Czesc

  1 Rod|          gubiła w niepokoju, co by tu powiedzieć... Wreszcie znalazła!
  2 Rod|          do coraz wyższego rodaka, tu i tam zaczepionego nogą
  3 1  |    jedwabnych zasłon na twarzach - tu zorganizował nieznośnemu
  4 1  |       miało moc czarodziejską. Ono tu odsłaniało dawne, wiosenne
  5 1  |         przytuliło. Jak tam, tak i tu wszystko stało potężnymi
  6 1  |            wszelkie granice.~ ~Nie tu jednak były granice, a nawet
  7 1  |         matematyczną dokładnością. Tu brzmią takie oto hasła,
  8 1  |       kontrrewolucjonistów, lecz i tu syn wyżebrał ustępstwo.
  9 1  |           matki. Na zapytanie, czy tu nastąpiła konfiskata, wzruszano
 10 1  |       Anglików, ani Rosjan, którzy tu niegdyś władali, a później
 11 1  |    hapencucyków i hyclów, którzy i tu myszkowali, żeby coś zwędzić,
 12 1  |       pociski tureckie jeszcze się tu i ówdzie chyliły ku ziemi.
 13 1  |      fetoru zgniłych trupów, którą tu wiatr wirujący przynosił -
 14 1  |            szybko Cezary.~- W nocy tu przyjdę. Będę czekał na
 15 1  |            warty chodzą. Nie jednę tu już noc przeczekałem myśląc,
 16 1  |           przez turbiny, ustawione tu i tam na całej długości.
 17 1  |    sprzecznych w sobie. Cezary był tu i tam, w Rosji i w Polsce,
 18 1  |          czekać nie może - że żyją tu od tygodni jak troglodyci,
 19 1  |          musiał tutaj zostać... Ty tu nie Zostawaj! Nie zostawaj!
 20 1  |            ręce. Nie wiedział, czy tu zostaje.~- Pociąg zaraz
 21 2  |           to samo, co było w Baku! Tu jednak przyłączyły się elementy
 22 2  |          do Warszawy owi nie znani tu jeszcze bolszewicy. Jedni
 23 2  |           lecz robaczywi i ułomni, tu i tam tulący się pod cieniem
 24 2  |         żołnierzy polskich, którzy tu i tam idąc z karabinami
 25 2  |            od diabła, miotając się tu i tam, krzyczała:~- Przyszedłeś
 26 2  |       jeden z drugim?... Dawno cię tu nie widzieli, mordo sobacza?
 27 2  |           do stolicy. Lecz nigdzie tu już nieprzyjaciela nie było.
 28 2  |             Nuda zniszczenia wiała tu wśród dymu i iskier. Noc
 29 2  |        widniała kupa gruzów. Jakże tu było doczytać się w tym
 30 2  |   skołataną podwójnie czaszką, jak tu w takiej ruinie odbywać
 31 2  |            panna Szarłatowiczówna, tu obecna Karolina - takie
 32 2  |        nosie po historiach szukać! Tu ten Piłsudski - szach-mach!
 33 2  |     szach-mach! Rozpruł jak nożem! Tu nasz bogobojny Haller goni
 34 2  |      bogobojny Haller goni a bije! Tu Sikorski łomoce jak w cymbał.
 35 2  |        Niech no Maciejunio postawi tu ten większy kieliszek...
 36 2  |       radością, niemal z miłością. Tu stary Maciejunio - tak gruby
 37 2  |             Walek! Bywaj, chłopcy, tu do mnie!~Cezary przysiadł
 38 2  |         objęcia rodziców. Wszystko tu było na swoim miejscu, dobrze
 39 2  |        drzewa w skwar letni. Żadne tu myśli przeciwne, nieprzyjazne
 40 2  |      kolanie albo i po palcach - a tu, jak na złość, sens opowieści
 41 2  |    przerabiany wielokrotnie. Teraz tu jest mieszkanie rządcy,
 42 2  |        deszcz pada.~- A pada.~- Co tu począć?~- Przejdę prędko.~-
 43 2  |             Nie ma co martwić się. Tu przecie zostać nie mogę,
 44 2  |           prostu w koszuli. Gdzieś tu, widać, w sąsiedztwie jadalni
 45 2  |           Zapewne w celu zagrzania tu i tam podczas tak chłodnego
 46 2  |   konfiturami, konserwami, sokami. Tu podstawił "masełko", tam
 47 2  |   stylowych. Mówił, wciąż wtykając tu i tam, a nie zawsze we właściwe
 48 2  |            przyjaciele obserwowali tu suchość głowy i odnóża,
 49 2  |        długich, wygiętych szyjach. Tu i tam wymawiał imię pieszczotliwe
 50 2  |            miłe, podniecające było tu wszystko, nawet zapach amoniakowy
 51 2  |   Władysławem moimi granicami - aż tu widzimy, że kogoś natrakcie
 52 2  |             nie było szczególnego. Tu i tam, zapomniane przez
 53 2  |              weszli po betonowych (tu i tam srodze nadpękniętych)
 54 2  |            Hipolit. - Widzisz, jak tu pięknie...~- Prawda... -
 55 2  |            Miałeś rację mówiąc, że tu tak pięknie...~Pani Kościeniecka
 56 2  |         Prawda panie Hipolicie? Bo tu mamy plan. Mamy plan balu
 57 2  |        Znowu byś się potknęła. Nic tu przecie złego nie powiedzieliśmy,
 58 2  |               Boleję i koniec! Pan tu przyjechał i jest pan moim
 59 2  |        mówić o wyjeździe.~- A któż tu nastaje na wyjazd pana Baryki? -
 60 2  |            nawet nie zobaczył! Sam tu jakoś zmalał, sprościał,
 61 2  |   odpowiedziała niezdecydowanie. - Tu jest ładny staw. Pójdę nad
 62 2  |           widział niegdyś - że już tu był. Co więcej - dziwnie
 63 2  |           ma, rzeczywiście nie ma. Tu, wie pan, nie ma rozmachu,
 64 2  |        rozmachu, przestworu.~- Źle tu pani?~- Nie powinno mi być
 65 2  |       uczuciem czytałam gazety, że tu idą, tu przybywają wyrzucać
 66 2  |        czytałam gazety, że tu idą, tu przybywają wyrzucać nas
 67 2  |    polityką nie zajmuję, zwłaszcza tu, nad tym stawem, toteż nie
 68 2  |            ruska i lud ruski. Mamy tu, Polacy, ziemię polską i
 69 2  |             Jakżebym chciał dostać tu posadę!~- Posadę? - To już
 70 2  |          jaką...~- A przecież jest tu młyn. Więc musi być i młynarz.
 71 2  | prowentowego przy rządcy.~- Nie ma tu rządcy, tylko ekonom Gruboszewski,
 72 2  |               Więc co?~- Ludzi bym tu chciał poznać. Własnymi
 73 2  |      pracować ramię w ramię, skoro tu jest, gdyż nie można mówić
 74 2  |           przyznała się do winy. I tu właśnie nastąpił natychmiastowy
 75 2  |             Och, sekutnica! Nikogo tu nie ma. Można było całować
 76 2  |  utrapienie pani. Konie, które mię tu przywiozły, odjechały do
 77 2  |      gościa. Rzekła głośno:~- Palą tu zawsze lampę bez potrzeby!~
 78 2  |           część tego pokoju. Stały tu wytworne meble, wisiało
 79 2  |       cicho.~- Nie.~- To niech pan tu wejdzie.~Cezary wszedł do
 80 2  |       przygaszać światło, bo gotów tu jeszcze wrócić.~- No, to
 81 2  |       głosie popłochu.~- Jakże się tu nie śmiać! Coś ty na siebie,
 82 2  |            zrobię taki skandal, że tu wszyscy wylecicie jak z
 83 2  |        podwyższeniu w rogu salonu. Tu "pani dziedziczka" posadziła
 84 2  |           skok, który nad jej wolą tu i tam lata niczym wielobarwny
 85 2  |         Patkowem, w lesie Rogaczu. Tu łączka, tam dwór, tu droga.
 86 2  |      Rogaczu. Tu łączka, tam dwór, tu droga. Ja leżę w rowie i
 87 2  |          jezuito - precz! Jeszcześ tu! Pomidor - won! Pijemy!
 88 2  |        ksiądz Anastazy.~- Będziesz tu jeszcze ze swym Chyrowem
 89 2  |           Po prostu Odolany. Pracy tu trzeba, och, pracy! Ludek
 90 2  |          trzeba, och, pracy! Ludek tu dobry, poczciwy, bogobojny,
 91 2  |         tym czasie odjechać. Wrósł tu nagle po pas, a nawet po
 92 2  |            wicher zamiecione. Ktoś tu przyjeżdżał w nocy. Przeklęty
 93 2  |      przyjeżdżał w nocy. Przeklęty tu był gość. Nie bał się ciemności
 94 2  |           koń był przywiązany. Oto tu stratowane, zwiędłe badyle,
 95 2  |    stratowane, zwiędłe badyle, oto tu obdarta kora. Koń zmarzł
 96 2  |           mruknął:~- Za późno. Kto tu z państwa jest pan Baryka?~-
 97 2  |            do powiatowego lekarza. Tu jest wyraźne otrucie.~Najprzód
 98 2  |       skądś szła z powrotem. Jakże tu było ustalić dokładne dane?
 99 2  |         Która to była godzina, jak tu u nas była panna Szarłatowiczówna,
100 2  |              Proszę pani... A może tu jeszcze stoi gdzie ta szklanka,
101 2  |          kuchni do tego saloniku i tu pani na stole tacę postawiła?~-
102 2  |             Widywał ją tajemnie to tu, to tam, w hotelu w mieście
103 2  |            czy nie? Wiedziałem, że tu stróżuje po nocy, i przyszedłem
104 2  |            walec nabrzmiały. Jakże tu teraz zjawić się w Nawłoci?
105 2  |     wmarzniętej w głuche pole. Oto tu znalazła się na drodze przyjaźń,
106 2  |          spełnia. Istny obraz wsi. Tu groby maleńkie i przyziemne,
107 2  |        Było mu wszystko jedno, iść tu czy tam. Pamiętał, że przy
108 2  |       strasznie poraził! Ty mi się tu stawiasz za swym moskiewskim
109 2  |            iść do kościoła. Zostań tu sam - i płacz przy tym grobie,
110 2  |            każesz?~- Proś, żeby mi tu przynieśli herbaty. Jestem
111 2  |          sobie jakąś mękę. Coś się tu dzieje dookoła ciebie, czego
112 2  |          moim gnieździe rodzinnym, tu, na moich śmieciach, zmagasz
113 2  |             Anno Domini 1782. Jest tu na ganku cztery słupy. Jeden
114 2  |         dam papiery !"~- Jakież to tu u nas papiery! - westchnął
115 2  |           westchnął głośno. - Mało tu piszemy. Wszystko w oczach
116 2  |            też mówią, jak mówią...~Tu już Gruboszewski nie miał
117 2  |       kilkadziesiąt lat, bo nastał tu jeszcze przed Gruboszewskim.
118 2  |        Przesławskiego. - Ludzie go tu - powiadał - znają jak kraj
119 2  |        poznanych gospodarzy. Badał tu zwłaszcza życie bezrolnych
120 2  |            że już ma dosyć, dłużej tu już nie będzie marudził.
121 3  |         się jego rola. Moja rola - tu się dopiero zaczyna. Uczucie
122 3  |     niewoli?~- Pewnie, pewnie. Ale tu mało się robi, żeby skasować
123 3  |        długo trzeba czekać, aż się tu zabiorą do roboty.~- Wierzymy,
124 3  |           tę dzielnicę, zeszli się tu jedni do drugich, a przyrastając
125 3  |        żydowskie. Polaków nie było tu już widać. Trafiały się
126 3  |          tutaj, w tym mieście. Nic tu nie miał wielkiego, olbrzymiego,
127 3  |     Barwickim i panią Barwicką...? Tu przyłączyła się inna sfera
128 3  |    pożyczki", która mogła być - co tu ukrywać? - zasiłkiem. Tymczasem
129 3  |       zewnątrz wyeksponować. Stali tu różni ludzie prości, w ubraniach
130 3  |           rozglądał się po sali. I tu było dymu niemało. Ludzie
131 3  |       śmiać ze wszystkiego, co się tu dokonywuje, i ze wszystkich
132 3  |            wrażenie, iż w tym celu tu przyszli. Całość ich nie
133 3  |       sekrety owego "Polexa" - już tu i ówdzie na sali. Oczy wszystkich
134 3  |        fabryk i przemysłów. Ale ja tu mówiłem, że nasza partia
135 3  |          głuche matki. Kołysał się tu i tam, nie wiedząc, gdzie
136 3  |     Wyszedł na szeroką ulicę. Było tu pełno ludzi, rozbryzgujących
137 3  |          psa w pustym polu.~- Chcą tu stworzyć raj ziemski - taki
138 3  |          Polski nie-Polaków? Czemu tu tyle nędzy? Czemu każdy
139 3  |       utkany jest żebrakami? Czemu tu dzieci zmiatają z ulic mokry
140 3  |           oddychać jak powietrzem. Tu jest zaduch. Byt tego wielkiego
141 3  |           Nigdy.~- To po cóżeś mię tu wezwała?~- Wezwałam cię