, wyobraź sobie, medycynę i wszelkie wynalazki
 29 1  |            doktór Baryka sprowadził sobie morzem z Ameryki przez Gdańsk
 30 1  |             choćby nie chciał, musi sobie w izbie zaprowadzić, zapuścić -
 31 1  |          brudnej świnki, mającej na sobie i w sobie miliony zarazków
 32 1  |        świnki, mającej na sobie i w sobie miliony zarazków chorobotwórczych.
 33 1  |             swój interes, zafundują sobie u naszego kuzynka Baryki
 34 1  |    pulsujący od pasji sprzecznych w sobie. Cezary był tu i tam, w
 35 1  |           sobą samym, nie mogąc dać sobie rady.~Nie tylko wszakże
 36 1  |           sobą. Rozkazywałby samemu sobie i szedł obraną drogą. Byłby
 37 1  |         sprężyny, żeby zabezpieczyć sobie w tym pociągu dwa miejsca,
 38 1  |           drzwi, daremnie wyłamywał sobie palce i wykręcał dłonie.
 39 1  |        zabranie. Tamten przypomniał sobie Barykę - jakże - kochany
 40 1  |           jęk i głuche wycie miał w sobie.~Kiedyś, po krótkim czy
 41 1  |        żywnością. Z trwogą podawano sobie wiadomość o stopniu ich
 42 1  |          kapotą ma białą koszulę na sobie. Usłyszał jak przez sen
 43 1  |            Przy tym kościele będzie sobie leżał. Lepiej mu przecie
 44 1  |       popychali się i bili, torując sobie i swoim przejście w tłumie,
 45 1  |       chłopcy-nędzarze przygrywając sobie na ustnej harmonijce. Bose
 46 2  |          przede śmiercią zażartował sobie. Jednak - być może pod wpływem
 47 2  |      znajomości z "Polakami" i dość sobie w tych nowych ludziach podobał,
 48 2  |       Siedlcach. Po wielekroć kazał sobie powtarzać o niej wszelkie
 49 2  |         domu. Zdawało się nawet, że sobie nawymyślają albo się nawet
 50 2  |           niego dzieje.~- Żebyś pan sobie tylko nie potrzebował zakrywać
 51 2  |             robotników. Wahał się w sobie, iż zdradza sprawę robotniczą.
 52 2  |       chwili tej właśnie powiedział sobie, iż nie będzie oczekiwał
 53 2  |      Raptownie lejcową parę wziął k'sobie. Skręciły, idąc wciąż w
 54 2  |         Cezary, pozostawiony samemu sobie, złaził z wolna z siedzenia.
 55 2  |           można było zrozumieć. Ten sobie mówił i tamten sobie mówił,
 56 2  |            Ten sobie mówił i tamten sobie mówił, pełno było radości
 57 2  |          utyłeś! Tylko patrzeć, jak sobie zapuścisz drugi podbródek.
 58 2  |           Baryka.~- Nie przypominam sobie, żeby tutaj kto mówił o "
 59 2  |           się z jej oczu.~- Mamusia sobie tam cicho-sza popłakuje -
 60 2  |        rzekł tkliwie Hipolit. - "Wy sobie tam gadajcie głośno, co
 61 2  |            głośno, co chcecie, a ja sobie za wszystkie czasy popłaczę".
 62 2  |       chodzi. I śmieje się. I teraz sobie znowu starki kropnie!~-
 63 2  |            niemu i kazały opowiadać sobie o matce - "wszystko-wszystko!" -
 64 2  |            będziemy chrapali. E, to sobie zachrapiemy!~- Maciejunio
 65 2  |           panna Karolina.~- Poradzę sobie, proszę pani!~- Nie tak
 66 2  |             znowu nie trafił! Dobre sobie! Już je widzę, o, już je
 67 2  |          tam chłopca przysyłać! Dam sobie radę. Na wojnie nauczony
 68 2  |            Śpiewał półgłosem samemu sobie radosną piosenkę, skandalicznie
 69 2  |             kominku, począł "myśleć sobie". Kontemplacja ognia, a
 70 2  |          właśnie rozczesywała, a na sobie jedynie krótką koszulę,
 71 2  |      prawicę.~- A czy panowie zdają sobie z tego sprawę, że jesteście
 72 2  |       kolcami. Głogi miały teraz na sobie owoc swój różany, o kolorze
 73 2  |             Cezary mruknął:~- Dobre sobie! Zanim przyjedziemy, już
 74 2  |           odcyfrowywał. Przypomniał sobie, przypomniał... Szafa ojcowska,
 75 2  |         złoconą tytuły. Przypomniał sobie rozkład i urządzenie swego
 76 2  |             że jej poradzono, ażeby sobie poszła na grzyby, gdyż z
 77 2  |            z oczu wygnanki, gdy tak sobie wygrywała na kancelaryjnym
 78 2  |           ogóle, a natomiast usiąść sobie grzecznie w stołowym pokoju
 79 2  |             panieństwa. Przypomniał sobie, że przecie to on grywał
 80 2  |        sytuację, toteż nie pozwolił sobie nawet na najlżejszy uśmiech.
 81 2  |             krótko, że Cezary zadał sobie pytanie, czy przypadkiem
 82 2  |            jest czy owak, dźwiga na sobie ciężar, a dźwigając go pełza
 83 2  |            się po ziemi i dźwiga na sobie ciężary w tej samej chwili,
 84 2  |          podróżująca, dla skrócenia sobie nudnego czasu między stacjami
 85 2  |         pójść z panią?~- Jeżeli pan sobie życzy...~Minęli płoty plecione
 86 2  |     sposobem to być może? - zadawał sobie pytanie. - Byłoż to niegdyś
 87 2  |               prawda... Przypominam sobie... Toż to za takim oto stawem,
 88 2  |             w Warszawie, ja bujałam sobie po świecie... Gaga nie mógł
 89 2  |          chwili dopiero przypomniał sobie i zobaczył z nadzwyczajną
 90 2  |          już skończył opowiadanie o sobie.~- Czy mi żal? Nie wiem.~-
 91 2  |           będą skończone, chciałbym sobie tutaj siadywać albo tam
 92 2  |              na tę "sekułę" - i tak sobie tutaj w samotności - matkę
 93 2  |            zaśpiewał z cicha samemu sobie, jakby słuchaczki obok niego
 94 2  |            i nieraz grała coś samej sobie, czego nikt nie mógł zrozumieć.
 95 2  |            od tego widoku. Pakowała sobie całą chustkę w usta, żeby
 96 2  |           sukni. Cezary przypomniał sobie te stopy i nogi w grubych
 97 2  |            mię na ten piknik.~- Pan sobie, widać, wyobraża, że on
 98 2  |  Kościenieckiej.~Cezary odtworzył w sobie wspomnienie czarującego,
 99 2  |     figurach. Ksiądz Nastek miał na sobie jakąś lśniącą spódniczkę,
100 2  |           cwanie . Przypatrywał się sobie samemu jakby figurze nieznajomej.
101 2  |            tylko podobał się samemu sobie, ale nawet budził we własnym
102 2  |    Powinieneś był z przodu przyszyć sobie jaką falbankę dla ozdoby.
103 2  |  skompromitowała! Rozumiesz! Pomyśl sobie, co za osoby cię słuchają.
104 2  |             Z przyjemnością, jeżeli sobie państwo tego życzą. Ale
105 2  |              Wnet oboje zawtórowali sobie, coraz to żywsze, gwałtowniejsze,
106 2  |         Parskał jak źrebiec, zlewał sobie głowę i znowu parskał. Wreszcie
107 2  |          krainie dalekiej - baśni o sobie dla siebie samych. Nic w
108 2  |           na godzinę. Rozmawiałyśmy sobie, gadu-gadu... Weszła, zamknęła
109 2  |           zbiera myśli i przypomina sobie te drobne wydarzenia. Odpowiedziała
110 2  |               Panna Karolina nalała sobie soku z flaszki do szklanki.~-
111 2  |            tego rodzaju, żeby można sobie pozwolić na tuzin szklanek,
112 2  |              Po cóż miałby dorzucać sobie liść wawrzynu, a jej kamień
113 2  |          dała mu taką moc, jakiej w sobie ani przeczuwał. Rzucił się
114 2  |         jestem wciąż narażona, były sobie dobre za dnia jako rozrywka,
115 2  |          sto tysięcy razy powtarzał sobie, że nigdy tam już noga jego
116 2  |          języki rozkoszy mieściły w sobie, i czuł, czuł wszystkimi
117 2  |             jamie z siana i zatykał sobie pięściami usta, żeby nie
118 2  |          lepiej umrzeć! Roztrzaskać sobie głowę, ażeby w niej nie
119 2  |              Długo płakał nie mogąc sobie poradzić. Osaczyły go teraz
120 2  |        naręczy suchej trawy i usłał sobie jakby łoże. Zawinął się
121 2  |           długo, bez celu, niosąc w sobie nagą i cuchnącą męczarnię
122 2  |             czy alejki. Przypomniał sobie, że przecie był tutaj niedawno
123 2  |           wygnankę, bezdomną, która sobie tutaj, w naszym domu, pracą
124 2  |             na drodze i skaleczyłem sobie twarz.~- Tiens! Widzisz,
125 2  |        swojemu. Ale jakoś i tak dam sobie radę.~- Niech ci Bóg wszystko
126 2  |         Spałem.~- Dobrze. Ale każże sobie cokolwiek przynieść. Co
127 2  |         Widzę przecie, że chowasz w sobie jakąś mękę. Coś się tu dzieje
128 2  |          się nie dopytuj. Dośpiewaj sobie resztę, bo nic ci więcej
129 2  |             wrócić do miasta. Mam w sobie tuman, tuman...~- Dziś dam
130 2  |             jest z człowiekiem, gdy sobie podje, a zwłaszcza rzeczy
131 2  |           niejako przemocą, ażeby w sobie pokonać męczarnię wspomnień
132 3  |      kazałem wyrysować i zawiesiłem sobie na ścianie mej izby te portrety,
133 3  |        cukierków i owoców - skakali sobie do oczu, wydzierali towar
134 3  |             i wniosków nie mógł dać sobie rady. Ażeby opanować te
135 3  |          nadużycia, przywłaszczając sobie wiadomości, które czerpał
136 3  |          panowie, lubił przypominać sobie różności ze swego życia
137 3  |             Nic to, że potem czuł w sobie drżenie i żrący gniew za
138 3  |        ohydne, a jednak zawierało w sobie prawdę nagich rzeczy.~Rzeczownik "
139 3  |       prawdy, po cóż tedy było psuć sobie zdrowie na jakieś alterkacje
140 3  |             chorowity człowiek psuł sobie zdrowie żywiąc zupełną już
141 3  |   teoretyzował, Cezary uprzytamniał sobie te idee w ich formach oczywistych,
142 3  |             oświecić z boku. Możesz sobie o tym sądzić, co ja mówię,
143 3  |            ten rząd burżuazyjny kpi sobie z ciebie. Kpi z ciebie,
144 3  |       robotnikowi, musi wojować, by sobie nawzajem wydzierać różne
145 3  |        enuncjacji i Cezary poczuł w sobie właściwą mu przekorność.
146 3  |   ujarzmionych przez Polskę zdołały sobie zapuścić burżuazję. Są takie
147 3  |          nie wróżące.~Cezary czuł w sobie niepojętą wściekłość, porażkę
148 3  |    niechętne skinienie. Kazał podać sobie herbaty z odrobiną rumu.
149 3  |         lutry. Po to żyje, by je na sobie pokazywać tym wszystkim,
150 3  |       spokojny i uważny, skoczyliby sobie do gardzieli i skłębiliby
151 3  |            bieliznę, ale wyłupiliby sobie oczy nawzajem i z dygocących
152 3  |              plotkować. Macież wy w sobie zawzięte męstwo tamtych
153 3  |        oczywiście muszę przygotować sobie coś do obrony. Obronić się
154 3  |        Wydawał się śmiesznym samemu sobie, gdy zza drzew, to z jednej,
155 3  |        sobolowe rękawów, zakrywając sobie oczy. Stanęła i czekała.
156 3  |           twój zapach, czułem cię w sobie, w mej krwi, w moich piersiach,